Court allows insurance company claim against former owner for unpaid premium due to lack of sale notification.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the insurance company, ordering the former vehicle owner to pay the outstanding premium and legal costs. Although the defendant claimed he sold the car and terminated the policy, he failed to provide evidence of this sale or notify the insurer. The court determined that the defendant remained jointly liable for the premium period between the sale and his notification of the insurer.
Legislator headnote
AI generatedArt. 32 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych; Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.: The former owner of an insured vehicle remains jointly liable for the premium paid for the period between the transfer of ownership and the notification of the insurer of the sale.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII C 2473/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 15 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2018 roku w Ł. sprawy z powództwa (...) S.A. w Ł. przeciwko P. T. o zapłatę zasądza od pozwanego P. T. na rzecz powoda (...) S.A. w Ł. kwotę 366,55 zł. (trzysta sześćdziesiąt sześć złotych pięćdziesiąt pięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 120 zł. (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII C 2473/17
UZASADNIENIE
W dniu 29 czerwca 2017 roku powód (...) Spółka Akcyjna w Ł., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemu P. T. w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 366,55 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 29 czerwca 2017 roku do dnia zapłaty, a także wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych w kwocie 30 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podniósł, że opisana pozwem wierzytelność powstała w związku ze świadczeniem na rzecz pozwanego ochrony ubezpieczeniowej w oparciu o polisę nr (...).
Pozwany nie zapłacił składki za ubezpieczenie w kwocie 296 zł wymagalnej w dniu 30 lipca 2014 roku, nie powiadomił również ubezpieczyciela o sprzedaży pojazdu. (pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym k. 2-5) W dniu 28 lipca 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną wierzytelność wraz z kosztami procesu. Nakaz ten pozwany zaskarżył sprzeciwem, w treści którego podniósł, iż w dniu 28 lipca 2014 roku sprzedał pojazd i wypowiedział umowę ubezpieczenia.
Postanowieniem z dnia 6 września 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi. (nakaz zapłaty k. 5v., sprzeciw k. 7, postanowienie k. 9v.) W toku dalszego postępowania stanowiska procesowe stron nie uległy zmianie. (pozew na urzędowym formularzu k. 13-14v., pismo procesowe powoda k. 28-28v.) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwanego P. T., jako ubezpieczającego i właściciela pojazdu, łączyła z powodem umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...).
Umowa, o której mowa, była zawarta na okres od dnia 31 stycznia 2014 roku do dnia 30 stycznia 2015 roku i potwierdzona wystawieniem polisy nr (...). Składka za ubezpieczenie została w umowie oznaczona na kwotę 592 zł, a jej płatność rozłożona na dwie raty po 296 zł każda, z których pierwsza podlegała uiszczeniu w dniu 30 stycznia 2014 roku, zaś druga w dniu 30 lipca 2014 roku. (polisa k. 17-17v., oferta k. 18v., okoliczności bezsporne) W okresie obowiązywania przedmiotowej polisy, w dniu 28 lipca 2014 roku, powód sprzedał przedmiotowy samochód J.
S.. (umowa sprzedaży k. 16, okoliczności bezsporne) W dniu 28 lipca 2014 roku powód otrzymał od pozwanego wiadomość e-mail, wraz z załącznikiem zawierającym oświadczenie o wypowiedzeniu umowy w trybie art. 28 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, ubezpieczeniowym funduszu gwarancyjnym i polskim biurze ubezpieczycieli komunikacyjnych. W treści powyższej wiadomości brak było informacji o sprzedaży pojazdu. W związku z powyższym, nie mając wiedzy w zakresie tego, że powód sprzedał pojazd, powód w wiadomości e-mail z dnia 30 lipca 2014 roku wskazał, że przedmiotowa polisa ulegnie rozwiązaniu z ostatnim dniem, na jaki została zawarta, tj. z dniem 30 stycznia 2015 roku. (oświadczenie o wypowiedzeniu k. 7v., wydruk z korespondencji e-mail k. 8, okoliczności bezsporne) Pismem z dnia 21 października 2016 roku pozwany został wezwany do zapłaty kwoty 296 zł tytułem składki za ubezpieczenie wraz z odsetkami w kwocie 56,30 zł. (wezwanie do zapłaty k.
15) Do dnia wyrokowania pozwany nie zapłacił kwoty dochodzonej przedmiotowym powództwem. (okoliczność bezsporna) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź w oparciu o dowody z powołanych dokumentów, których prawdziwości ani rzetelności sporządzenia nie kwestionowała żadna ze stron procesu.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo jest zasadne w całości i podlega uwzględnieniu. Powód wykazał swoje roszczenie w stosunku do pozwanego załączonymi do pozwu dokumentami, a pozwany, choć w treści sprzeciwu kwestionował zasadność roszczenia powoda podnosząc, że poinformował ubezpieczyciela o fakcie sprzedaży pojazdu, to jednak nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich słów (art. 6 k.c., art. 232 k.p.c.). Do akt sprawy złożono bowiem wyłącznie wydruk z korespondencji e-mail wraz z oświadczeniem o wypowiedzeniu umowy, z treści których wynika, iż pozwany przesłał powodowi wyłącznie oświadczenie o wypowiedzeniu umowy złożone w trybie art. 28 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, a więc oświadczenie, które nie mogło odnieść skutku prawnego (z chwilą sprzedaży pojazdu uprawnienie do wypowiedzenia umowy przeszło na nabywcę, a więc pozwany nie był legitymowany do złożenia oświadczenia w powyższym zakresie) i w żaden sposób nie zwalniało pozwanego od zapłaty drugiej raty składki ubezpieczeniowej.
W konsekwencji, pomimo faktu sprzedaży przez pozwanego samochodu marki V., co skutkowało przejściem na nabywcę praw i obowiązków wynikających z zawartej przez strony umowy, w tym odpowiedzialności za zapłatę składki należnej za okres od dnia, w którym nastąpiło przeniesienie na niego prawa własności pojazdu, pozwany ponosił solidarną odpowiedzialność z posiadaczem pojazdu, na którego przeniesiono prawo własności pojazdu, za zapłatę składki należnej zakładowi ubezpieczeń za okres od dnia przeniesienia prawa własności do dnia powiadomienia przez niego zakładu ubezpieczeń o fakcie sprzedaży pojazdu (art. 32 ust. 4 ustawy).
Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 366,55 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 29 czerwca 2017 roku do dnia zapłaty, co było zgodne z przepisami art. 359 k.c., art. 481 § 1 i 2 k.c. i w całości zgodne z żądaniem powoda. O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. Na koszty procesu poniesione przez powoda w przedmiotowej sprawie w łącznej wysokości 120 zł złożyły się: opłata sądowa od pozwu 30 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej – 90 zł.
Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.