Court allows enforcement clause transfer when creditor proves assignment of claim against company director via notarized agreement.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Tarnobrzeg initially rejected the creditor's request for an enforcement clause, ruling that the creditor failed to prove the transfer of rights to the company director. The creditor appealed, arguing that the assignment of the debt and associated director liability rights was complete under the Civil Code. The District Court overturned the lower court's decision, finding that a notarized assignment agreement and the original enforcement order sufficiently demonstrated the transfer of both the principal debt and the accessory claim against the director.
Legislator headnote
AI generatedArt. 509 § 2 k.c.; Art. 299 § 1 k.s.h.; Art. 788 § 1 k.p.c.; Art. 795 § 2 1 k.p.c.: Upon assignment of a claim, the assignee acquires all accessory rights, including claims against the debtor's directors under the Limited Liability Companies Act, provided the assignment is validly documented.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 295/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SO Marta Zalewska (spr.) SSR del. do SO Grzegorz Pliś Protokolant: Barbara Ćwiok po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w Warszawie przeciwko N. T. (1) o nadanie klauzuli wykonalności z przejściem praw na skutek zażalenia wierzyciela (...) z siedzibą w W. na postanowienie Sądu Rejonowego w T. V Wydziału Gospodarczego z dnia 23 lipca 2018 r., sygn. akt V GCo 36/18 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Tarnobrzegu Wydziałowi V Gospodarczemu do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu postanowieniem z dnia 23.07.2018 r. oddalił wniosek wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu nakazowi zapłaty wydanemu przez Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu w dniu 18.03.2014 r. pod sygn. akt V GNc 120/14. Uzasadnił, iż wnioskodawca nie wykazał, że przeszły na jego rzecz uprawnienia pierwotnego wierzyciela, bowiem wniosek dotyczy nakazu zapłaty wydanego przeciwko (...) Sp. z o.o., nie został wskazany natomiast jako dłużnik N. T. (1), zaś w nakazie zapłaty V GNc 120/14 jako dłużnik figuruje N. T. (1), a nie Spółka (...) Sp. z o.o.
Dodał, iż do umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 21.11.2016 r. wnioskodawca przedłożył załącznik nr 2 potwierdzony wyłącznie za zgodność z oryginałem, gdzie w tabeli w wierszu (...) istnieje wierzytelność, w której jako nazwę firmy wskazano (...) Sp. z o.o., gdzie została również podana wartość wierzytelności i sygnatura sprawy oraz sąd, który wydał przedmiotowy nakaz. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca, wniósł o jego uchylenie na podstawie art. 795 § 2 1 k.p.c. oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie.
Uzasadnił iż na podstawie art. 509 § 2 k.c. w zw. z art. 299 § 1 k.s.h. w drodze cesji wierzytelności na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, w tym roszczenia odszkodowawcze należne wierzycielowi od członków zarządu Sp. z o.o. (...) w tym przedmiocie orzecznictwo Sądu Najwyższego: II CSK 390/11 i V CSK 659/17.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy jako sąd merytoryczny ocenił we własnym zakresie twierdzenia wnioskodawcy i materiał dowodowy zalegający w aktach. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż umowa przelewu wierzytelności z dnia 21.11.2016 r. została notarialne poświadczona w zakresie ich podpisów w dniu 08.06.2017 r. i nie było potrzeby potwierdzania odrębnie w takiej właśnie formie załącznika do tejże umowy, gdzie zresztą figuruje na nim pieczęć notarialna, co wskazuje, iż załącznik ten jest częścią składową umowy przelewu wierzytelności.
Z załącznika tego wynika, iż przedmiotem cesji wierzytelności jest kwota kapitału: 10.170,36 zł, a więc tożsama z nakazem zapłaty w sprawie V GNc 120/14, odsetki ustawowe, koszty postępowania, koszty zastępstwa, również tożsame z w/w nakazem zapłaty, ponadto w kolejnej rubryce wskazano datę umowy: 8.012.2006 r., dokument o nr (...), datę wymagalności 14.06.2010 r., jako portfel wpisano: (...) 3, jako nazwę firmy: (...) Sp. z o.o., co z kolei odnosi się do wierzytelności z tytułu kredytu, na podstawie której poprzedni wierzyciel wniósł pozew p-ko N. T. o zapłatę odszkodowania z tego tytułu na podst. art. 299 ksh, uzyskując prawomocny nakaz zapłaty pod sygn.
V GNc 120/14, w kolejnej rubryce załącznika wpisano:sygn. V GNc 120/14, a w dalszej rubryce: Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu. Jednocześnie zgodnie z zapisem pkt 2 umowy przelewu wierzytelności (...), a więc zwbywca wierzytelności i jednocześnie nabywca wierzytelności w sprawie pod sygn. V GNc 120/14 przelał na rzecz wnioskodawcy wierzytelności wraz z wszelkimi innymi prawami z wierzytelnościami związanymi, w tym roszczenia o odsetki, opłaty, koszty opisane w załączniku nr 2 – na podstawie art. 509 k.c. Przechodząc do analizy akt V GNc 120/14 wynika z nich, iż w dniu 18.03.2014 r.
Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu V Wydział Gospodarczy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym na rzecz (...) przeciwko N. T. (1) na kwotę 10.170,36 zł z ustawowymi odsetkami od niej oraz kwotę 2.545,00 zł tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 2.400,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, a powództwo zostało oparte na przepisie art. 299 k.s.h., gdzie pozwany N. T. (1) pełnił funkcję członka zarządu w Sp. z o.o. (...). z o.o., aktualnie pod firmą (...) Sp. z o.o. w S., która to Spółka była dłużnikiem z tytułu zaciągnięcia kredytu w dniu 08.12.2006 r. na podstawie umowy kompleksowego pakietu honorarium plus start, gdzie powód (...) nabył od udzielającego kredyt Banku w drodze umowy sprzedaży wierzytelności wierzytelność z tego tytułu.
Tym samym wnioskodawca w sposób wystarczający przedłożonymi dokumentami urzędowymi i prywatnymi z podpisami notarialnie poświadczonymi w postaci umowy przelewu wierzytelności wykazał przejście prawa na swoją rzecz tak co do zasady, jak i wysokości na mocy art. 788 § 1 k.p.c. Zważyć bowiem należy, iż wierzyciel, który posiada dług w stosunku do Sp. z o.o., jeżeli wierzytelność z tego tytułu zbywa na inny podmiot w drodze cesji wierzytelności, to nabywca tej wierzytelności nabywa wraz z tą wierzytelnością wierzytelność w stosunku do członków zarządu wynikającą z art. 299 k.s.h. , co potwierdził SN w swych orzeczeniach przytoczonych przez żalącego ( tak też SN V CSK 659/17 i wskazane tam analogiczne wcześniejsze orzecznictwo SN ).
W niniejszej sprawie wierzytelność ta akcesoryjna do wierzytelności podstawowej z tytułu kredytu została stwierdzona dokumentem urzędowym w postaci prawomocnego nakazu zapłaty pod sygn. V GNc 120/14. Z tych względów zażalenie sąd uznał za zasadne, co w konsekwencji spowodowało uchylenie zaskarżonego postanowienia na mocy art. 795 § 2 1 k.p.c., przyjmując, iż zachodzą podstawy do nadania klauzuli wykonalności zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy. Sąd przy ponownym rozpoznaniu sprawy orzeknie też o kosztach postępowania zażaleniowego, mając na względzie przepis art. 108 § 2 k.p.c. i wynik ostateczny sprawy.