Court allows bank's claim for loan repayment and interest, capping future interest at double statutory rate.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court issued a default judgment in favor of the bank against the defendant, who failed to appear or contest the claim. The court confirmed the debt based on the bank's uncontested evidence of a loan agreement and subsequent demand letter. While the principal and past interest were fully awarded, the court capped future contractual interest at double the statutory rate due to legislative changes effective January 1, 2016.
Legislator headnote
AI generatedArt. 720 § 1 kc; Art. 339 § 1, 2 kpc; Art. 340 kpc; Art. 481 § 2 kpc: In default judgments, the court accepts plaintiff's facts unless doubtful; loan contracts create reciprocal obligations to return principal and interest; contractual penalty interest is capped at double the statutory rate from January 1, 2016.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II C 2934/15
UZASADNIENIE
W pozwie złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym dnia 16.09.2015r. powód Bank (...) SA z s. w W. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego P. S. kwoty 8.557,82 zł, w tym kwoty 7.969,77 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od 6.08.2015r. do dnia zapłaty, oraz kosztów procesu. Wskazał, że pozwany zawarł z powodem dnia 31.10.2012r. umowę pilnej pożyczki nr (...), z której tytułu powstało wymagalne zadłużenie: 7.969,77 zł tytułem kapitału; 317,92 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od kwoty należności głównej od 15.12.2014r. do 6.04.2015r.; 270,13 zł tytułem odsetek przeterminowanych za od kwoty należności głównej od 16.12.2014r. do 5.08.2015r.
Dnia 14.10.2015r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawy tut. sądowi. Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie i nie stawił się na rozprawie. Sąd ustalił, co następuje. Dnia 31.10.2012r. Bank (...) SA w W. i P. S. zawarli umowę pilnej pożyczki nr (...). Przyznana kwota pożyczki wynosiła 10.000 zł, a jej całkowity koszt (razem z prowizją i ubezpieczeniem) wynosił 12.281,60 zł. Okres spłaty pożyczki wynosił 72 miesiące, począwszy od 15.12.2012r. (umowa k. 37-39).
Pismem z 12.02.2015r. powód wypowiedział umowę pozwanemu (k. 40). Powód dnia 6.08.2015r. wystawił wyciąg z ksiąg bankowych, stwierdzający wymagalne zadłużenie pozwanego z tytułu zawartej 31.10.2012r. umowy pilnej pożyczki o nr (...), w wysokości na dzień 6.8.2015r.: 7.969,77 zł tytułem kapitału; 317,92 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od kwoty należności głównej od 15.12.2014r. do 6.04.2015r.; 270,13 zł tytułem odsetek przeterminowanych za od kwoty należności głównej od 16.12.2014r. do 5.08.2015r. (wyciąg k.
36) Powód wzywał pozwanego do zapłaty pismem z 6.8.2015r. (wezwanie k.35). Sąd zważył, co następuje. Pozwany nie stawił się na posiedzenie, nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności, nie złożył w sprawie wyjaśnień. W takim przypadku sąd wydaje wyrok zaoczny przyjmując za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (art. 339 § 1 i 2 kpc oraz art. 340 kpc). Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości (art. 720 § 1 kc).
Jak wynika z niebudzących wątpliwości twierdzeń pozwu oraz załączonych dokumentów, powód udzielił pożyczki pozwanemu, której ten nie zwrócił w całości. Wobec wypowiedzenie umowy, wierzytelność stała się wymagalna. Wedle niekwestionowanych twierdzeń i dokumentów, na dochodzoną kwotę składa się kwota 7.969,77 zł tytułem kapitału; 317,92 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od kwoty należności głównej od 15.12.2014r. do 6.04.2015r.; 270,13 zł tytułem odsetek przeterminowanych za od kwoty należności głównej od 16.12.2014r. do 5.08.2015r.
W związku z tym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 8.557,82 zł. Powód żądał odsetek umownych od kwoty 7.969,77 od dnia 6.08.2015r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym. Od kwoty 7.969,77 zł zasądzono odsetki umowne liczone od dnia 6.08.2015r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym, przy czym za okres od 1.01.2016r. w wysokości nie większej niż dwukrotność wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie. Zgodnie bowiem ze znowelizowanym art. 481 § 2 1 i 2 kpc, maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie, licząc od dnia 1.01.2016r., nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie); jeżeli zaś wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, to należą się odsetki maksymalne za opóźnienie.
Stąd też zastrzeżenie w wyroku, że za okres od 1.01.2016r. odsetki umowne nie mogą przekroczyć dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (ponad to żądanie odsetkowe oddalono – pkt 2 wyroku). Na podstawie art. 98 kpc zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na kwotę tą składa się opłata od pozwu, jaką winien uiścić powód wnosząc pozew. Do akt nie dołączono dowodu opłaty od pełnomocnictwa pracownika banku (...).S.. Sąd nakazał zwrócić na rzecz powoda kwotę 128 zł tytułem nadpłaconej opłaty od pozwu (uiszczono łącznie 428 zł).
Na podstawie art. 333 § 1 p 3 kpc nadano wyrokowi w pkt 1 rygor natychmiastowej wykonalności. Zarządzenie: (...)