Court orders bank to pay loan debt plus interest and grants curator fees for absent defendant.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the bank, ordering the defendant to pay the outstanding loan principal and contractual interest. The defendant admitted the debt but requested a payment deferral, which the court rejected due to the defendant's lack of financial hardship and the existence of other creditors. Additionally, the court appointed a curator for the defendant, exempted the defendant from participation in the proceedings, and awarded the curator a fee while assigning procedural costs to the defendant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 69 ust. 1 Prawa bankowego; Art. 98, 99, 108 k.p.c.: The court must order full repayment of a loan with interest when the debtor admits the debt, rejecting requests for deferral if the debtor lacks sufficient financial means to make partial payments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II C 633/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie Wydział II Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grzegorz Orlonek Protokolant : Paulina Górecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2017 r. w S. sprawy z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko A. H. o zapłatę I. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 6 202,67 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP z tym, że od 1 stycznia 2016 r. nie większymi niż odsetki maksymalne za opóźnienie, od kwoty 5 940,68 zł (pięć tysięcy dziewięćset czterdzieści złotych i sześćdziesiąt osiem groszy) od dnia 5 października 2015 r. do dnia zapłaty;
II. zwalnia E. Ż. od udziału w postępowaniu w charakterze kuratora pozwanego; III. przyznaje kuratorowi dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego – E. Ż. wynagrodzenie w kwocie 300 zł (trzysta złotych); IV. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1767 zł (tysiąc siedemset sześćdziesiąt siedem złotych tytułem kosztów postępowania. Sygn. akt II C 633/16
UZASADNIENIE
Bank (...) Spółka Akcyjna w W. wniósł pozew przeciwko A. H. domagając się zapłaty kwoty 6 202,67 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 5 940,68 zł od dnia 5 października 2015 r. do dnia zapłaty. Ustanowiony dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego kurator wniósł o oddalenie powództwa oraz przyznanie mu wynagrodzenia według norm przepisanych. Zarzucił nieistnienie i niewykazania roszczenia co do wysokości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 29 maja 2015 r. powódka zawarła z pozwanym umowę kredytu gotówkowego na kwotę 6 905,68 zł przeznaczonego na cel konsumpcyjny.
Kredytobiorca zobowiązał się do zapłaty kredytu wraz z odsetkami do dnia 30 maja 2016 r. Wobec niewywiązywania się z obowiązku spłaty, pismem z dnia 12 marca 2015 r. umowa została wypowiedziana. Na dzień sporządzenia wyciągu z ksiąg bankowych zadłużenie pozwanego wyniosło” - 5 607,04 zł – niespłacony kapitał, - 333,64 zł – odsetki umowne, - 261,99 zł – odsetki karne Dowód: - umowa – k. 17-20 - wypowiedzenie – k. 170 - historia rachunku – k. 171-175 - wyciąg – k. 15 Pozwany obecnie pracuje dorywczo. Zarabia ok. 2000 zł.
Nie ma nikogo na utrzymaniu. Posiada inne zadłużenia w tym alimentacyjne na ponad 21 000 zł. Niesporne
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się zasadne. Podstawę prawną dochodzonego roszczenia stanowił przepis art. 69 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, który stanowi, że przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Pozwany ostatecznie przyznał istnienie i wysokość zadłużenia.
Przyznanie okoliczności faktycznych będących podstawą powództwa nie budzi wątpliwości w świetle przedstawionych dowodów w postaci umowy, historii rachunku, wypowiedzenia i wyciągu z ksiąg bankowych. Na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2017 r. wniósł o odroczenie spłaty do czasu aż odzyska wierzytelność od swojego dłużnika. Wniosek pozwanego nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie Sądu nie ma podstaw do tego aby czy to rozkładać świadczenie na raty czy też odraczać spłatę zobowiązania. Pozwany nie podejmuje spłaty zobowiązania w jakiejkolwiek części.
Jego sytuacja materialna nie jest na tyle trudna aby nie mógł on dokonać choćby częściowej spłaty zadłużenia. Dodatkowo istnienie innych i to korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia wierzytelności względem pozwanego poddaje wątpliwość możliwość zaspokojenia powoda nawet w przypadku odzyskania własnych wierzytelności przez pozwanego. Dlatego też orzeczono jak w sentencji. W punkcie II i III Sąd zwolnił kuratora pozwanego od udziału w postępowaniu oraz przyznał mu wynagrodzenie biorąc pod uwagę treść §1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.
U. z 2013 r. poz. 1476). W punkcie IV z kolei Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490) w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia pozwu. Na poniesione przez powódkę koszty złożyła się opłata sądowa od pozwu – 250 zł, zaliczka na poczet wynagrodzenia kuratora – 300 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa - 1217 zł.