Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 1624/17 AI generated

Appeal court quashes first-instance verdict due to insufficient evidence on damage value and restitution justification.

Case Number VI Ka 1624/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appeal court quashed the first-instance verdict and remanded the case for retrial because the lower court failed to precisely determine the value of the damage required for conviction. The prosecution's charge did not specify the exact quantity of styrofoam or the extent of the roof destruction, while the victim's estimate of 600 zł lacked supporting evidence regarding the roof's condition. Consequently, the court found the basis for both the conviction and the alternative restitution order legally flawed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 288 § 1 k.k.; Art. 46 § 2 k.k.; Art. 437 § 2 k.p.k.: A criminal conviction for property damage requires precise factual determination of the damage value exceeding the statutory threshold, and an alternative restitution order is only valid if the court explicitly justifies the significant difficulty in enforcing the primary obligation to repair.

Keywords

AI generated
property damage threshold insufficient evidence damage alternative restitution order retrial remand criminal procedure standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 288 § 1 k.k.
Jak słusznie zauważył sąd rejonowy przestępstwem, o którym mowa w art. 288 § 1 k.k. będzie tylko spowodowanie takiej szkody, której wartość przekracza wysokość ¼ minimalnego wynagrodzenia.
Art. 46 § 2 k.k.
Nawiązka, zgodnie z zastosowanym przez sąd rejonowy przepisem orzekana jest zamiast obowiązku naprawienia szkody, zaś zgodnie z art. 46 § 2 k.k. orzekana winna być wtedy gdy obowiązek naprawienia szkody jest znacznie utrudniony.
Art. 67 § 3 k.k.
Sąd rejonowy na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 300 złotych tytułem nawiązki.
Art. 437 § 2 k.p.k.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym przed 01 lipca 2015 roku, orzeczono jak w sentencji.
art. 288 § 1 k.k
Jak słusznie zauważył sąd rejonowy przestępstwem, o którym mowa w art. 288 § 1 k.k.
art. 67 § 3 k.k
Sąd rejonowy na podstawie art. 67 § 3 k.k.
art. 46 § 2 k.k
Nawiązka, zgodnie z zastosowanym przez sąd rejonowy przepisem orzekana jest zamiast obowiązku naprawienia szkody, zaś zgodnie z art. 46 § 2 k.k.
art. 437 § 2 k.p.k
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym przed 01 lipca 2015 roku, orzeczono jak w sentencji.
art. 193 § 1 k.p.k
Następnie, po ustaleniu w jakim zakresie został zniszczony dach, a także ile zostało zniszczonego styropianu, podda oszacowanie dokonane przez pokrzywdzonego, opartej na ustalonych faktach, kontroli, w razie konieczności po wykorzystaniu wiadomości specjalnych w rozumieniu art. 193 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 23 sierpnia 2018 r. Sygn. akt VI Ka 1624/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Michał Chojnowski Protokolant: sekr. sądowy Anna Rusak przy udziale prokuratora Ewy Gołębiowskiej po rozpoznaniu dnia 23 sierpnia 2018 r. w Warszawie sprawy K. P., syna J. i J., ur. (...) w W. oskarżonego z art. 288 §1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 13 października 2017 r. sygn. akt IV K 1255/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania. Sygnatura akt VI Ka 1624/17

UZASADNIENIE

Sąd okręgowy zważył, co następuje: Apelacja oskarżonego w zakresie w jakim kwestionuje poczynione ustalenia przez sąd rejonowy ustalenia, co do wysokości szkody wyrządzonej działaniem oskarżonego jest zasadna i skutkuje uchyleniem wyroku sądu I instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi. Jak słusznie zauważył sąd rejonowy przestępstwem, o którym mowa w art. 288 § 1 k.k. będzie tylko spowodowanie takiej szkody, której wartość przekracza wysokość ¼ minimalnego wynagrodzenia. Kwota graniczna w chwili orzekania wynosiła 500 złotych.

Nie ulega zatem wątpliwości, że dla przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. konieczne jest precyzyjne ustalenie wysokości powstałej szkody. Takiego ustalenia w sprawie niniejszej brakuje. Sąd rejonowy określając wartość zniszczonego na szkodę pokrzywdzonego mienia oparł się na oszacowaniu dokonanym przez E. D., który stwierdził, że straty wynikłe z działania sąsiada szacuje na około 600 złotych. Zgodnie z postawionym oskarżonemu zarzutem w skład zniszczonego mienia miałby wchodzić styropian w bliżej nieustalonej ilości oraz dach pomieszczenia gospodarczego zniszczony w niewiadomym zakresie.

Pokrzywdzony szacując wartość szkody ocenił, że zniszczone zostały trzy ryzy styropianu, co nie znalazło wyrazu w treści postawionego zarzutu, natomiast nie wskazał w jakim zakresie został zniszczony dach. W sprawie przeprowadzono jedynie oględziny zapisu na płycie dostarczonej przez pokrzywdzonego i wykonano wydruk zdjęć znajdujących się na tym nośniku. Zdjęcia znajdujące się na karcie 21, które mogłyby ewentualnie wskazywać na zakres zniszczenia dachu nie pochodzą, zgodnie z oświadczeniem pokrzywdzonego (k. 110), ze zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego postępowania.

W tej sytuacji brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących co oznacza zniszczenie dachu, o którym mowa w zarzucie. W szczególności czy dach ten uległ całkowitej destrukcji czy oskarżony miał spowodować pojedynczy odprysk farby. Zniszczone trzy ryzy styropianu, z całą pewnością, nie wyczerpują kwoty 600 złotych, co słusznie podnosi w apelacji oskarżony. Sąd rejonowy na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 300 złotych tytułem nawiązki. Jak wynika z uzasadnienia wydanego przez sąd rejonowy orzeczenia wysokość tej kwoty została dostosowana do charakteru popełnionego przez oskarżonego czynu i wysokości szkody.

Nawiązka, zgodnie z zastosowanym przez sąd rejonowy przepisem orzekana jest zamiast obowiązku naprawienia szkody, zaś zgodnie z art. 46 § 2 k.k. orzekana winna być wtedy gdy obowiązek naprawienia szkody jest znacznie utrudniony. Sąd rejonowy nie wskazał jakie znaczne utrudnienie legło u podstaw orzeczenia nawiązki zamiast obowiązku naprawienia szkody, którą określił na kwotę 600 złotych. Orzeczenie to wydaje się wskazywać na fakt, jakkolwiek brak takich rozważań w uzasadnieniu sądu rejonowego, że sąd ten miał kłopot (znaczne utrudnienie) z oszacowaniem szkody przed orzeczeniem obowiązku jej naprawienia.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym przed 01 lipca 2015 roku, orzeczono jak w sentencji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd rejonowy ponownie szczegółowo przesłucha pokrzywdzonego, co do zakresu zniszczeń jakich miał dokonać w dniu zdarzenia oskarżony, w tym także w jakim stanie, wieku, stopniu zużycia, był styropian przed działaniem oskarżonego. Ustali podczas tego przesłuchania dlaczego w dostarczonym przez pokrzywdzonego szczegółowym materiale zdjęciowym brak jest zdjęć uszkodzeń dachu, które miał spowodować oskarżony w dniu 10 września 2014 roku.

Następnie, po ustaleniu w jakim zakresie został zniszczony dach, a także ile zostało zniszczonego styropianu, podda oszacowanie dokonane przez pokrzywdzonego, opartej na ustalonych faktach, kontroli, w razie konieczności po wykorzystaniu wiadomości specjalnych w rozumieniu art. 193 § 1 k.p.k. i zależnie od jej wyników i oceny pozostałego materiału dowodowego ponownie przeanalizuje kwestię winy oskarżonego a także kwestię ewentualnej kwalifikacji prawnej jego zachowania i podejmie dalsze, stosowne do poczynionych ustaleń, decyzje procesowe.