Legislator Case Law & Legislation
IV U 592/18 AI generated

Social Security Court dismisses appeal as inadmissible because the applicant misunderstood the decision granting payment installments.

Case Number IV U 592/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the applicant's appeal against a decision to install debt payments into monthly installments. The applicant argued the decision was invalid and questioned the authenticity of the signatures on the request and appeal documents. The court found the appeal inadmissible because the decision had already granted the requested installment plan, and the applicant's arguments indicated a fundamental misunderstanding of the decision's content.

Legislator headnote

AI generated

Art. 68 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 3 i 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych; Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the applicant fails to understand the decision's content, such as when they appeal a decision that has already granted the relief they sought.

Keywords

AI generated
social security appeal inadmissible appeal installment plan misunderstanding decision authenticity of signature social security fund family benefits

Cited Legislation

AI generated
Art. 68 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 3 i 4 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych
Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 592/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2018 r. w S. odwołania S. W. od decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Likwidatora Funduszu Alimentacyjnego z dnia 7 czerwca 2018 r. Nr (...) w sprawie S. W. przeciwko Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Likwidatorowi Funduszu Alimentacyjnego o należności z Funduszu Alimentacyjnego oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 592/18

UZASADNIENIE

Decyzją z 7 czerwca 2018r. oznaczoną numerem (...) Likwidator Funduszu Alimentacyjnego Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych działając na podstawie art.68 ust.1 w zw. z art.63 ust.3 i 4 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, uwzględniając wniosek S. W. z 20 kwietnia 2018r. rozłożył na raty należności S. W. z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wraz z 5-procentową opłatą na pokrycie kosztów związanych z działalnością funduszu, wg stanu na 5 czerwca 2018r., w ogólnej kwocie 2 110,51 złotych.

Powyższa kwota rozłożona została na 21 rat – 20 rat w kwocie po 100 złotych miesięcznie – płatne od czerwca 2018r. do stycznia 2020r. i ostatnia rata w wysokości 110,51 złotych płatna w lutym 2020r. (decyzja z 7 czerwca 2018r. - w aktach organu rentowego). Odwołanie od w/w decyzji złożył S. (drugie imię A.) W. kwestionując zasadność uiszczenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego (odwołanie k.3 akt sprawy oraz wyjaśnienia S. W. złożone w toku rozprawy w dniu 10 października 2018r. k.12-13 akt sprawy).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podnosząc, że decyzja z 7 czerwca 2018r. uwzględnia wniosek S. W. z 20 kwietnia 2018r. o rozłożenie na raty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Dotychczas spłata w/w należności odbywała się w drodze potrąceń komorniczych z przysługującej S. W. renty rolniczej. Potrącenia te wynosiły około 400 złotych miesięcznie – ostatnia wpłata egzekucyjna za maj 2018r. wyniosła 398,44 złotych miesięcznie. Uwzględniając możliwości płatnicze S. W. oraz jego sytuację zdrowotną organ rentowy przychylił się do wniosku S. W. o udzielenie ulgi w spłacie należności w formie okresowego układu ratalnego po 100 złotych miesięcznie w okresie od czerwca 2018r. do lutego 2020r. (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5 akt sprawy).

Sąd ustalił, co następuje: S. W. posiada zadłużenie wobec likwidowanego funduszu alimentacyjnego z tytułu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz jego dzieci w kwocie, która łącznie z 5% opłatą na pokrycie kosztów związanych z działalnością funduszu, wynosiła – wg stanu na dzień 7 czerwca 2018r. - 2 110,51 złotych. W dniu 20 kwietnia 2018r. wpłynął do Likwidatora Funduszu Alimentacyjnego wniosek S. W. o udzielenie ulgi w spłacie należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego z tytułu wypłaconych świadczeń.

W uzasadnieniu tego wniosku S. W. wskazał, że jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się z renty rolniczej. W 2015r. przeszedł udar niedokrwienny mózgu, co istotnie wpłynęło na jego codziennie funkcjonowanie. Z uwagi na stan zdrowia nie może podjąć żadnej pracy, a do tego ma szereg wydatków na leczenie i utrzymanie, których nie jest w stanie pokryć z kwoty w wysokości wynoszącej niewiele ponad 500 złotych miesięcznie, która pozostaje mu po dokonaniu potrącenia komorniczego na poczet należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego.

Dlatego wnosi o rozłożenie tych należności na raty po 100 złotych miesięcznie. Do wniosku S. W. załączył decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 20 marca 2018r. o ustaleniu wysokości jego renty rolniczej od dnia 1 marca 2018r. (po dokonaniu potrącenia komorniczego) na kwotę 514,90 złotych miesięcznie oraz dokumentację medyczną z postaci kart informacyjnych leczenia szpitalnego potwierdzających, że w 2014r. S. W. przeszedł udar niedokrwienny lewej półkuli mózgu, a ponadto cierpi na padaczkę, nadciśnienie tętnicze, migotanie przedsionków i chorobę wieńcową (wniosek o rozłożenie należności na raty datowany na 18 kwietnia 2018r. z datą wpływu do Likwidatora Funduszu Alimentacyjnego w dniu 20 kwietnia 2018r. wraz z w/w załącznikami – w aktach organu rentowego).

Zaskarżoną decyzją z 7 czerwca 2018r. Likwidator Funduszu Alimentacyjnego Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przychylił się do w/w wniosku S. W. z 20 kwietnia 2018r. i rozłożył na raty należności S. W. z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wraz z 5-procentową opłatą na pokrycie kosztów związanych z działalnością funduszu w ogólnej kwocie 2 110,51 złotych w ten sposób, że rozłożył płatność w/w kwoty na 21 rat – 20 rat w kwocie po 100 złotych miesięcznie – płatne od czerwca 2018r. do stycznia 2020r. i ostatnia rata w wysokości 110,51 złotych płatna w lutym 2020r. (decyzja z 7 czerwca 2018r. - w aktach organu rentowego).

S. (drugie imię A.) W. urodził się w dniu (...) Jego numer P. to (...). Obecnie S. W. posługuje się dowodem osobistym nr (...) wydanym w dniu 27 września 2017r. przez Prezydenta Miasta S.. S. W. mieszka w S. przy ul. (...) (adnotacja minuta 1 nagrania rozprawy w dniu 10 sierpnia 2018r. i wyjaśnienia S. W. k.12 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie S. W. podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.68 ust.1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz.992 ze zm.) w szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z sytuacją zdrowotną lub rodzinną osoby, przeciwko której jest prowadzona egzekucja alimentów lub osoby zobowiązanej do zwrotu bezpodstawnie pobranych świadczeń z funduszu, likwidator może umorzyć, rozłożyć na raty lub odroczyć termin płatności należności likwidowanego funduszu z tytułu wypłaconych lub bezpodstawnie pobranych świadczeń z funduszu.

Przedstawione wyżej ustalenia Sądu pokazują, że w dniu 20 kwietnia 2018r. S. W. wystąpił do Likwidatora Funduszu Alimentacyjnego o rozłożenie obciążającej go należności na raty w wysokości po 100 złotych miesięcznie. Likwidator Funduszu po rozpoznaniu powyższego wniosku, mając na uwadze trudną sytuację zdrowotną i finansową S. W. przychylił się do jego wniosku i w zaskarżonej decyzji z 7 czerwca 2018r., rozłożył należność z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na 21 miesięcznych rat płatnych w okresie od czerwca 2018r. do lutego 2020r.

W tych okolicznościach ,tj. wobec uwzględnienia w w/w decyzji wniosku S. W. o rozłożenie należności na raty brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania S. W.. W tym miejscu wskazać należy, że z treści odwołania złożonego na piśmie (na k.3 akt sprawy) wynika, że odwołujący się zakwestionował brak rozłożenia jego zadłużenia na raty, co świadczy o niezrozumieniu treści decyzji, gdyż załączona do odwołania kopia przedmiotowej decyzji z 7 czerwca 2018r. (k.1-3 akt sprawy) wskazuje na rozłożenie należności na raty. Dodać dalej należy, że w toku rozprawy w dniu 10 października 2018r.

S. W. zakwestionował fakt złożenia wniosku z 20 kwietnia 2018r. o rozłożenie należności na raty, a także fakt złożenia odwołania od decyzji z 7 czerwca 2018r. podnosząc, że podpisy pod w/w wnioskiem i odwołaniem o treści (...) nie pochodzą od niego. Sąd nie stwierdza, czy wskazane podpisy istotnie nie pochodzą od odwołującego się, niemniej oba podpisy złożone są w takiej samej formie ,tj. najpierw nazwisko (...), a po nim imiona – w obu przypadkach drukowanymi literami. Podpis samym nazwiskiem i drukowanymi literami znajduje się ponadto na potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji (w aktach organu rentowego).

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że do wniosku o rozłożenie należności na raty z 20 kwietnia 2018r. załączono decyzję Prezesa KRUS o wysokości renty rolniczej przysługującej S. W. oraz dokumentację medyczną dotyczącą S. W., a zatem dokumenty, które przed złożeniem ich organowi rentowemu musiały być w posiadaniu S. W.. Ponadto we wniosku o rozłożenie należności na raty wskazano numer P. oraz numer dowodu osobistego, które to dane odpowiadają numerowi P. i numerowi dowodu osobistego, który S. W. okazał Sądowi w toku rozprawy w dniu 10 października 2018r. (k.12 akt sprawy).

W tych okolicznościach nie sposób uznać, aby S. W. nie był autorem wniosku o rozłożenie należności na raty. Podobnie do odwołania załączona została kopia decyzji z 7 czerwca 2018r. adresowanej wyłącznie do S. W.. Niezależnie od powyższego – nawet przy przyjęciu twierdzenia S. W., że podpis na odwołaniu nie pochodzi od niego Sąd przyjął, że S. W. wniósł odwołanie od decyzji 7 czerwca 2018r. W sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych odwołanie od decyzji organu rentowego może być wniesione również ustnie do protokołu, a całokształt wypowiedzi S. W. w toku rozprawy w dniu 10 października 2018r.

świadczy o tym, że kwestionuje on zasadność uiszczenia należności na rzecz funduszu alimentacyjnego (vide: wyjaśnienia S. W. k.12-13 akt sprawy). Odwołanie nie mogło być jednak uwzględnione, gdyż decyzja z 7 czerwca 2018r. została wydana po rozpoznaniu wniosku S. W. o rozłożenie należności na raty i w całości wniosek ten uwzględniła. Kończąc wskazać należy, że Sąd oddalił jako niezasadny wniosek S. W. o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków złożony przez niego na okoliczność ustalenia, że nie ma dzieci. Na marginesie wskazać należy, że sam odwołujący się wskazał w toku wyjaśnień, że posiada czworo dzieci i wymienił ich imiona.

Mając na uwadze całokształt powyższych okoliczności Sąd uznał, że odwołanie S. W. nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477.14§1 kpc odwołanie to oddalił.