Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
VI Cz 969/18 AI generated

Appeal against contact enforcement order rejected as appealable decision, not final judgment requiring retrial.

Case Number VI Cz 969/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the appeal for retrial filed by M. D. against a final order regarding contact enforcement. The appellant argued for a retrial, but the court determined the contested decision was merely an appealable order threatening coercive fines, not a final judgment on the merits. Consequently, the court ruled that the legal remedy for such orders is an appeal, not a retrial appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 399 § 1 k.p.c.; Art. 524 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A decision threatening a coercive fine for non-compliance with contact obligations is not a final judgment concluding proceedings; therefore, it is appealable, not subject to a retrial appeal.

Keywords

AI generated
retrial appeal contact enforcement coercive fine final judgment procedural remedy

Cited Legislation

AI generated
Art. 399 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna w przypadku zakończenia postępowania prawomocnym wyrokiem.
Art. 524 k.p.c.
Dopuszczalność wznowienia postępowania nieprocesowego określona jest w sposób szczególny w art. 524 k.p.c. Postanowienie o zagrożeniu nakazaniem zapłaty sumy przymusowej nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy kończącym postępowanie ( zob.
Art. 410 § 1 k.p.c.
W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 410 par.1 k.p.c.
Art. 518 k.p.c.
Zapewne z tego względu ustawodawca zdecydował, że środkiem odwoławczym od tego postanowienia – będącego „innym" postanowieniem sądu I instancji w rozumieniu art. 518 k.p.c. – jest zażalenie.
Art. 598 § 15 para. 1 k.p.c.
akt VI Cz 829/18, wszczętego na skutek wniesionego przez nią zażalenia od wydanego w trybie art. 598 ( 15) par.1 k.p.c.
art. 399 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna w przypadku zakończenia postępowania prawomocnym wyrokiem.
art. 524 k.p.c
Dopuszczalność wznowienia postępowania nieprocesowego określona jest w sposób szczególny w art. 524 k.p.c.
art. 518 k.p.c
Zapewne z tego względu ustawodawca zdecydował, że środkiem odwoławczym od tego postanowienia – będącego „innym" postanowieniem sądu I instancji w rozumieniu art. 518 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
Postanowienie SN z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72
postanowienie SN z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72, OSNC 1973, nr 7–8, poz.
Postanowienie SN z dnia 26 sierpnia 2016 r., IV CNP 10/16
Uchwała SN z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 25/13
IV CNP 10/16
Supreme Court dismisses appeal as enforcement order is not a final judgment on the case's substance.
III CZP 25/13
Appeal barred; appealable order on child contact enforcement is appealable only via appeal, not appeal.
AI generated
II Cz 484/15
Court allows threat of 500 PLN fine for mother violating child contact order in custody dispute.
VI Nsm 878/15
Court dismissed father's claim for damages alleging mother obstructed contact with child during holidays.
II CSKP 2419/22
Supreme Court partially allows cassation appeal against family court order regarding parental contact and defamation damages.
VI Ka 1315/25
Court partially allowed appeal by granting exemption from penalty for minor violation of contact ban.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Cz 969/18 POSTANOWIENIE Dnia 4.10.2018r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Agnieszka Polak Sędziowie SSO Karol Kołodziejczyk ( spr) SSO Janina Ignasiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4.10.2018r. sprawy ze skargi uczestniczki postępowania M. D. o wznowienie postępowania w sprawie VI Cz 829/18 Sądu Okręgowego w Częstochowie zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2018 r. w sprawie z wniosku D. D. przeciwko M. D. o wykonanie kontaktów postanawia: odrzucić skargę. Sygn. akt VI Cz 969/18

UZASADNIENIE

M. D. wniosła skargę o wznowienie postępowania zażaleniowego sygn. akt VI Cz 829/18, wszczętego na skutek wniesionego przez nią zażalenia od wydanego w trybie art. 598 ( 15) par.1 k.p.c. postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 7.03.2018 r. syg. akt (...), a zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w C. z dnia 2.08.2018 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż została wniesiona od orzeczenia, które nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie. Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna w przypadku zakończenia postępowania prawomocnym wyrokiem.

Regulację tę należy rozumieć w ten sposób, że wznowienie postępowania służy w stosunku do prawomocnych orzeczeń merytorycznych rozstrzygających sprawę co do istoty, a więc w stosunku do wyroków, nakazów zapłaty w postępowaniu nakazowym, upominawczym oraz postanowień co do istoty sprawy w trybie nieprocesowym (zob. postanowienie SN z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72, OSNC 1973, nr 7–8, poz. 143). Dopuszczalność wznowienia postępowania nieprocesowego określona jest w sposób szczególny w art. 524 k.p.c. Postanowienie o zagrożeniu nakazaniem zapłaty sumy przymusowej nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy kończącym postępowanie ( zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2016 r.

IV CNP 10/16, LEX nr 2095940). Zapewne z tego względu ustawodawca zdecydował, że środkiem odwoławczym od tego postanowienia – będącego „innym" postanowieniem sądu I instancji w rozumieniu art. 518 k.p.c. – jest zażalenie. Sąd Najwyższy zaaprobował ten pogląd, negując tezę, że właściwym środkiem odwoławczym od postanowienia oddalającego wniosek o zagrożenie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej osobie, która nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, jest apelacja (uchwała SN z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 25/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 140).

W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 410 par.1 k.p.c.