Appeal dismissed; final inheritance ruling bars new claim due to res judicata principles under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Świdnica dismissed the appeal against a lower court's decision rejecting a claim to inherit a deceased person's estate. The appellant argued that a second will found later should override the previously confirmed inheritance, but the court held that the prior final judgment on the entire estate created res judicata. Consequently, the new claim was inadmissible because the subject matter and parties were identical to the already resolved case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 523 k.p.c.; Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.: A final judgment on the entirety of an estate precludes subsequent claims for inheritance of the same estate, even if based on a newly discovered will, unless specific conditions for changing the judgment are met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 816/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski Sędziowie: SO Maciej Ejsmont SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia uczestniczki J. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z 13 czerwca 2018 r., sygn. akt I Ns 211/18 w sprawie z wniosku P. S. przy udziale K. B. o stwierdzenie nabycia spadku p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. (...)
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z 13 czerwca 2018 r., Sąd Rejonowy odrzucił wniosek P. S. o stwierdzenie nabycia spadku po S. B. wskazując, że w sprawie o sygn. I Ns 925/16, postanowieniem z 2 marca 2017 r., Sąd stwierdził nabycie spadku, co skutkowało odrzuceniem wniosku na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc. W zażaleniu na powyższe postanowienie, uczestniczka podniosła, że znaleziono drugi testament sporządzony osobiście przez spadkodawczynię i ze względu na tą nietypową sytuację, wobec istnienia dwóch oddzielnych testamentów, sporządzonych w różnych terminach i dotyczących różnych nieruchomości, wnosi w istocie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpoznanie wniosku.
Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie podlegało oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 523 kpc, w postępowaniu nieprocesowym, prawomocne postanowienie orzekające co do istoty sprawy nie może być zmienione ani uchylone, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jednakże prawomocne postanowienie oddalające wniosek sąd może zmienić w razie zmiany okoliczności sprawy. Istnienie takiego orzeczenia sprawia, że w kolejnych postępowaniach, w których występuje tożsamość ich przedmiotu oraz występujących podmiotów skutkuje koniecznością uwzględnienia negatywnej przesłanki, określonej w art. 199 § 1 pkt 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc, a nakazującej odrzucenie wniosku.
Sąd orzekający badając, czy w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, zobligowany jest zatem do oceny treści zgłoszonego w drugiej sprawie żądania oraz przedmiotu rozstrzygnięcia wydanego w sprawie poprzednio osądzonej z udziałem tych samych uczestników. O wystąpieniu powagi rzeczy osądzonej rozstrzyga nie tylko tożsamość stron, występujących w obu postępowaniach, ale równoczesna tożsamość podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. Dopiero kumulatywne zaistnienie tych przesłanek przesądza o kwalifikacji stanu sprawy, jako res iudicata / zob. wyrok SN z 15.11.2012 r., V CSK 515/11, wyd./el.
Lex nr 1276233 oraz uchwałę SN z 21.11.2013 r., II CZP 67/13, wyd./el. Lex nr 1479996 /. Przenosząc powyższe rozważania na ocenę zasadności wniesionego zażalenia, wskazać należy, że w prawomocnie zakończonym postępowaniu o sygn. akt I Ns 925/16, Sąd Rejonowy stwierdził w pkt II, że spadek po S. B. zmarłej (...) na podstawie testamentu z (...) nabyła córka K. B. w całości. W postępowaniu tym brała również udział skarżąca. Tym samym niewątpliwie w sprawie zaistniała powaga rzeczy osądzonej. Nie ma przy tym znaczenia, że odnaleziony drugi testament dotyczy innej nieruchomości, gdyż przedmiotem postępowania o stwierdzenie nabycia spadku jest całość spadku danego spadkobiercy i niedopuszczalnym jest orzekanie jedynie co do jego części / zob. postanowienie SN z 23 czerwca 1967 r., III CZ 104/67, wyd./el.
Lex nr 1672030 /. Tym samym Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił wniosek P. S., zaś zażalenie skarżącej nie mogło zostać uznane za trafne i skuteczne. Na marginesie należy jednak zwrócić uwagę, że w takiej sytuacji, zainteresowany, w którego ocenie osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku nie jest spadkobiercą, lub że jej udział w spadku jest inny niż stwierdzony, może złożyć wniosek o uchylenie lub zmianę postanowienia w tym przedmiocie. Przy czym ten, kto był uczestnikiem postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, może tylko wówczas żądać zmiany postanowienia stwierdzającego nabycie spadku, gdy żądanie opiera na podstawie, której nie mógł powołać w tym postępowaniu, a wniosek o zmianę składa przed upływem roku od dnia, w którym uzyskał tę możność / art. 679 § 1 kpc /.
Należy również zauważyć, że sprawy wniesionej przez P. S. Sąd z urzędu nie mógł potraktować jako wniosku o zmianę postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku po S. B., gdyż wnioskodawca wyraźnie sformułował swe żądanie jako wniosek o stwierdzenie nabycia spadku / patrz: postanowienie SN z dnia 6.09.1994r, III CRN 36/93 /. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc, orzekł jak w postanowieniu. (...)