Court dismissed appeal; fixed court fee applies to partial ownership acquisition by prescription requests regardless of value.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Wałbrzych dismissed the applicants' request to settle the fixed court fee for a prescription claim regarding partial ownership. The applicants argued that the fee should be lower because the request concerned only a share of the property, not the whole. The Court of Appeal rejected this, ruling that the statutory fixed fee of 2,000 PLN applies uniformly to all such requests without distinction based on the property's value or the extent of the share claimed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 130 § 1 k.p.c.; Art. 40 k.u.k.s.: The fixed court fee for a request to establish ownership by prescription applies uniformly to the entire request regardless of whether it concerns the whole property or only a fractional share.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 799/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski Sędziowie: SO Maciej Ejsmont SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia wnioskodawców M. C. (1) i M. C. (2) na zarządzenie Przewodniczącego- Sędziego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 16 lipca 2018 r., sygn. akt (...) w sprawie przy udziale Gminy C. o zasiedzenie p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. (...)
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem z 16 lipca 2018 r., Przewodniczący- sędzia Sądu Rejonowego w Wałbrzychu zwrócił wniosek M. C. (1) i M. C. (2) o zasiedzenie wskazując, że będąc reprezentowani w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, uiścili opłatę od wniosku w wysokości 40 zł. Zgodnie zaś z art. 130 2 § 1 kpc, pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego, lub rzecznika patentowego nienależycie opłacone, w przypadku gdy podlega opłacie stałej lub stosunkowej, jest zwracane bez wezwania do jej uiszczenia. Opłata stała w sprawach o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie wynosi zaś 2.000 zł.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie, wnioskodawcy podnieśli, że wniosek dotyczył wyłącznie stwierdzenia zasiedzenia udziału w prawie własności, a nie całej nieruchomości, w związku z czym uiszczono należną opłatę wyznaczoną zgodnie z tym żądaniem. Przy czym w innym, analogicznym postępowaniu, opłata w takiej wysokości została uiszczona i Sąd przyjął ją za właściwą. Mając na uwadze powyższe, skarżący wnieśli w istocie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie, jako bezzasadne, podlegało oddaleniu.
Nie ulega wątpliwości, że poprzez uchwalenie, powoływanego w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, art. 130 2 § 1 kpc, ustawodawca nałożył na profesjonalnych pełnomocników obowiązek samoobliczania i samoopłacania określonych opłat sądowych od pism procesowych. W takiej sytuacji niedopuszczalnym jest wdrażanie procedury naprawczej określonej w art. 130 § 1 kpc. Obowiązek ten niewątpliwie dotyczy wniosku złożonego w niniejszej sprawie, którego przedmiotem jest stwierdzenie zasiedzenia prawa własności części nieruchomości, czemu też skarżący nie przeczą, a jedynym zagadnieniem powstałym na kanwie tej sprawy jest wysokość tejże opłaty.
W ocenie Sądu Okręgowego, argumentacja podniesiona w uzasadnieniu zażalenia nie zasługuje na aprobatę. Opłata stała w kwocie 2.000 zł od wniosku o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, została wyraźnie określona w art. 40 ustawy z 28 lipca 2005 r., o kosztach sądowych w sprawach cywilnych / tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 300 / i nie rozróżnia ona sytuacji, gdy wniosek ten dotyczy również nieznacznego udziału w tej nieruchomości. Na potwierdzenie tego stanowiska można przywołać fakt, że ustawodawca nie zdecydował się nawet na rozróżnienie wysokości opłaty w stosunku do wartości samej nieruchomości / która przecież może być niższa od opłaty /, co było też przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, uznającego takie rozwiązanie za zgodne z Konstytucją / zob. wyrok TK z 21 lipca 2008 r., wyd./el.
Legalis nr 102200 /. Również w piśmiennictwie prawniczym wskazuje się, że opłata określona w tym przepisie, będzie obowiązywała także od wniosku o stwierdzenie zasiedzenia ułamkowej części nieruchomości / zob. J. Ignaczewski, Koszty postępowań sądowych. Komentarz, wyd./el. Legalis z 2008 r. /. Powoływana przez pełnomocnika skarżących opłata 40 zł – ustalana na podstawie art. 23 ustawy – może być pobierana co najwyżej od wniosku o stwierdzenie zasiedzenia prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z prawem własności wzniesionych na nim budynków / zob. uchwałę SN z 26 listopada 2014 r., III CZP 86/14, wyd./el.
Lex nr 1545046 /. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc, art. 13 § 2 kpc i art. 398 kpc, orzekł jak w postanowieniu. (...)