Social Security Court allows work accident benefit despite traffic violation due to lack of gross negligence proof.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the Social Insurance Fund's decision denying work accident benefits to the plaintiff. The plaintiff was injured in a traffic collision while driving a company vehicle, and the employer had already paid sick leave benefits. The court held that the Social Insurance Fund failed to prove the plaintiff's traffic violation constituted gross negligence or intent, which are required to exclude work accident benefits under Polish law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu od wypadków zawodowych; Art. 6 k.c.: The Social Insurance Fund cannot deny work accident benefits based on a traffic violation unless it proves the violation resulted from intent or gross negligence by the employee.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 63/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 lipca 2018 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Małgorzata Nazarko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania Z. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o zasiłek chorobowy przy udziale zainteresowanego (...). z.o.o z siedzibą w G. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) w ten sposób, iż stwierdza, że płatnik składek (...). z.o.o w G. prawidłowo wypłacił powodowi zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego za okres od (...) i ustala, że powodowi przysługuje prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres wskazany w decyzji.
UZASADNIENIE
Powód Z. B. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia (...) wskazując, że wypadek nie nastąpił z winy powoda. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie od powoda kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, podnosząc że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zaś płatnik bezzasadnie wypłacił powodowi zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego, pomimo, że przyczyną wypadku było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia. (...) Sp. z o.o. w G. - wskazał, że zasadnie ustalił, że zdarzenie było wypadkiem przy pracy i wypłacono powodowi zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego.
W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. w G.. W trakcie wykonywania czynności pracowniczych uległ w dniu (...)roku wypadkowi przy pracy. Powód wykonując obowiązki kierowcy przy wjeździe na rondo brał udział w wypadku drogowym. Wjechał na rondo, widział jak do ronda dojeżdża czerwony samochód, z prawej strony nadjechała ciężarówka, powód gwałtowanie zahamował, kierowca czerwonego samochodu nie spodziewał się tego i powód został uderzony w tył. Po wypadku powód był w szoku i przebieg zdarzenia przypomniał sobie po około 3 tygodniach.
Bezpośrednio po wypadku powód został zabrany karetką do szpitala, gdzie przyjechała policja i stwierdziwszy, że powód został na rondzie uderzony w tył to jest to wina powoda, ukarał powoda mandatem. Pracodawca uznał zdarzenie za wypadek przy pracy i wypłacił powodowi za okres od (...) roku zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego. Decyzją z dnia (...) roku pozwany stwierdził, że płatnik składek bezpodstawnie wypłacił powodowi zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego za okres od (...) roku i w związku z tym postanowił odmówić powodowi prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od (...).
Dowód: akta ZUS – w załączeniu; - zeznania powoda k. 13, płyta CD k. 15 - zeznania M. J., za zainteresowanego k. 13, płyta CD k. 15 . W tak ustalonym stanie faktycznym
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:
1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, 2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, 3) w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy. Z tytułu wypadku przy pracy przysługuje zasiłek chorobowy - dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy (art. 6 ust. 1 pkt. 1 powołanej ustawy).
Zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje niezależnie od okresu podlegania ubezpieczeniu i przysługuje od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową z zastrzeżeniem ust. 3 (art. 8 ust 1 i 2 ). Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje w wysokości 100% podstawy wymiaru (art. 9 ust. 1). Do uznania zdarzenia za wypadek przy pracy niezbędne jest, aby wystąpiły kumulatywnie następujące przesłanki: nagłość zdarzenia, przyczyna zewnętrzna wywołująca zdarzenie, skutek w postaci urazu oraz związek zdarzenia z pracą.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym było, że zdarzenie mające miejsce w dniu 12 czerwca 2017 roku stanowiło wypadek przy pracy według definicji wskazanej w art. 3 ust. 1 cytowanej ustawy. Spornym pozostawało czy wypłata zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego była zasadna, z uwagi na podnoszone przez stronę pozwaną twierdzenia, że to powód ponosi wyłączną winę za zdarzenie drogowe z dnia (...) Art. 21 ust. 1 ustawy wypadkowej stanowi, iż świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują ubezpieczonemu, gdy wyłączną przyczyną wypadków, o których mowa w art. 3, było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.
W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, iż rażące niedbalstwo jest zachowaniem graniczącym z umyślnością, ale zarazem takim, które nie daje podstaw do przypisania pracownikowi zamiaru skierowanego na popełnienie czynu. Przez działanie z rażącym niedbalstwem należy rozumieć między innymi sytuacje, w których poszkodowany pracownik zdaje sobie sprawę z grożącego mu niebezpieczeństwa, gdyż zwykle ono występuje w danych okolicznościach faktycznych, tak że każdy człowiek o przeciętnej przezorności ocenia je jako ewidentne – a mimo to, z naruszeniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, naraża się na to niebezpieczeństwo, ignorując następstwa własnego zachowania się.
Niedbalstwo pracownika jako wyłączna przyczyna wypadku przy pracy wyłącza prawo do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego tylko wtedy, gdy miało charakter rażący, a więc graniczyło z umyślnością (zob. wyr. Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2008 r., II UK 106/08, cyt. za LEX nr 580246). W szczególności, winę lub rażące niedbalstwo pracownika poszkodowanego w wypadku przy pracy należy konkretnie udowodnić. Organ rentowy odmawiając ubezpieczonemu świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego, nie może skutecznie powoływać się na prawomocny wyrok skazujący ubezpieczonego za wykroczenie bez udowodnienia przesłanek z art. 21 ust. 1 ustawy wypadkowej (zob. wyr.
Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 lipca 2011 r., III AUa 951/10, cyt. za LEX 1112510). Jak słusznie zauważył Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu do cytowanego wyroku organ rentowy odmawiając wypłaty świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego winien wykazać nie tylko naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, ale także umyślność działania lub rażące niedbalstwo oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy umyślnym naruszeniem przez ubezpieczonego przepisów albo wskutek rażącego niedbalstwa, a wypadkiem przy pracy.
W niniejszej sprawie, strona pozwana nie udowodniła w żaden sposób, że wyłączną przyczyną wypadku było naruszenie przez powoda przepisów ruchu drogowego, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Zgodnie zaś z art. 6 kc była do tego zobowiązana. Tym samym brak jest podstaw, aby uznać, że wypadek w dniu 12 czerwca 2017 roku miał miejsce w okolicznościach uzasadniających pozbawienie powoda prawa do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję.