Legislator Case Law & Legislation
I C 3573/17 AI generated

Court awards additional compensation for future pain and loss of sports career in traffic accident case.

Case Number I C 3573/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the insurance company to pay 6,000 zł in additional compensation to the plaintiff for a traffic accident. The plaintiff argued that the initial settlement was insufficient given her severe loss of sports career and ongoing physical pain. The court ruled that compensation must cover both past and future suffering, including the loss of her athletic career, and granted the claim based on her young age and permanent limitations.

Legislator headnote

AI generated

Art. 822 § 1 k.p.c.; zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy i powinno obejmować cierpienia przyszłe oraz utratę możliwości sportowych.

Keywords

AI generated
civil liability traffic accident pain and suffering future damages sports career loss insurance compensation personal injury

Cited Legislation

AI generated
art. 822 § 1 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 822 § 1 k.p.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.
art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono po myśli przepisu art. 98 § 1 k.p.c.
art. 445 § 1 k.c
Na podstawie przepisu art. 445 § 1 k.c.
art. 444 § 1 k.c
Katalog wypadków, w których można żądać zadośćuczynienia określa przepis art. 444 § 1 k.c.
art. 822 § 1 k.p.c
Zgodnie z przepisem art. 822 § 1 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono po myśli przepisu art. 98 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CKN 969/98
wydanego w sprawie I CKN 969/98 (LEX 50824), stwierdzając, że zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy.
IV CKN 1266/00
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 3573/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2018 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Schick Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018 roku w Kłodzku sprawy z powództwa N. B. przeciwko (...) Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę 6 000 zł I.zasądza od strony pozwanej (...) Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powódki N. B. 6 000 zł (sześć tysięcy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 18 sierpnia 2017 roku; II.zasądza od strony pozwanej (...) Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powódki N. B. 3 117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania; III.nakazuje stronie pozwanej by uiściła na rzecz Skarbu Państwa Kasa tut. Sądu tytułem wynagrodzenia biegłego tymczasowo poniesionego przez Skarb Państwa kwotę 254,29 zł.

UZASADNIENIE

Powódka N. B. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej (...) Towarzystwa (...) S.A. w W. kwoty 6 000 zł, tytułem zadośćuczynienia za doznana krzywdę w związku ze zdarzeniem z dnia 14 lutego 2017 roku wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od 18 sierpnia 2017 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powódka podała, że w dniu 14 lutego 2017 roku miał miejsce wypadek komunikacyjny, w następstwie którego doznała obrażeń ciała, a pojazd sprawcy, który najechał na tył pojazdu prowadzonego przez powódkę, ubezpieczony był, w zakresie OC w u strony pozwanej, która przyznała tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania kwotę 1287 zł oraz zaproponowała dopłatę w wysokości 3000 zł przesyłając treść ugody, której powódka nie zaakceptowała..

Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa, wskazując, że pozwana, jako ubezpieczyciel sprawcy zasadniczo uznała swoja odpowiedzialność za skutki kolizji z 14 lutego 2017 roku i wypłaciła odszkodowanie odpowiadające rzeczywiście powstałym dolegliwościom. Zgodnie z przedstawiona w sprawie dokumentacją medyczna, powódka nie doznała w tym zdarzeniu takiego rozstroju zdrowia lub uszkodzeń ciała, jakie wskazywane są w pozwie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka N. B. była uczestniczką zdarzenia drogowego z 14 lutego 2017 roku.

Była w chwili wypadku kierowcą samochodu, w którego tył uderzył sprawca ubezpieczony w (...). / bezsporne/ W dniu wypadku powódka miała 21 lat i była zdrowa. Przed wypadkiem nie cierpiała na żadne choroby i nie miał żadnych urazów. Nie leczyła się u lekarzy specjalistów. Powódka od dziecka uprawia sport, a w dacie wypadku od 6 lat grała w piłkę nożną w klubie (...). Jako sportowiec doznała tylko kontuzji mięśniowych, nie wymagających leczenia. Powódka od dziecka była reprezentantką szkoły w każdej dziedzinie sportu.

Sport był dla niej najważniejszy i był jej pasją. Klub (...) zapewniał stroje, imprezy integracyjne i obozy. Obecnie powódka nie gra w piłkę z powodu skutków wypadku, odczuwanych dolegliwości i ograniczeń. Powódka, z powodu powypadkowych bólu kręgosłupa, przestała też jeździć na nartach, co uwielbiała. Wypadek zakończył karierę sportową powódki i osłabił drużynę P.. Powódka na skutek wypadku doznała urazu kręgosłupa- skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa i stłuczenia klatki piersiowej. Po wypadku została udzielona powódce pomoc medyczna w Szpitalu w P..

Do chwili obecnej od daty wypadku powódka N. B. odczuwa bóle głowy i bóle kręgosłupa. Po wypadku nie mogła się schylać. Poddała się badaniu specjalnej komisji powypadkowej, która ustaliła 5 % uszczerbek na zdrowiu. Powódka przebywała n zwolnieniu lekarskim przez miesiąc. Brała leki przeciwbólowe.. Poddała się rehabilitacji, nosiła kołnierz ortopedyczny. Przez dwa miesiące, z powodu traumy powypadkowej nie jeździła samochodem. Powódka musiała zrezygnować z kursu instruktora narciarskiego. Skutki wypadku utrudniają powódce wykonywana prace recepcjonistki, barmanki i kelnerki.

W pracy dźwiga skrzynki z napojami i tace, co po wypadku jest utrudnione. Po uderzeniu w tył samochodu powódki, uległ on szkodzie całkowitej. Nie dało się otworzyć tylnych drzwi, wypadło radio z kablami. Powołani w sprawie biegli dr nauk medycznych ortopeda M. J., i neurolog J. S., stwierdzili u powódki N. B. stan po urazie kręgosłupa szyjnego i dolegliwości bólowe po urazie. Biegła neurolog stwierdziła w swojej specjalności brak następstw neurologicznych zdarzenia z 14 lutego 2017 roku. Biegły ortopeda w swojej specjalności, wskazał, że w obecnym stanie stwierdza u powódki długotrwały uszczerbek na zdrowiu badanej w związku z wypadkiem z dnia 14 lutego 2017 roku, który wynosi 3 %., zgodnie z paragrafem 8.3 ze wstępu do załącznika Rozporządzenia MPiPS z 18 grudnia 2002 roku.

Wypadek skutkuje do chwili obecnej bólami i zawrotami głowy, bólami kręgosłupa szyjnego z ograniczeniem ruchomości biernej i czynnej, parastezjami kończyny górnej prawej. W przyszłości konieczne będzie kontynuowanie leczenia usprawniającego, a z powodu przebytego urazu mogą nasilić się dolegliwości kręgosłupa szyjnego połączone ze wzmożonym napięciem mięśni karku ograniczające jego ruchomość. Dowód: - opinie biegłych neurologa i ortopedy K- 211-214, 237-239, 253-257 - przesłuchanie powódki K- 196-197 - karta informacyjna K- 73-74, - oświadczenie K- 73, - dokumentacja medyczna K- 78-82 - zaświadczenie klubu (...) k- 83, -opinia K- 88 odwrót , akta szkody Powódka otrzymała od strony pozwanej zadośćuczynienie i zwrot kosztów leczenia w łącznej kwocie 1287 zł.

Powódka domagała się dalszej kwoty 6000 zł, której nie otrzymała. Dowód: - akta szkody , wezwanie K- 83-84 W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył , co następuje:

Powództwo należało uwzględnić w całości na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności opinii biegłego ortopedy, akt szkody, przesłuchania powódki, i dokumentacji medycznej. Na podstawie przepisu art. 445 § 1 k.c. w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Katalog wypadków, w których można żądać zadośćuczynienia określa przepis art. 444 § 1 k.c. stanowiąc, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty.

Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu. Zgodnie z przepisem art. 822 § 1 k.p.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. O charakterze, jaki ma spełniać zadośćuczynienie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 lutego 2000 r. wydanego w sprawie I CKN 969/98 (LEX 50824), stwierdzając, że zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy.

Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wyłączenia z normalnego życia itp. Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość).

Przy ocenie więc "odpowiedniej sumy" należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności danego wypadku, mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy. W niniejszej sprawie Sąd przyznał powódce dalsze 6 000 zł zadośćuczynienia, co wynika z faktu, że rozważając wysokość w jakiej winno być zadośćuczynienie wypłacone, należy rozważać każdy przypadek indywidualnie, ponieważ jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 września 2002 r., wydanemu w sprawie IV CKN 1266/00 (LEX nr 80272) określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała powinno się opierać na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach, kierować się jego celami i charakterem, przy uwzględnieniu jednak indywidualnej sytuacji stron.

Sąd uwzględnił przede wszystkim młody wiek powódki, która obecnie ma 23 lata, a także utrudnienia stanowiące skutki wypadku - wypadek skutkuje do chwili obecnej dolegliwościami bólowymi głowy i kręgosłupa szyjnego, ograniczeniem ruchomości biernej i czynnej, parastezjami kończyny górnej prawej i koniecznością kontynuowania w przyszłości leczenia usprawniającego i wpływa na życie zawodowe i osobiste powódki. Jak wynika z ustaleń stanu faktycznego, na skutek wypadku, młoda, zdrowa i uprawiająca od dziecka różne sporty, powódka N. B., nie powróciła do stanu zdrowia i formy sprzed wypadku.

Powódka, wykonująca na co dzień, zawód recepcjonistki, kelnerki i barmanki, po wypadku ma problemy z podnoszeniem skrzynek z napojami i ciężkich tac. Z powodu dolegliwości bólowych i ograniczeń ruchomości kręgosłupa powódka przestała uprawiać jazdę na nartach, musiała zrezygnować z planu bycia instruktorem narciarskim, wypadek zakończył jej karierę w Klubie (...), gdzie grała w piłkę nożną . Wypadek spowodował konieczność rezygnacji z gry w klubie i zakończył karierę sportową powódki oraz możliwość uczestnictwa w obozach sportowych i imprezach integracyjnych, gwarantowanych przez Klub.

Powyższe okoliczności Sąd uznał za skutkujące wysokim poczuciem krzywdy i potrzebą jej kompensacji Powódce przyznanym zadośćuczynieniem. O kosztach postępowania orzeczono po myśli przepisu art. 98 § 1 k.p.c.