Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 1120/17 AI generated

Appeal dismissed; appellate court upheld lower court's finding of theft based on reliable police observations and witness testimony.

Case Number VI Ka 1120/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal filed by the defense against the first-instance judgment convicting the defendants of theft. The court found the lower court's evaluation of evidence, including police observations and victim statements, to be within judicial discretion under Article 7 of the Criminal Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected as it merely contested factual findings without undermining the credibility of the witnesses or the logical consistency of the evidence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 278 § 1, 5 kk; Art. 275 § 1 kk; Art. 7 k.p.k.: The appellate court must uphold the first-instance judgment if the lower court's evaluation of evidence, including witness testimony and police observations, remains within the bounds of judicial discretion and logical reasoning without arbitrary deviations.

Keywords

AI generated
theft conviction appellate review judicial discretion witness credibility police observations criminal procedure code evidence evaluation

Cited Legislation

AI generated
Art. 278 § 1, 5 kk
oskarżonego z art. 278 § 1 i 5 kk w zb.
Art. 275 § 1 kk
Art. 11 § 2 kk
z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r.
Art. 7 k.p.k.
Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone w art. 7 kpk.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 20 czerwca 2018 r. Sygn. akt VI Ka 1120/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz protokolant p.o. protokolant sądowy Eryk Nersisyan przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera po rozpoznaniu dnia 20 czerwca 2018 r. sprawy P. S. s. S. i E. ur. (...) w Ł. oskarżonego z art. 278 § 1 i 5 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt VIII K 235/14 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie na rzecz adw. M. M. oraz adw. M. C. kwoty po 1033,20 zł obejmujące wynagrodzenie za obronę z urzędu w pierwszej oraz drugiej instancji, oskarżonych – odpowiednio – A. Z. i P. S. oraz podatek od towarów i usług. Sygn. akt VI Ka 1120/17

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 20 czerwca 2018r. Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 14 marca 2017r. został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego P. S.. Apelacja ta nie jest zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone w art. 7 kpk.

Zarzuty środka odwoławczego sprowadzają się w sposób oczywisty do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu, wyczerpująco uargumentowanymi w uzasadnieniu orzeczenia. Zarzut błędnego ustalenia, iż to osk. S. dokonał zaboru portfela z torebki A. D. opiera skarżący na treści wyjaśnień osk. Z., który wziął całą odpowiedzialność na siebie. Przywołuje też depozycje S., konsekwentnie nie przyznającego się do kradzieży, podnosząc, że spójne wyjaśnienia obu oskarżonych są jedynie sprzeczne z zeznaniami świadków M. G. i P. M..

Rzecz w tym, że owa sprzeczność ma w sprawie charakter fundamentalny. Obaj wskazani funkcjonariusze Policji prowadzili, w ramach obowiązków służbowych, kilkudziesięciominutową (!) obserwację zachowania oskarżonych, których zachowanie najwyraźniej wskazywało na zamiar dokonywania kradzieży kieszonkowych (por. zeznanie M. G. na k. 611 akt sprawy). Nie chodzi tu więc o przypadkowo zaobserwowane zachowanie nie znanych im mężczyzn w zatłoczonym autobusie, kiedy to łatwiej o omyłkę co do tożsamości sprawcy, a o wynik zamierzonej obserwacji konkretnych osób, którzy dokonali kradzieży w odległości ok. 1 m. od P. M. (k. 614).

Środek odwoławczy nie wskazuje na jakiekolwiek powody dezawuujące wiarygodność wskazanych świadków; w sytuacji, gdy obserwowane osoby nie były im uprzednio znane, nie dostrzega ich również i sąd odwoławczy. Podnoszona zatem w apelacji rozbieżność zeznań pokrzywdzonej co do koloru kurtki oskarżonego S. nie może rzutować na odmienną od dokonanej przez Sąd I instancji ocenę materiału dowodowego. A. D. nie miała powodu, by obserwować oskarżonego, rozbieżność co do koloru owej kurtki (szara czy czarna), mieści się w granicach zrozumiałego błędu w postrzeganiu, uzasadnionego chociażby tylko nagłością zdarzenia i szybkim oddaleniem się sprawców z miejsca zdarzenia.

Stan faktyczny sprawy ustalił Sąd Rejonowy na podstawie konsekwentnej, spójnej i logicznej relacji wskazanych wyżej funkcjonariuszy Policji, a zeznania pokrzywdzonej miały tu jedynie charakter uzupełniający. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zarzutów środka odwoławczego, należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych postępowania odwoławczego uzasadnione jest ustaloną przez Sąd Rejonowy trudną sytuacją materialną oskarżonego.