Appeal dismissed; court upheld sentence rejecting absorption principle due to defendant's demoralization and recidivism.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defense's appeal, upholding the first-instance judgment that combined sentences for multiple crimes. The defendant committed new offenses shortly after release and failed to participate in rehabilitation, demonstrating demoralization and a disregard for legal order. Consequently, the court rejected the defense's request to apply the absorption principle, ruling that the combined sentence was not unreasonably severe under the relevant criminal procedure and criminal code provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 85a k.k.; Art. 438 pkt 4 k.p.k.; When a convicted person demonstrates demoralization through new offenses shortly after release and refuses rehabilitation, the court may reject the absorption principle and impose a combined sentence if it is not unreasonably severe.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Warszawa, dnia 10 kwietnia 2018 r. Sygn. akt VI Ka 262/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SO Zenon Stankiewicz Sędziowie: SO Ludmiła Tułaczko (spr.) SR del. Justyna Dołhy protokolant: p.o. protokolanta sądowego Katarzyna Pawelec przy udziale prokuratora Ewy Gołębiowskiej po rozpoznaniu dnia 10 kwietnia 2018 r. sprawy A. A. syna J. i B. ur. (...) w W. skazanego wyrokiem łącznym na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt III K 398/17 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków w postępowaniu odwoławczym, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy – Pragi Południe w Warszawie na rzecz adw. S. K. kwotę 147,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w drugiej instancji oraz podatek VAT. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Zenon Stankiewicz SSR del. Justyna Dołhy Sygn. akt VI Ka 262/18
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy, zważył, co następuje: Apelacja obrońcy nie jest zasadna a zawarty w niej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że przepisy prawne obowiązujące od dnia 1 lipca 2015r są względniejsze dla skazanego. Wiąże się to z granicami wymiaru kary pozbawienia wolności. W przypadku przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015r. maksymalna kara to 3 lata i 5 miesięcy pozbawienia wolności zaś w przypadku przepisów nowych to kara 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności przy takiej samej dolnej granicy kary w wysokości 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności.
Wybór zasady asperacji także nie może budzić wątpliwości skoro sąd I instancji wykazał okoliczności świadczące o demoralizacji skazanego. A. A. czynu, za który został skazany wyrokiem zapadłym w sprawie o sygn. akt III 433/15, dopuścił się częściowo w okresie próby wyznaczonym mu przez sąd w związku z warunkowym przedterminowym zwolnieniem z odbycia reszty kary orzeczonej za przestępstwo podobne. Natomiast czynów, za które został skazany w sprawie o sygn. akt III K 716/14, dopuścił się niespełna dwa tygodnie po opuszczeniu zakładu karnego .
Okoliczności te świadczą o nie tylko o demoralizacji skazanego ale także o braku chęci zmiany postępowania i lekceważeniu przez niego porządku prawnego. Nadto, jak wynika z aktualnej opinii dotyczącej zachowania skazanego w zakładzie karnym, A. A. prezentuje bezkrytyczny stosunek do popełnionych przestępstw , a odbywając karę w systemie zwykłym nie uczestniczył w oddziaływaniach resocjalizacyjnych (k. 56 verte). Świadczy to o tym, że nie dostrzega naganności swojego dotychczasowego postępowania i nie ma woli jego zmiany. Powyższe okoliczności wykluczają możliwość wymierzenia skazanemu kary przy zastosowaniu zasady absorpcji.
Sąd I instancji zastosował przesłanki wymiaru kary zgodnie z art. 85 a k.k. Uwzględnił cele prewencyjne i wychowawcze oraz to, że skazany popełnił w odstępie roku przestępstwa skierowane przeciwko różnym dobrom prawnym. Ponadto deklaruje bezkrytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. Na podstawie aktualnej opinii jego zachowanie w zakładzie karnym oceniane jest jako zmienne. Te przesłanki wskazują na to, że wymierzonej kary łącznej nie można uznać za rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k. Wymierzona kara realizuje zasady z art. 85 a k.k. Z tych powodów sąd odwoławczy nie uwzględnił apelacji obrońcy i na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
O kosztach obrony z urzędu sąd odwoławczy orzekł na podstawie § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu i na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił go od uiszczenia wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu odwoławczym. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Zenon Stankiewicz SSR/ del/ Justyna Dołhy