Court acquits defendant of arson and threats due to alibi proven by witnesses and photos.
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the defendant of charges for arson and threats, ruling that the prosecution's evidence failed to prove guilt beyond reasonable doubt. The defendant presented witnesses and photographs confirming his presence at a birthday party hundreds of kilometers away during the alleged crime time. Consequently, the court found the prosecution's circumstantial evidence insufficient to overcome the clear alibi established by the defendant's testimony and corroborating physical evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 288 § 1 k.k.; Art. 190 § 1 k.k.; Art. 632 pkt 2 k.p.k.: When a defendant provides credible alibi evidence supported by witnesses and photographs, the prosecution's circumstantial evidence is insufficient to prove guilt, necessitating an acquittal and state payment of costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 97/16
UZASADNIENIE
D. Z. (1) został oskarżony przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku o to, że: I. W dniu 13.04.2014 roku w M. w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonał przy użyciu benzyny silnikowej zniszczenia i uszkodzenia rzeczy o łącznej wartości strat 30.000 zł na szkodę A. C. (1) i P. C. i tak: - w dniu 13.04.2014 roku w M. dokonał zniszczenia rzeczy w postaci samochodu marki R. (...) o nr rej. (...) o wartości 17.000 zł poprzez jego spalenie przy użyciu benzyny silnikowej na szkodę A. C. (1) i P. C. - w dniu 13.04.2014 roku w M. dokonał zniszczenia rzeczy w postaci drzwi wejściowych w budynku przy ul. (...) w M. poprzez ich spalenie i uszkodzenia części elewacji w/w budynku oraz fragmentu kostki betonowej położonej na nieruchomości pod wyżej wskazanym adresem poprzez opalenie w/w rzeczy o łącznej wartości strat 13.000 zł przy użyciu benzyny silnikowej na szkodę A.
C. (1) i P. C., tj. o przest ępstwo z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. II. W dniu 13.04.2014 roku w M. groził A. C. (1) i P. C. popełnieniem przestępstwa na ich szkodę – pozbawieniem życia i zniszczeniem rzeczy tj. Budynku przy ul. (...) w M. w ten sposób, iż sporządził farbą w sprayu na ścianie w/w budynku, na murkach prowadzących do garażu i nad drzwiami garażu napisy o treści: pal się kurwo, zdechniesz pedofilu, zdychaj i gnij śmieciu, dziś auto jutro dom szmato, a groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, iż zostanie spełniona - tj. o przest ępstwo z art. 190 § 1 k.k. S ąd uznał za udowodnione następujące fakty:
Zarzucane oskarżonemu czyny zostały popełnione w okresie od godz. 23:00 dnia 12 kwietnia do godz. 1:00 dnia 13 kwietnia 2014 r. Dowody: - zeznania pokrzywdzonej A. C. (2) ńskiej – k. 2-4, 70v, 630, 878v-79v - zeznania pokrzywdzonego P. C. – k. 36-38v, 108-09, 654-55, 901v-03 - zeznania świadka H. Ż. – k. 100v, 880 - zeznania świadka W. S. – k. 102v, 880 - zeznania świadka D. T. – k. 121v, 880v - zeznania świadka T. L. – k. 355v, 880v-81 W inkryminowanym czasie D. Z. (1) przebywał na terenie poligonu wojskowego w D., gdzie w hotelu oficerskim od godz. 21 do ok. godz. 2 w nocy brał udział w imprezie z okazji 40-tych urodzin kolegi S. G..
Dowody: - wyja śnienia oskarżonego – k. 657, 729, 877v-78 - zeznania świadka S. Z. – k. 625-26, 881v-2 - zeznania świadka P. M. (1) – k. 582v-83, 903v-04 - zeznania świadka J. K. (1) – k. 589-90, 904 - zeznania świadka S. G. – k. 904v-05 - zeznania świadka M. C. – k. 905v-06, 1058v-59 - zeznania świadka J. S. – k. 601-02, 906-07 - zeznania świadka P. S. – k. 907 - zeznania świadka M. B. – k. 939-40 - zeznania świadka M. T. – k. 941 - zeznania świadka J. K. (2) – k.941v -zeznania świadka P. M. (2) – k. 952v-53 - zeznania świadka J.
K. (3) – k. 953-54v - zeznania świadka J. O. – k. 1012 - zeznania świadka G. B. – k. 1059-60 - zeznania świadka B. J. – k. 1138v-39v - zeznania świadka R. W. – k. 1181 - fotografie – k. 925 - oględziny danych zdjęcia – k. 940 S ąd zważył, co następuje: Przeprowadzone podczas rozprawy na wniosek oskarżonego dowody w pełni potwierdziły wyjaśnienia D. Z. (1) i wykazały, iż oskarżony nie mógł popełnić zarzucanych mu czynów, gdyż w tym czasie przebywał w innej, znacznie oddalonej od M. miejscowości. Z zeznań świadków wynika, iż oskarżony od godziny wieczornych dnia 12 kwietnia 2014 r. brał udział w imprezie urodzinowej, odbywającej się na terenie kasyna oficerskiego poligonu w D..
Należy wskazać, iż zeznania świadków różnią się w wprawdzie w szczegółach (co jest oczywiste z uwagi na upływ czasu, jak i fakt, iż zeznawali oni na okoliczność przebiegu imprezy zakrapianej alkoholem), przesłuchane osoby zgodnie podawały jednak, iż D. Z. od początku do końca zabawy był obecny w budynku i nigdzie nie wyjeżdżał, co znajduje potwierdzenie w fotografiach, robionych na różnych etapach imprezy. Ostanie zdjęcie, na którym widoczny jest oskarżony, zostało wykonane o godz. 1:19:55. Wprawdzie w mowie końcowej prokurator sugerował, iż dane te mogły zostać spreparowane, jednak na poparcie tej hipotezy nie przedstawił żadnego dowodu, a tym samym Sąd nie miał powodu do przyjęcia, iż tak rzeczywiście było.
Przedstawione przez prokuratora dowody miały charakter poszlakowy (wynikało z nich jedynie, iż nie można wykluczyć D. Z. jako autora napisów, że zakupił on spray, którego puszkę zabezpieczono na miejscu zdarzenia oraz że w pobliżu przejeżdżał samochód serwisowany przez oskarżonego), nie wytrzymują one jednak konfrontacji z w/w dowodami potwierdzającymi, że w czasie działania sprawcy D. Z. znajdował się kilkaset kilometrów dalej. Nie można oczywiście wykluczyć, iż oskarżony działał w porozumieniu ze sprawcą, któremu wcześniej przekazał pojazd i farbę, tak samo jednak prawdopodobna jest możliwość działania sprawcy „na własną rękę” – poza czystymi domysłami brak jakichkolwiek dowodów przemawiających za którąś z tych hipotez.
W konsekwencji należy przyjąć, iż przedstawione przez oskarżyciela dowody nie tylko nie udowodniły w sposób nie budzący wątpliwości sprawstwa D. Z., lecz to właśnie oskarżony przedstawił świadków i fotografie, które kategorycznie wykluczyły jego obecność w M. w inkryminowanym czasie. W tej sytuacji Sąd był zobligowany do wydania wyroku uniewinniającego, zaś koszty procesu – zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 632 pkt 2 k.p.k. – ponosi Skarb Państwa.