Commercial debt claim dismissed due to statute of limitations; professional plaintiff cannot invoke consumer protection exceptions.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of a commercial debt because the statute of limitations had expired. The plaintiff, a professional entity, failed to raise the defense of limitation during the proceedings, and the defendant did not appear. The court ruled that the plaintiff cannot later invoke the consumer protection exception to the limitation period because they are not a consumer and did not raise the issue timely.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 21 k.c.; Art. 117 § 1 k.c.; Art. 117 § 1 k.c. in conjunction with Art. 117 § 21 k.c.; Art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny; Art. 339 § 2 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c. - A professional creditor cannot successfully invoke the consumer protection exception to the statute of limitations after failing to raise the defense of limitation during the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 881/18 upr. Na rozprawę dnia 30.08.2018r. nie stawił się nikt. Pełnomocnik powoda i pozwany zostali prawidłowo powiadomieni. Pozwany nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności i nie złożył żadnych wyjaśnień. Przewodnicząca ogłosiła wyrok zaoczny. Przewodniczący: Protokolant: WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Toruniu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Joanna Grzempka Protokolant: st. sekretarz sądowy Gabriela Płowucha po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2018 r. w Toruniu sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej we W. przeciwko D. S. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami procesu obciąża powoda. Sygn. akt I C 881/18
UZASADNIENIE
Powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa we W. w pozwie przeciwko D. S. wniósł o zasądzenie kwoty 2.458,33 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że roszczenie wynika z umowy zawartej przez pozwanego z (...) sp. z o. o. z siedzibą w W. o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Powód nabył wynikającą z tej umowy przeciwko pozwanemu wierzytelność w drodze cesji. Jak wynika z pozwu, na żądanie pozwu stanowi wynikająca z bliżej określonego dokumentu księgowego z dnia 3 grudnia 2012 r.
Umowa cesji, której przedmiotem była powyższa wymagalna wierzytelność, została zawarta w dniu 24 marca 2014 r. Pozwany nie stawił się ani nie zajął stanowiska w sprawie, co skutkowało wydaniem wyroku zaocznego (art. 339 § 1 k.p.c. i art. 340 k.p.c.). W razie wydania wyroku zaocznego zasadą jest przyjęcie za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych przez powoda (art. 339 § 2 k.p.c.). W niniejszej sprawie nie budziły one wątpliwości Sądu. Zgodnie z art. 117 § 1 k.c. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu, w myśl § 21 Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.
To ostatnie unormowanie zostało wprowadzone ustawą z dnia z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz.1104) z dniem 9 lipca 2018 r. i stosuje się do roszczeń, co do których nie podniesiono zarzutu przedawnienia przed tą datą (art. 5 ust. 4 ustawy nowelizującej). Według art.118 zd. 1 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
W niniejszej sprawie roszczenie jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej tak przez powoda jak i przez pierwotnego wierzyciela. Skoro wierzytelność była wymagalna w 2014 r. to przyjąć należy że roszczenie uległo przedawnieniu. Zgodnie z przytoczonym wyżej art. 117 § 21 k.c. przedawnienie jest uwzględniane przez sąd z urzędu i stanowi merytoryczną podstawę oddalenia powództwa. Wyjątek od opisanej zasady przewiduje art. 1171 § 1 k.c., w myśl którego w wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności, a według § 2 Korzystając z uprawnienia, o którym mowa w § 1, sąd powinien rozważyć w szczególności:
1) długość terminu przedawnienia;
2) długość okresu od upływu terminu przedawnienia do chwili dochodzenia roszczenia;
3) charakter okoliczności, które spowodowały niedochodzenie roszczenia przez uprawnionego, w tym wpływ zachowania zobowiązanego na opóźnienie uprawnionego w dochodzeniu roszczenia. W niniejszej sprawie powód, do czasu wyrokowania, nie powołał się na okoliczności, które należałoby rozważać w kontekście powyższego przepisu. Powód jest podmiotem profesjonalnym, zastępowanym przez kwalifikowanego pełnomocnika, w związku z czym powołanie takich okoliczności na dalszym etapie postępowania jest nie może być skuteczne. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił powództwo (art. 117 § 21 k.c.). O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sporu (art. 98 § 1 k.p.c.).