Court convicts two defendants of fraud and forgery for deceiving a mentally impaired woman into selling her home.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted two defendants of fraud and forgery for deceiving a mentally impaired woman into selling her home. The prosecution argued that the defendants exploited the victim's cognitive decline to secure a property sale worth 270,000 PLN without payment. The court upheld the conviction, finding the defendants guilty of using false documents and misleading the notary to facilitate the transaction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 286 § 1 k.k.; Art. 294 § 1 k.k.; Art. 272 k.k.: The court established that exploiting a person's mental incapacity to induce property disposal constitutes fraud, while using forged powers of attorney to validate the transaction constitutes forgery.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XIV K 276/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 czerwca 2018 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku, XIV Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Łyżwińska protokolant: sekr sąd. Joanna Sawicka przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gdyni: A. M. po rozpoznaniu w dniach: 01.04.2016 roku, 11.05.2016 roku, 06.06.2016 roku, 07.09.2016 roku, 19.10.2016 roku, 05.05.2017 roku, 13.07.2017 roku, 18.09.2017 roku, 06.11.2017 roku, 08.12.2017 roku, 07.03.2018 roku, 26.04.2018 roku, 23.05.2018 roku sprawy:
1) W. P. , urodzonego w dniu (...) w W., syna H. i H. z domu K., 2) S. P. (1) z domu M., urodzonej w dniu (...) w S., córki S. i T. z domu Z. oskarżonych o to, że: w okresie od 29.06.2011 roku do 22.07.2011 roku w G. działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wyzyskaniu niezdolności B. P. do należytego pojmowania przedsiębranego działania z powodu stanu zdrowia psychicznego i występującego otępienia, w tym zaburzeń funkcji wykonawczych o znacznym stopniu nasilenia, uniemożliwiających jej prawidłowe zrozumienie znaczenia i konsekwencji decyzji o sprzedaży mieszkania należącego do A.
K. oraz uniemożliwiających świadome wyrażanie woli, doprowadzili ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w ten sposób, że nakłonili ją do zawarcia najpierw umowy przedwstępnej sprzedaży a potem umowy sprzedaży na ich rzecz lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w G. przy ulicy (...) wartości 270.000 złotych w imieniu jej nieżyjącej córki A. K. i użycia nieważnego z powodu śmierci mocodawcy pełnomocnictwa z dnia 15.07.1992 roku upoważniającego B. P. do działania w imieniu córki A. K. oraz do oświadczenia, w imieniu córki, że cena sprzedaży 270.000 złotych została zapłacona, której to kwoty w rzeczywistości nie uiścili wyłudzając w ten sposób, po uprzednim wprowadzeniu w błąd notariusza J.
S., poświadczenie nieprawdy w sporządzonym przez nią akcie notarialnym - to jest o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. I. oskarżonych W. P. i S. P. (2) uznaje za winnych popełnienia zarzuconego im czynu z tym ustaleniem, iż oskarżeni działali w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nadto na szkodę B. P. i spadkobierców A. P. oraz, że nazwisko córki B. P. brzmiało „P., zaś w momencie udzielenia pełnomocnictwa matce - „van der K.”, czyn ten przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. kwalifikuje z art. 286 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed 01.07.2015 roku, dalej k.k.) w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to skazuje ich, zaś przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k., na mocy art. 294 § 1 k.k., art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. wymierza im kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności oraz po 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;
II. na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. wykonanie orzeczonych wobec obojga oskarżonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesza ustalając okresy próby – 4 (cztery) lata; III. na mocy art. 626 § 1 k.p.k., art. 627 k.p.k., art. 633 k.p.k., art. 2 ust. 1 pkt. 4, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku (Dz.U. Nr 27, poz. 152) o opłatach w sprawach karnych zasądza od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwotę 5.300 (pięć tysięcy trzysta) złotych tytułem opłaty i obciąża ich częściowo wydatkami w kwocie po 1.990,20 (tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt złotych 20/100) złotych, zaś na mocy art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonych od pozostałych kosztów sądowych.