Court reduces legal costs by correcting the wrong fee schedule paragraph and treating co-defendants as one client.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the lower court's decision to reduce the awarded legal fees from 1,234 zł to 634 zł. The appellant argued the first instance judge incorrectly applied the fee schedule and failed to account for the defendants being represented by a single lawyer. The court agreed, noting the specific value of the case required a lower fee bracket and that joint defendants represented by one counsel should only bear one lawyer's fee.
Legislator headnote
AI generated§ 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie; § 6 pkt 3 i pkt 4 cyt. rozporządzenia; The court must apply the correct paragraph of the fee regulation based on the value of the subject matter and treat co-defendants represented by a single lawyer as a single client for cost allocation purposes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Cz 932/18 POSTANOWIENIE Dnia 30.08.2018 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Agnieszka Polak Sędziowie: SSO Karol Kołodziejczyk (spr.) del. SSR Aleksandra Korusiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30.08.2018 r. sprawy z powództwa (...) (...) w G. przeciwko H. K. , Z. K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda (...) (...) w G. od postanowienia zawartego w wyroku Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 18 maja 2018r. sygn. akt I C 2479/17 postanawia:
1. zmienić zaskarżone postanowienie w pkt 2 o tyle, że zasądzoną tam kwotę zmniejsza do kwoty 634 (sześćset trzydzieści cztery) złote;
2. nie obciąża pozwanych obowiązkiem zwrotu powodowi kosztów postępowania zażaleniowego. Sygn. akt VI Cz 932/18
UZASADNIENIE
Postanowieniem zawartym w pkt 2 wyroku z dnia 18 maja 2018 r. Sąd Rejonowy w Zawierciu zasądził od powoda (...) (...) w G. na rzecz pozwanych H. K. i Z. K. kwotę 1 234 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Powyższe postanowienie – w imieniu powoda - zaskarżył jego pełnomocnik, zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 98 §1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i § 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…), poprzez błędne zastosowanie i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych solidarnie kwoty 1.234 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wskazując na powyższy zarzut, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w pkt 2 i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych solidarnie kwoty 634 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł oraz zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż w sprawie domagał się zapłaty kwoty 3.477,62 zł wobec czego wysokość stawki minimalnej przy tej wartości przedmiotu sprawy zgodnie z powołanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. - w brzmieniu na dzień wniesienia pozwu - wynosi 600 zł.
Z ostrożności procesowej skarżący podniósł, iż brak przesłanek do uznania, że Sąd I instancji mógł zasądzić dwukrotność stawki minimalnej, w szczególności nie wynika to z treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak również nie uzasadnia tego charakter sprawy i nakład pracy pełnomocnika pozwanych. Zdaniem skarżącego, odpowiedzialność pozwanych oparta była na współuczestnictwie materialnym, w związku z czym zwrot kosztów procesu dotyczący wynagrodzenia pełnomocnika. W odpowiedzi na zażalenie pozwani wnieśli o oddalenie zażalenia w całości jako bezzasadnego, wraz z zasądzeniem od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego.
Rozpoznając zażalenie, Sąd Okręgowy uznał je za zasadne. Sąd Rejonowy, orzekając o kosztach procesu błędnie bowiem przyjął jako podstawę prawną ustalenia kosztów zastępstwa procesowego pozwanych § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2002.163.1348) (akta k. 126 v), zamiast § 6 pkt 3 cyt. rozporządzenia. Jak stanowi § 6 pkt 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. wysokość stawki minimalnej opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł wynosi 600 zł, natomiast w przypadku wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł stawka ta została określona w wysokości 1.200 zł.
Wartość przedmiotu sprawy w badanej sprawie wynosiła 3.477,62 zł, zatem zastosowanie winien znaleźć § 6 pkt 3 w/w rozporządzenia. Podzielić należy stanowisko skarżącego, iż brak podstaw do uznania, że zasądzenie wyższych kosztów zastępstwa procesowego mogło wynikać z przyjęcia przez Sąd I instancji podwójnej stawki minimalnej tj. w wysokości 1 200 zł lub ustalenia odpowiedzialności pozwanych jako współuczestników formalnych, co uzasadniałoby rozliczenie kosztów procesu osobno w stosunku do każdego z nich. Nie wskazuje na to żaden fragment uzasadnienia kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Dodatkowo, jedynie na marginesie wskazać należy, iż strona pozwana na rozprawie w dniu 18.05.2018 r. (k. 115 -116), na której to zostało wydane zaskarżone orzeczenie, nie wnosiła, ani też w żaden inny sposób nie sygnalizowała w toku postępowania, iż domaga się zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości ponad stawkę minimalną i nie wskazała na uzasadniające to roszczenie względy. Jest też niewątpliwym, że w badanej sprawie pozwani to współuczestnicy materialni o których mowa w art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c., a zatem, uwzględniając tę okoliczność oraz fakt, że pozwani byli reprezentowani przez tego samego radcę prawnego, sąd winien przyznać na ich rzecz zwrot kosztów w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego pełnomocnika (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r., III CZP 130/06, OSNC 2008, Nr 1, poz. 1).
W związku z powyższym, zaskarżone postanowienie zostało zmienione jak w pkt 1 sentencji postanowienia Sądu Okręgowego na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. odstępując od obciążenia pozwanych obowiązkiem ich zwrotu stronie powodowej z uwagi na okoliczności sprawy, w tym wzgląd na zasady słuszności.