Legislator Case Law & Legislation
IV U 381/17 AI generated

Court dismissed disability claim for 8-year-old with celiac disease due to lack of permanent functional impairment.

Case Number IV U 381/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Kielce dismissed the mother's appeal against the decision not to recognize her 8-year-old daughter as disabled due to celiac disease. The court found that the child's condition, while requiring dietary management and medical supervision, did not constitute a permanent functional impairment under the relevant regulations. Consequently, the original decision by the Provincial Disability Assessment Team was upheld as legally correct.

Legislator headnote

AI generated

§ 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 lipca 2003 r.; A minor is not considered disabled if their health condition does not result in a permanent functional impairment requiring constant caregiver assistance or medical intervention.

Keywords

AI generated
disability assessment celiac disease minor status functional impairment medical opinion appeal procedure social security

Cited Legislation

AI generated
§ 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 381/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 sierpnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Kielcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Jadwiga Szner - Dobrowolska Protokolant: sekr. sądowy Magdalena Ciopińska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 roku w Kielcach sprawy O. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego matkę K. P. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) o ustalenie niepełnosprawności na skutek odwołania O. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego matkę K. P. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) z dnia 18 kwietnia 2017 roku, znak: (...). (...).2.154.2017 oddala odwołanie SSR Jadwiga Szner – Dobrowolska Sygn. akt IV U 381/17

UZASADNIENIE

Orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności z dnia 17 marca 2017r. (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P. postanowił nie zaliczyć małoletniej O. P. do osób niepełnosprawnych (k. 13). Nie zgadzając się z tym orzeczeniem K. P. przedstawiciel ustawowy małoletniej O. złożyła w dniu 28 marca 2017r. odwołanie od tego orzeczenia podnosząc, iż orzeczenie to jest niezgodne ze stanem faktycznym i należy uznać małoletnią za osobę niepełnosprawną. Córka ma 8 lat, choruje na celiakię i ma ewidentne ograniczenia w samodzielnej egzystencji.

Wymaga zwiększonej opieki matki, musi mieć dietę bezglutenową, jest pod stałą opieką poradni gastrologicznej Wojewódzkiego Szpitala (...) w K.. (dowód: odwołanie k.15akt (...).PZ.730.47.17)). Przewodniczący (...) do Spraw Orzekania o Niepełnoprawności w P. nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia i odwołanie wraz z aktami zostało przekazane do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K.. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) po rozpoznaniu tego odwołania - orzeczeniem z dnia 18 kwietnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P. podnosząc, iż zostało ono wydane zgodnie z ustalonym stanem faktycznym oraz dokumentacją medyczną, a przytoczone w odwołaniu argumenty w świetle załączonej do sprawy dokumentacji medycznej nie dają podstawy do zmiany zaskarżonego orzeczenia, zaś (...) do Spraw Orzekania o Niepełnoprawności w P. prawidłowo nie zaliczył 8- letniej O.

P. do osób niepełnosprawnych (k.24). K. P. złożyła w dniu 15 maja 2017r. odwołanie od tego orzeczenia podnosząc jak omówiono na wstępie. Przewodniczący Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) nie znalazł podstaw do zmiany powyższego orzeczenia. (k. 2 akt sprawy). Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy: O. P. urodziła się (...). Zamieszkuje w P. ul. (...). Zamieszkuje wraz z rodzicami i dziadkami. W dacie orzekania była uczennicą III klasy szkoły podstawowej w P.. Z powodu celiakii i niedokrwistości była leczona w poradni gastrologicznej w K..

W grudniu 2016 roku leczona była szpitalnie. W leczeniu zastosowano dietę bezglutenową i od czasu jej zastosowania rozwija się prawidłowo. W ocenie biegłej specjalistki z zakresu chorób wewnętrznych z powodów gastrologicznych nie stwierdza się niepełnosprawności. Dziecko z rozpoznaną celiakią wymaga przestrzegania diety bezglutenowej, a po jej zastosowaniu rozwija się prawidłowo i nie odbiega wydolnością od zdrowych rówieśników. W ocenie specjalisty chorób wewnętrznych - gastroenterologa – dziecko O. P. nie jest osobą niepełnosprawną.

Powyższy stan o ustalono w oparciu o akta sprawy PZ ds.ON i WZds.ON i opinię biegłego lekarza specjalisty: chorób wewnętrznych – gastroenterologa dr E. A. (k.12 akt sprawy.)

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 4a ust 1. ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych osoby, które nie ukończyły 16 roku życia zaliczane są do osób niepełnosprawnych, jeżeli mają naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powodującą konieczność zapewnienia im całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku.

Z kolei z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 lutego 2002r. w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do lat 16 roku życia (Dz. U. z 2002r, nr 17, poz.162), w którym zostały sprecyzowane postanowienia wymienionego powyżej przepisu ustawy wynika, że oceny niepełnosprawności u osoby w wieku do 16 roku życia dokonuje się na podstawie następujących kryteriów (§ 1): 1)przewidywanego okresu trwania upośledzenia stanu zdrowia z powodu stanów chorobowych, o których mowa w § 2, przekraczającego 12 miesięcy, 2)niezdolności do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, takich jak: samoobsługa, samodzielne poruszanie się, komunikowanie z otoczeniem, powodującej konieczność zapewnienia stałej opieki lub pomocy, w sposób przewyższający zakres opieki nad zdrowym dzieckiem w danym wieku, albo 3) znacznego zaburzenia funkcjonowania organizmu, wymagającego systematycznych i częstych zabiegów leczniczych i rehabilitacyjnych w domu i poza domem.

Przy ocenie niepełnosprawności dziecka bierze się pod uwagę (ust.2): 1)rodzaj i przebieg procesu chorobowego oraz jego wpływ na stan czynnościowy organizmu, 2)sprawność fizyczną i psychiczną dziecka oraz stopień jego przystosowania do skutków choroby lub naruszenia sprawności organizmu, 3)możliwość poprawy stanu funkcjonalnego pod wpływem leczenia i rehabilitacji. O. P. nie została zaliczona do osób niepełnosprawnych. W niniejszej sprawie spór dotyczył tego, czy orzeczony przez oba Zespoły brak niepełnosprawności dziecka O.

P. jest słuszny. Oba Zespoły tj. zarówno (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P. jak i Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) orzeczeniami odpowiednio z dnia: 17 marca 2017 roku jak i 18 kwietnia 2017 r. nie zaliczyły O. P. do osób niepełnosprawnych. Odwołująca się jej matka K. P. kwestionując oba orzeczenia złożyła odwołania od powyższych. W celu ustalenia, czy małoletnia O. kwalifikuje się do zaliczenia jej do osób niepełnosprawnych - przeprowadzono dowód z opinii biegłego lekarza specjalisty gastrologa oraz pediatry.

Na potrzeby niniejszego postępowania Sąd dopuścił dowód z opinii Biegłej Sądu Okręgowego w Kielcach lekarza specjalisty chorób wewnętrznych i gastroenetrologa - dr E. A. (k.12) oraz dr n. med. T. O. specjalisty pediatrii i alergologii (k. 13-16). Biegli w opiniach pisemnych sporządzonych na podstawie dokumentacji i badania bezpośredniego dziecka - stwierdzili u niego : zarówno w ocenie biegłej specjalistki z zakresu gastroenterologii – celiakię oraz biegłego pediatry-alergologa także tę chorobę. Biegli zgodnie ustalili, iż stan zdrowia opiniowanej 8-latki wymaga dalszego leczenia ale nie powoduje upośledzenia organizmu w stopniu powodującym niepełnosprawność.

Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) zgodził się z treścią opinii biegłych i nie wnosił zarzutów do wydanej opinii dot. O. P., jednakże matka dziecka nie zgadzając się z treścią wydanych opinii takie wniosła. Wniosła zarzuty do opinii łącznej biegłych w zasadzie sprowadzające się do ponownego wnioskowania o uznanie jej córki za osobę niepełnosprawną. Podnosiła, iż celiakia jest ciężką chorobą metaboliczną, uciążliwą dla dziecka, które nie zawsze zdaje sobie sprawę z tego co może jej zaszkodzić i na „każdym kroku” potrzebuje je pomocy aby móc normalnie funkcjonować. (vide: zarzuty do opinii k. 31 akt sprawy).

W ocenie Sądu treść opinii łącznej specjalistów – medyków sądowych nie pozostawia wątpliwości, iż dziecko O. P. nie jest dzieckiem niepełnosprawnym. Biegły pediatra-alergolog podobnie jak gastroenterolog w odpowiedzi na złożone zarzuty podtrzymali swoje opinie, w ocenie Sądu należycie je uzasadniając. Sąd w całości podzielił wnioski biegłych lekarza specjalistów w zakresie schorzeń występujących u dziecka O. P. zawarte w ich opiniach pisemnych, albowiem opinie te sporządzone zostały przez osoby o wysokich kwalifikacjach zawodowych w oparciu o wnikliwą analizę dokumentacji lekarskiej i badania dziecka odwołującej się.

Opinia biegłych - jest w ocenie Sądu - wyczerpująca, rzetelna, spójna, logiczna i nie zawiera wewnętrznych sprzeczności. Biegli w sposób szczegółowy i konkretny wyjaśnili swoje stanowisko w sprawie, jak również wszelkie sporne zagadnienia w zakresie stanu zdrowia i schorzeń małoletniej. Biorąc pod uwagę stan zdrowia dziecka biegli prawidłowo uznali i ocenili jego stan zdrowia tj. dziecka nie zakwalifikowanego do osób niepełnosprawnych, należycie w ocenie Sądu uzasadniając (podobnie jak specjaliści PZDs.ON i WZds.ON). Sąd ocenił, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, biegli specjaliści z zakresu gastroenterologii oraz pediatrii i alergologii wyczerpująco wypowiedzieli się w przedmiocie niniejszej sprawy.

W tym miejscu podnieść należy, iż zgodnie z § 3 ust 1. pkt 3) rozporządzenia z dnia 15 lipca 2003 roku w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. Nr 139 poz.1328) przy orzekaniu o niepełnosprawności osoby , która nie ukończyła 16 roku życia bierze się pod uwagę możliwość poprawy zaburzonej funkcji organizmu min. np. poprzez zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne, środki techniczne, środki pomocnicze lub inne działania takie jak np. usługi terapeutyczne i rehabilitacyjne oraz konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

W przypadku badanej 8–letniej O. P. takie okoliczności nie występowały albowiem małoletnia nie jest osobą niepełnosprawną. Skoro zaś w świetle powyższych rozważań i opinii biegłych, którzy nie kwestionuje w najmniejszym stopniu nie zaliczenia dziecka do osób niepełnosprawnych - to należało uznać zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. za prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji wyroku. SSR Jadwiga Szner-Dobrowolska