Appeal dismissed; court ruled claimant regained work capacity and ZUS correctly denied rehabilitation benefits.

Sygn. akt IV U 137/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 sierpnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Marta Cieplińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania M. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 9 marca 2018 roku w sprawie (...) o świadczenie rehabilitacyjne I. Oddala odwołanie II. Zasądza od powódki M. P. na rzecz strony pozwanej Zakładu (...) Oddziału w W. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.

UZASADNIENIE

Powódka M. P. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. odmawiającej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. W uzasadnieniu odwołania podniosła, iż nadal odczuwa dolegliwości bólowe uniemożliwiające jej podjęcie pracy. Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W., w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, wskazując, że orzeczeniem z 14 lutego 2018 roku komisja lekarska ZUS stwierdziła brak okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do wnioskowanego świadczenia.

Wniesiono również o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W toku postepowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powódka w okresie (...)pobierała zasiłek chorobowy z powodu niezdolności do pracy wobec dolegliwości bólowych kręgosłupa. Po wyczerpaniu zasiłku chorobowego odzyskała zdolność do pracy. Dowód: - akta ZUS wraz z dokumentacją lekarską ( w załączeniu) -dokumentacja lekarska k.6-9,18-22 -opinia biegłej sądowej neurolog k. 16-17 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Odwołanie jest bezzasadne.

Zgodnie z art. 18 ust 1 ustawy z 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity Dz.U. z 2017r. poz. 1368), świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Przysługuje ono przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy (art. 18 ust. 2 ustawy). Bezspornym było, że w okresie 20 lipca 2017 roku do 17 stycznia 2018 roku powódka była niezdolna do pracy z powodu choroby.

Sporne pozostawało, czy po 17 stycznia 2018r. nadal pozostawała niezdolna do pracy. Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie wszyscy lekarze badający powódkę - lekarz orzecznik ZUS, członkowi komisji lekarskiej ZUS i biegła sądowa - zgodnie orzekli, że powódka odzyskała zdolność do pracy. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowej, spójnej i wyprowadzającej logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn, dla których miałaby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie.

Powódka wprawdzie złożyła do niniejszej opinii zastrzeżenia, ale stanowiły one jedynie subiektywną polemikę laika ze specjalistą, nie formułowały ewentualnych tez opinii uzupełniającej czy wniosków dowodowych- były jedynie wyrazem niezadowolenia strony z treści opinii i wniosków postawionych przez biegłą. Należy przy tym mieć na uwadze, że opinia biegłej, zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne. Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków.

Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych. Mając na uwadze powyższe, w uznaniu powódki za zdolną do pracy, Sąd na podstawie art. 477 14 §1 k.p.c. odwołanie oddalił, o czym orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc w zw. z §9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. O ile bowiem ubezpieczony ustawowo zwolniony jest od kosztów sądowych, o tyle koszty procesu, czyli te które poniosła strona przeciwna dla obrony swych praw w procesie, obowiązany jest w razie przegranej zwrócić stronie wygrywającej (art. 98 kpc).

Koszty te w niniejszej sprawie to wynagrodzenie pełnomocnika -radcy prawnego. Zgodnie z powołanym przepisem par.9 ust.2 stawki minimalne wynoszą 180 zł. w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego (…)