Social court dismisses appeal; pension under Art. 28 not raised to minimum if contribution period is under 20 years.

Sygn. akt IV U 1455/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Marzena Górczyńska-Bebłot Protokolant: starszy sekretarz sądowy Oliwia Rajewska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 roku w Częstochowie sprawy M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o wysokość emerytury na skutek odwołania M. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 22 września 2017 roku Nr (...) oddala odwołanie Sygn. akt IV U 1455/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 22 września 2017 roku nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej M. K. wypłaty emerytury w wysokości minimalnej. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zgodnie z art.87 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. z 2017 roku, poz.1383 ze zm.) emerytura podlega podniesieniu do kwoty najniższej emerytury jeżeli zostanie udowodniony wymagany okres składkowy i nieskładkowy, wynoszący w przypadku ubezpieczonej 20 lat.

Ubezpieczona udowodniła jednak okres składkowy i nieskładkowy jedynie w wymiarze 15 lat, 2 miesięcy i 19 dni, co uniemożliwiło podniesienie jej emerytury do kwoty 1.000 zł. Ubezpieczona złożyła odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że emerytury miały być podniesione wszystkim emerytom. Podniosła, że z uwagi na wiek i stan zdrowia nie jest w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy, aby zwiększyć staż emerytalny do 20 lat. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy powołał się na art.87 ustawy emerytalnej, stanowiący, że w przypadku gdy emerytura przysługująca z Funduszu określona w art.26, łącznie z okresową emeryturą kapitałową, albo emerytura przysługująca z Funduszu określona w art.26, jest niższa niż kwota, o której mowa w art.85 ust.2 i 3, emeryturę przysługującą z Funduszu, w tym emeryturę ustaloną ze zwiększeniem, o którym mowa w art.26a, podwyższa się w taki sposób, aby suma tych świadczeń nie była niższa od tej kwoty, o ile ubezpieczona kobieta osiągnęła wiek emerytalny wynoszący 60 lat i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat.

Ubezpieczona udowodniła natomiast jedynie 15 lat, 2 miesiące i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy przyjął bowiem 12 lat i 9 miesięcy okresów składkowych oraz 2 lata i 5 miesięcy okresów nieskładkowych. Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona M. K. urodziła się w dniu (...). Decyzją z dnia 12 marca 2004 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury od dnia (...) roku, tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego. Decyzją z dnia 1 marca 2017 roku organ rentowy po zastosowaniu wskaźnika waloryzacji w wysokości 100,44% ustalił wysokość świadczenia emerytalnego ubezpieczonej na kwotę 749,37 zł.

Ubezpieczona wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wskazując na rozprawie w dniu 19 lipca 2017 roku przed Sądem Okręgowym w Częstochowie, że domaga się podniesienia wysokości świadczenia emerytalnego do kwoty najniższej emerytury. Wyrokiem z dnia 19 lipca 2017 roku, sygnatura akt IV U 606/17, Sąd Okręgowy w Częstochowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie ubezpieczonej (punkt 1.) i przekazał do rozpoznania organowi rentowemu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w S. wniosek ubezpieczonej o wypłatę emerytury w wysokości minimalnej (punkt 2.).

Na skutek powyższego organ rentowy wydał, zaskarżoną w niniejszej sprawie, decyzję z dnia 22 września 2017 roku. Ubezpieczona posiada 12 lat, 9 miesięcy i 18 dni okresów składkowych oraz 2 lata, 5 miesięcy i 11 dni okresów nieskładkowych, co daje łącznie 15 lat, 2 miesiące i 19 dni stażu emerytalnego. (v. akta emerytalne ubezpieczonej)

Sąd zważył co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że organ rentowy błędnie w zaskarżonej decyzji, powołał się na art.87 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - zwanej dalej „ustawą emerytalną”. Jak wprost wynika z tego przepisu dotyczy on emerytur określonych w art.26 tej ustawy. Tymczasem ubezpieczona, urodzona w dniu (...), miała przyznaną emeryturę na podstawie art.28 ustawy emerytalnej. W myśl tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie przyznania ubezpieczonej prawa do emerytury, tj. (...)ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:

1) osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, 2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 15 lat dla kobiet i co najmniej 20 lat dla mężczyzn. Powyższy przepis umożliwił ubezpieczonej, legitymującej się jedynie 15 latami, 2 miesiącami i 19 dniami okresów składkowych i nieskładkowych nabycie prawa do emerytury z chwilą ukończenia 60 roku życia. W przypadku ubezpieczonej zastosowanie znajduje zatem art. 85 ust. 2 ustawy emerytalnej zgodnie z którym, według stanu obowiązującego od dnia 1 marca 2017 roku, kwota najniższej emerytury, z zastrzeżeniem art. 24a ust. 6, art. 54, art. 54a ust. 2 i art. 87, oraz renty rodzinnej wynosi 1.000,00 zł miesięcznie.

Ja wynika z treści tego przepisu nie wszystkie emerytury z dniem 1 marca 2017 roku muszą osiągnąć wysokość co najmniej 1.000,00 zł. Przepisu tego nie stosuje się w sytuacjach, o których mowa m.in. w art.54 ustawy emerytalnej. Artykuł 54 stanowi natomiast, że emerytur, o których mowa w art.28 nie podwyższa się do kwoty najniższej emerytury. Z powyższego wynika, że ubezpieczona, która nabyła prawo do emerytury na podstawie art.28 stosowanego do osób, które nie osiągnęły podstawowego okresu składkowego i nieskładkowego (w przypadku kobiet to okres 20 lat składkowych i nieskładkowych) nie uzyskuje obecnie prawa do podwyższenia pobieranego świadczenia emerytalnego do wysokości najniższej emerytury, czyli do kwoty 1.000,00 zł.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie ubezpieczonej.