Appeal allowed; district court dismissed claim because management report was not approved and costs exceeded 500 PLN monthly.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the district court's dismissal of the plaintiffs' claim for management fees against the property manager. The plaintiffs argued the first-instance judgment was erroneous because the management report was not formally approved, leaving a financial discrepancy between income and expenses. The court ruled that since the report was rejected for exceeding the 500 PLN monthly fee threshold, the matter required a new trial to apply Article 207 of the Civil Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 207 k.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: When a management report is not approved due to excessive remuneration, the court must remand the case to determine the financial balance between co-owners under the Civil Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 507/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grzegorz Ślęzak Sędziowie SSO Stanisław Łęgosz (spr.) SSR del. Dorota Krawczyk Protokolant Paulina Neyman po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa A. F., M. S. (1), M. S. (2), S. S. przeciwko J. S. (1) o zapłatę na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 22 kwietnia 2013 roku, sygn. akt I C 1754/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piotrkowie Trybunalskim pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach procesu za instancję odwoławczą. Sygn. akt II Ca 507/13
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie I C 1754/12 Sąd rejonowy Piotrkowie Tryb. oddalił powództwo S. S., A. F., M. S. (1) i M. S. (2) (współwłaścicieli w odpowiednich częściach działki gruntu przy ul. (...) oraz części wspólnych budynku) przeciwko J. S. (1) (zarządcy nieruchomości) o zapłatę kwoty 3967,37 złotych tytułem rozliczenia zarządu sprawowanego nad nieruchomością za okres od 7 listopada 2008 roku do dnia 31 marca 2009 roku. Zdaniem Sądu roszczenie powodów powinno być dochodzone w sprawie I Ns 908/10. Orzeczeniem wydanym w tej sprawie w dniu 19 stycznia 2012 r.
Sąd zatwierdził sprawozdanie z zarządu złożone przez J. S. (1) dotyczące przedmiotowej nieruchomości za okres od dnia 7 listopada 2008 r. do dnia 15 marca 2010 r. (za wyjątkiem wynagrodzenia pozwanej za sprawowanie zarządu). Skoro więc sprawozdanie z zarządu zostało zatwierdzone, brak jest podstaw do dochodzenia jakichkolwiek dalszych roszczeń przeciwko zarządcy nieruchomości. Od pozwanego wyroku apelację złożyli powodowie. Zarzucili w niej: - „brak ustalenia faktycznych zobowiązań J. S. wobec wnioskodawców z rozliczenia udziałów w część wspólnej po zniesieniu współwłasności”, - błędne przyjęcie, że ich roszczenie powinno być rozpatrzone w sprawie I Ns 908/10.
Występując z tymi zarzutami wnosili o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest uzasadniona. Skarżący trafnie zarzucają sądowi pierwszej instancji błędne przyjęcie, że ich roszczenie winno być dochodzone wyłącznie w sprawie I Ns 908/10. Jak słusznie podnoszą w apelacji postępowanie to było postępowaniem formalnym i służyło do dokonania kontroli sprawozdania z zarządu pod względem formalnym, nie dając podstaw do wyegzekwowania należności. Jak wynika z orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie I Ns 908/10 złożone przez J. S. (1) sprawozdanie z zarządu nie zostało zatwierdzone w części dotyczącej zaliczenia do kosztów wynagrodzenia za sprawowanie zarządu w wysokości po 500 złotych miesięcznie.
Skutkiem powyższego jest, że istnieje nadwyżka pomiędzy sumą przychodów, a sumą wydatków, którą należy rozliczyć pomiędzy współwłaścicieli stosownie do przepisu art. 207 k.c. Wydając orzeczenie oddalające powództwo Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił istoty sprawy, to zaś powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.