Legislator Case Law & Legislation
III Cz 466/18 AI generated

Appeal dismissed; creditor failed to prove transfer of rights via notarized document under Civil Procedure Code.

Case Number III Cz 466/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the creditor's appeal against the lower court's refusal to grant an enforceability clause to the legal successor. The creditor argued that notarized signatures on attached documents proved the transfer of rights, but the court found the supporting annex lacked required notarized signatures. Consequently, the court ruled that the formal requirements of the Civil Procedure Code were not met, necessitating the dismissal of the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 788 § 1 k.p.c.; Art. 97 ust. 1 ustawy o notariacie: The court may grant an enforceability clause to a successor only upon proof of rights transfer via a document with officially verified signatures, requiring all elements of the transfer to be formally authenticated.

Keywords

AI generated
enforceability clause transfer of rights notarized signatures legal successor Civil Procedure Code formal requirements enforcement proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 788 § 1 k.p.c.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zabrzu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na następcę prawnego stwierdzając, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie spełniały wymogów z art. 788 § 1 k.p.c. co skutkowało brakiem wykazania przejścia uprawnień.
Art. 97 ust. 1 ustawy o notariacie
Również zamieszczenie odcisku okrągłej pieczęci notariusza na wyciągu z załącznika nie świadczyło o zachowaniu formy poświadczenia wymaganej przez art. 97 ustawy prawo o notariacie.
Art. 129 § 3 k.p.c.
Dokumenty te mogą być przy tym złożone w odpisach uwierzytelnionych przez adwokata lub radcę prawnego w trybie art. 129 § 3 k.p.c. W tym aspekcie zaznaczenia wymaga, że niewątpliwie zasadnicza treść umowy nie wskazuje na konkretne wierzytelności podlegające przeniesieniu.
Art. 129 § 2 k.p.c.
Wszak radca prawny na zasadzie art. 129 § 2 k.p.c. może jedynie poświadczyć zgodność odpisu z oryginałem dokumentu, nie ma natomiast uprawnień do wiążącego na gruncie art.
Art. 385 k.p.c.
Z tych względów zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. SSO Anna Hajda SSO Andrzej Dyrda SSO Urszula Walenta
art. 788 § 1 k.p.c
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zabrzu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na następcę prawnego stwierdzając, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie spełniały wymogów z art. 788 § 1 k.p.c.
art. 129 § 3 k.p.c
Dokumenty te mogą być przy tym złożone w odpisach uwierzytelnionych przez adwokata lub radcę prawnego w trybie art. 129 § 3 k.p.c.
art. 129 § 2 k.p.c
Wszak radca prawny na zasadzie art. 129 § 2 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 466/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SSO Andrzej Dyrda (spr.) Sędziowie: SSO Urszula Walenta SSO Anna Hajda po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W. przeciwko dłużniczce K. U. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego na skutek zażalenia wierzyciela od postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 14 listopada 2017r., sygn. akt VIII Co 1655/17 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Anna Hajda SSO Andrzej Dyrda SSO Urszula Walenta Sygn. akt III Cz 466/18

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zabrzu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na następcę prawnego stwierdzając, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie spełniały wymogów z art. 788 § 1 k.p.c. co skutkowało brakiem wykazania przejścia uprawnień. Zażalenie na to postanowienie złożył wnioskodawca, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania celem nadania klauzuli wykonalności zgodnie z wnioskiem, zasądzenia na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania klauzulowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zarzucił naruszenie art. 788 § 1 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że wnioskodawca nie wykazał przejścia uprawnień. Wywodził, że na przedłożonych dokumentach widnieje pieczęć notariusza oraz podpisy osób występujących przy danej czynności. Klauzula notariusza została trwale połączona z umową przelewu wierzytelności, zatem notarialne poświadczenie podpisów złożonych na umowie odnosi się nie tylko do umowy, ale również załączników. Przedłożone dokumenty wypełniały więc przesłanki określone w art. 788 § 1 k.p.c.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 788 § 1 k.p.c., jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. W świetle przywołanej powyżej regulacji prawnej jedyną przesłanką warunkującą nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności z zaznaczeniem przejścia uprawnień z dotychczasowego na nowego wierzyciela jest wykazanie i udokumentowanie tego przejścia za pomocą ściśle określonych środków dowodowych, jakimi są dokument urzędowy lub prywatny z podpisem urzędowo poświadczonym.

Oznacza to, że dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym muszą być wykazane wszystkie elementy, od których w świetle okoliczności wynikających z treści wniosku i dołączonych doń dokumentów – prawo uzależnia dojście następstwa prawnego do skutku, a w postępowaniu klauzulowym sąd ocenia tylko te dokumenty pod względem formalnym. Dokumenty te mogą być przy tym złożone w odpisach uwierzytelnionych przez adwokata lub radcę prawnego w trybie art. 129 § 3 k.p.c. W tym aspekcie zaznaczenia wymaga, że niewątpliwie zasadnicza treść umowy nie wskazuje na konkretne wierzytelności podlegające przeniesieniu.

Prawa te zostały dokładniej określone w załączniku, który - w przeciwieństwie do umowy przelewu wierzytelności z 13 lutego 2015 roku – nie został sporządzony w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. Jego treść nie została opatrzona żadnymi podpisami. Karty wyciągu z załącznika zawierające informacje na temat wierzytelności i osoby dłużnika - opatrzone jedynie parafami - nie zostały opisane. Nie sposób było ich zatem przyporządkować do zawartej umowy przelewu wierzytelności. Również zamieszczenie odcisku okrągłej pieczęci notariusza na wyciągu z załącznika nie świadczyło o zachowaniu formy poświadczenia wymaganej przez art. 97 ustawy prawo o notariacie.

Poświadczenie takie powinno zawierać (poza samym stwierdzeniem poświadczenia) co najmniej datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia oraz oznaczenie kancelarii. Z załączonej do akt klauzuli poświadczeniowej notariusza (obejmującej poświadczenie podpisów na „niniejszym” dokumencie) nie wynika przy tym wprost jakich elementów umowy dotyczy. Ocenę taką uniemożliwia też sposób przedłożenia dokumentów – wszak wyciąg z załącznika precyzujący przenoszone wierzytelności złożono za klauzulą notariusza. Żaden z przepisów nie pozwala nadto na usunięcie takich wątpliwości w drodze zapewnienia radcy prawnego.

Wszak radca prawny na zasadzie art. 129 § 2 k.p.c. może jedynie poświadczyć zgodność odpisu z oryginałem dokumentu, nie ma natomiast uprawnień do wiążącego na gruncie art. 788 § 1 k.p.c. wyjaśniania wątpliwości dotyczących zakresu poświadczenia dokonanego przez notariusza. Sąd Okręgowy konsekwentnie stoi na stanowisku, że wymóg z art. 788 § 1 k.p.c. dotyczący formy dokumentującej przejście uprawnień dotyczy wszystkich elementów czynności, w następstwie której nastąpiła zmiana wierzyciela. Skoro zatem treść załącznika została wyłączona poza podpisaną treść umowy, skarżący był zobligowany do przedłożenia również załącznika z urzędowo poświadczonymi podpisami osób zawierających umowę.

Tym samym brak było podstaw do uznania aby wnioskodawca przedłożył do akt dokumentację spełniającą wymogi z art. 788 § 1 k.p.c. warunkującą nadanie klauzuli wykonalności. Podkreślenia wymaga, że omawiany tryb pozwala na uzyskanie tytułu wykonawczego w uproszczonym trybie, a zatem dokumentacja podlegająca badaniu sądu powinna być jednoznaczna. Konkludując, w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uznania aby wnioskodawca wykazał następstwo prawne względem pierwotnego wierzyciela w trybie art. 788 § 1 k.p.c. Z tych względów zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSO Anna Hajda SSO Andrzej Dyrda SSO Urszula Walenta