Appeal dismissed; appealant failed to prove legal succession of claims via notarized documents under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to grant an enforceability clause to the legal successor. The appellant argued that notarized signatures on attached documents proved the transfer of rights, but the court found the supporting annex lacked required notarized signatures and clear identification. Consequently, the court held that the appellant failed to meet the strict formal requirements of Article 788 § 1 of the Civil Procedure Code for proving the transfer of claims.
Legislator headnote
AI generatedArt. 788 § 1 k.p.c.; Art. 97 ust. 1 ustawy o notariacie: The court may grant an enforceability clause to a legal successor only upon proof of the transfer of rights via official or private documents with officially verified signatures, requiring all elements of the transaction to be clearly and formally documented.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 2457/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Dyrda (spr.) Sędziowie SO Anna Hajda SR (del.) Sławomir Łabuz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2018 roku sprawy z wniosku Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko D. I. o nadanie klauzuli wykonalności na następcę prawnego na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. akt VIII Co 695/17 postanawia : oddalić zażalenie. SSR(del.) Sławomir Łabuz SSO Andrzej Dyrda SSO Anna Hajda
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zabrzu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na następcę prawnego stwierdzając, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie spełniały wymogów z art. 788 § 1 k.p.c. co skutkowało brakiem wykazania przejścia uprawnień. Zażalenie na to postanowienie złożył wnioskodawca, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania celem nadania klauzuli wykonalności zgodnie z wnioskiem, zasądzenia na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania klauzulowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zarzucił naruszenie art. 788 § 1 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że wnioskodawca nie wykazał przejścia uprawnień. Wywodził, że na przedłożonych dokumentach widnieje pieczęć notariusza oraz podpisy osób występujących przy danej czynności. Klauzula notariusza została trwale połączona z umową przelewu wierzytelności, zatem notarialne poświadczenie podpisów złożonych na umowie odnosi się nie tylko do umowy, ale również załączników. Przedłożone dokumenty wypełniały więc przesłanki określone w art. 788 § 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 788 § 1 k.p.c., jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. W świetle przywołanej powyżej regulacji prawnej jedyną przesłanką warunkującą nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności z zaznaczeniem przejścia uprawnień z dotychczasowego na nowego wierzyciela jest wykazanie i udokumentowanie tego przejścia za pomocą ściśle określonych środków dowodowych, jakimi są dokument urzędowy lub prywatny z podpisem urzędowo poświadczonym.
Oznacza to, że dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym muszą być wykazane wszystkie elementy, od których w świetle okoliczności wynikających z treści wniosku i dołączonych doń dokumentów – prawo uzależnia dojście następstwa prawnego do skutku, a w postępowaniu klauzulowym sąd ocenia tylko te dokumenty pod względem formalnym. Dokumenty te mogą być przy tym złożone w odpisach uwierzytelnionych przez adwokata lub radcę prawnego w trybie art. 129 § 3 k.p.c. W tym aspekcie zaznaczenia wymaga, że niewątpliwie zasadnicza treść umowy nie wskazuje na konkretne wierzytelności podlegające przeniesieniu.
Prawa te zostały dokładniej określone w załączniku, który - w przeciwieństwie do umowy przelewu wierzytelności z 8 lipca 2015 roku – nie został sporządzony w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. Jego treść nie została opatrzona żadnymi podpisami. Karty wyciągu z załącznika zawierające informacje na temat wierzytelności i osoby dłużnika - opatrzone jedynie parafami - nie zostały opisane. Nie sposób było ich zatem przyporządkować do zawartej umowy przelewu wierzytelności. Również zamieszczenie odcisku okrągłej pieczęci notariusza na wyciągu z załącznika nie świadczyło o zachowaniu formy poświadczenia wymaganej przez art. 97 ustawy prawo o notariacie.
Poświadczenie takie powinno zawierać (poza samym stwierdzeniem poświadczenia) co najmniej datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia oraz oznaczenie kancelarii. Z załączonej do akt klauzuli poświadczeniowej notariusza (obejmującej poświadczenie podpisów na „niniejszym” dokumencie) nie wynika przy tym wprost jakich elementów umowy dotyczy. Ocenę taką uniemożliwia też sposób przedłożenia dokumentów – wszak wyciąg z załącznika precyzujący przenoszone wierzytelności złożono za klauzulą notariusza. Żaden z przepisów nie pozwala nadto na usunięcie takich wątpliwości w drodze zapewnienia radcy prawnego.
Wszak radca prawny na zasadzie art. 129 § 2 k.p.c. może jedynie poświadczyć zgodność odpisu z oryginałem dokumentu, nie ma natomiast uprawnień do wiążącego na gruncie art. 788 § 1 k.p.c. wyjaśniania wątpliwości dotyczących zakresu poświadczenia dokonanego przez notariusza. Sąd Okręgowy konsekwentnie stoi na stanowisku, że wymóg z art. 788 § 1 k.p.c. dotyczący formy dokumentującej przejście uprawnień dotyczy wszystkich elementów czynności, w następstwie której nastąpiła zmiana wierzyciela. Skoro zatem treść załącznika została wyłączona poza podpisaną treść umowy, skarżący był zobligowany do przedłożenia również załącznika z urzędowo poświadczonymi podpisami osób zawierających umowę.
Tym samym brak było podstaw do uznania aby wnioskodawca przedłożył do akt dokumentację spełniającą wymogi z art. 788 § 1 k.p.c. warunkującą nadanie klauzuli wykonalności. Podkreślenia wymaga, że omawiany tryb pozwala na uzyskanie tytułu wykonawczego w uproszczonym trybie, a zatem dokumentacja podlegająca badaniu sądu powinna być jednoznaczna. Konkludując, w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uznania aby wnioskodawca wykazał następstwo prawne względem pierwotnego wierzyciela w trybie art. 788 § 1 k.p.c. Z tych względów zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Sławomir Łabuz SSO Andrzej Dyrda SSO Anna Hajda