Social court allows pension claim by recognizing 15 years of special conditions work including disputed construction period.
Legislator summary
AI generatedThe social court overturned the Social Insurance Fund's decision denying early retirement to the applicant. The applicant argued for a 15-year special conditions work period, which the fund initially rejected due to incomplete documentation regarding a specific construction company. The court conducted an evidentiary hearing, verified witness testimonies, and confirmed the applicant worked in special conditions for over 10 years at the disputed company, totaling the required 15 years. Consequently, the court granted the pension right effective from November 1, 2012.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.: The court must verify the duration of work in special conditions by examining all evidence, including witness testimony, to determine if the statutory requirement for early retirement is met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 162/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2013r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013r. w S. odwołania C. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 22 stycznia 2013 r. Nr (...) w sprawie C. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo C. K. do emerytury od 01 listopada 2012r. Sygn. akt: IV U 162/13
UZASADNIENIE
Decyzją z 22 stycznia 2013r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił C. K. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, że do 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy podniósł, że udowodniony staż pracy w szczególnych warunkach wynosi 4 lata, 6 miesięcy i 16 dni i nie obejmuje okresu zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w okresie od 1 lipca 1985r. do 10 lipca 1996r. z uwagi nieścisłości w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach. Odwołanie od w/w decyzji złożył C. K. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że w okresie od 1 lipca 1985r. do 10 lipca 1996r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...), gdzie wykonywał prace spawacza elektrycznego – montera konstrukcji żelbetowych.
Praca ta wykonywana była w szczególnych warunkach , co potwierdzą świadkowe (odwołanie k.2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony C. K. w dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. W dniu 28 listopada 2012r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 28 listopada 2013r. k.1 akt emerytalnych).
Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, z czego okresy składkowe wynoszą 23 lata i 3 miesiące, a okresy nieskładkowe 1 rok, 7 miesięcy i 17 dni. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 4 lata, 6 miesięcy i 16 dni, przy czym do okresu tego organ rentowy nie zaliczył okresu zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) wskazując, że wystawione przez pracodawcę świadectwo nie określa charaktery pracy ściśle wg wykazu A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. oraz wykazane stanowisko „monter konstrukcji żelbetonowych” nie jest zgodne z zarządzeniem resortowym, a ponadto nie wskazuje, że praca wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. k.14 akt emerytalnych).
Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 22 stycznia 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 22 stycznia 2013r. k.39 akt emerytalnych). Ubezpieczony był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. w okresie od 9 czerwca 1979r. do 10 lipca 1996r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 10 lipca 1996r. k.6 akt rentowych). Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach osobowych ubezpieczonego, z chwilą przyjęcia do w/w przedsiębiorstwa ubezpieczony został zatrudniony na stanowisku spawacza (umowa o pracę z 9 czerwca 1979r. część B akt osobowych).
Od 1 lipca 1985r. ubezpieczony wykonywał prace montażysty konstrukcji żelbetonowych, która zawierała w sobie elementy spawania. Na stanowisku tym ubezpieczony był zatrudniony do końca zatrudnienia w w/w przedsiębiorstwie (angaże na stanowisku montażysty spawacza - część B akt osobowych ubezpieczonego). W okresie od 1 stycznia 1993r. do 31 marca 1993r. ubezpieczony korzystał z urlopu bezpłatnego (wniosek o urlop z 15 października 1992r. - część A akt osobowych i świadectwo pracy z 10 lipca 1996r. k.7 akt o ustalenie kapitału początkowego). (...) Przedsiębiorstwo Budownictwa (...) w S. budowało osiedla mieszkaniowe z tzw. wielkiej płyty na terenie S. oraz okolicznych miast powiatowych.
Praca ubezpieczonego była wykonywana przez cały czas na wysokości – nawet do 11 piętra, polegała na ustawianiu płyt żelbetonowych podawanych przez dźwig w odpowiednim miejscu budowy, a następnie na łączeniu ich z innymi płytami za pomocą zaprawy lub spawania. Pracę tę ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (zeznania świadków: W. S. k.15v – minuty od 9 do 17 nagrania, R. P. k.15v-16 – minuty od 17 do 22 nagrania oraz zeznania ubezpieczonego k.16 – minuty od 22 do 24 nagrania i k.15-15v – minuty od 1 do 5 nagrania).
Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego i nie pozostaje w stosunku pracy (okoliczność niesporna – wniosek o emeryturę k.1v-2 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie C. K. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, gdyż oprócz niekwestionowanej przez organ rentowy pracy w takich warunkach w wymiarze 4 lata 6 miesięcy i 16 dni (w (...) w S. – świadectwa k.13 i 15 akt emerytalnych) pracę w szczególnych warunkach wykonywał również na rzecz (...) Przedsiębiorstwa Budownictwa (...) w S. w okresie od 1 lipca 1985r. do 10 lipca 1996r.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że w w/w okresie (z wyłączeniem 3 miesięcy urlopu bezpłatnego trwającego od 1 stycznia 1993r. do 31 marca 1993r. - vide: wcześniejsze ustalenia), a zatem przez 10 lat, 9 miesięcy i 10 dni ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach ,tj. jako montażysta konstrukcji żelbetonowych na wysokości i spawacz. Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział V poz.5 i dział XIV poz.12 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
O tym, że ubezpieczony wykonywał prace montażysty konstrukcji na wysokości oraz spawacza świadczą nie tylko dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, ale również rzeczowe i spójne zeznania świadków – współpracowników ubezpieczonego z okresu jego zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) ,tj. W. S. i R. P. oraz zeznania samego ubezpieczonego. Wynika z nich, że ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował przy montażu konstrukcji żelbetonowych na wysokości, wykonując przy tym montażu również prace spawalnicze.
Doliczając okres zatrudnienia na tym stanowisku do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach uznanego przez organ rentowy stwierdzić należało, że ubezpieczony spełnił do 1 stycznia 1999r. przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach (10 lat, 9 miesięcy i 10 dni plus 4 lata, 6 miesięcy i 16 dni). Należy ponadto wskazać, że praca ubezpieczonego przy montażu konstrukcji żelbetonowych była zaliczana do prac w szczególnych warunkach również przez zarządzenie Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z 1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk (…), na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia emeryturę (Dz.Urz.
M.B. i PMB z 1983r. Nr 3) – załącznik nr 1 dział V pkt 5 poz.2. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że C. K. przysługuje prawo do emerytury od 1 listopada 2012r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony zgłosił wniosek o świadczenie.