Court convicts drunk driver of driving under influence and imposes fine, driving ban, and compensation.
Legislator summary
AI generatedThe court found the defendant guilty of driving a motor vehicle while intoxicated and sentenced him to a fine, a four-year driving ban, and monetary compensation. Evidence showed blood alcohol levels exceeding 0.8 mg/l, and the defendant had prior criminal records and health issues that precluded imprisonment. The court ruled that the specific penalties were necessary to eliminate the danger posed by the defendant and to uphold road safety standards.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1 kk; Art. 39 pkt 3 kk; Art. 39 pkt 7 kk: The court established that driving a motor vehicle while intoxicated constitutes a punishable offense warranting a fine, a mandatory driving ban, and compensation to victims, even if imprisonment is excluded due to health conditions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 95/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2018 roku Sąd Rejonowy w Nowym Targu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Zdzisława Sabała-Klocek Protokolant: st.sekr.sądowy Jadwiga Gaździńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2018 roku sprawy z oskarżenia publicznego: W. N. s. W. i M. z domu B. ur. (...) w B. oskarżonego o to, że: W dniu 14 grudnia 2017 roku w miejscowości S. powiatu (...) przy ul. (...) jadąc po drodze publicznej kierował w ruchu lądowym samochodem m-ki M. o nr. rej. (...) w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym badaniem na urządzeniu A.
I. odpowiednio: I badanie 0,83 mg/l, II badanie 0,86 mg/l, oraz na urządzeniu Alkometr A2.0 odpowiednio: I. badanie 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu to jest o przestępstwo określone w art. 178a § 1 kk I. uznaje oskarżonego W. N. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178a § 1 kk i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych, po 10 zł (dziesięć złotych) każda tj. 2.000 zł (dwa tysiące złotych); II. na mocy art. 39 pkt 3 kk w zw. z art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego W.
N. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, zaliczając na jego poczet na mocy art. 63 § 4 kk okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 grudnia 2017r; III. na mocy art. 39 pkt 7 kk w zw. z art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego W. N. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł (pięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; IV. na zasadzie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego W. N. na rzecz Skarbu Państwa 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem kosztów sądowych, w tym 200 zł (dwieście złotych) tytułem opłaty.
Sygn. akt. II K 95/18
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 28 marca 2018 roku w trybie art. 424 § 3 kpk W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 14 grudnia 2017 roku oskarżony W. N. kierował swoim samochodem m-ki M. o nr.rej.(...).Jechał do apteki,przez miejscowość S., poruszając się w ruchu lądowym, drogą publiczną ulicą (...). Razem z nim jechała jego żona.Około godziny15.45 oskarżony został zatrzymany do kontroli drogowej realizowanej w związku z działaniami policji (...). Jak wykazały wyniki trzykrotnie przeprowadzonego badania znajdował się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym badaniem na urządzeniu A.
I. odpowiednio:I badanie o godz.15.46 - 0,83 mg/l, II badanie o godz. 16.04-0,86 mg/l, oraz na urządzeniu Alkometr A2.0 badanie o godz. 16.35 - 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. / dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego W. N. k – 42; notatka urzędowa k – 1; protokoły z przebiegu badań trzeźwości z wynikami badania k – 2,3; świadectwa wzorcowania k – 4, 5/. Oskarżony W. N. jest żonaty ma dwoje dorosłych, samodzielnych dzieci. Ma podstawowe wykształcenie, pracował jako rolnik. Obecnie z uwagi na stan zdrowia tj.cukrzycę, chorobę prostaty,chorobę reumatyczną stawów, pozostaje w leczeniu neurologicznym.
Jest rencistą utrzymującym się z renty w wysokości 650 złotych. Czasami podejmuje prace dorywcze pomagając rodzinie w pracach polowych lub w swoim lesie. Jest płatnikiem podatku rolnego oraz właścicielem samochodu m-ki M. i ciągnika. Był uprzednio karany za przestępstwa z art. 207 § 1 kk i art. 190 § 1 kk, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo. / dowód: dane osobo poznawcze k – 13, 41; informacja o stanie majątkowym k – 19, dane o karalności k – 16-18; odpisy wyroków Sądu Rejonowego w Nowym Targu k – 21-23/. Oskarżony W.
N. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w nocy 13 grudnia 2017 r. pił piwo w dużych ilościach, bo półtora litra około 23.00. W dniu 14 grudnia 2017 r. po południu wsiadł do swojego samochodu m. (...) i pojechał wraz z żoną do apteki, przed którą zatrzymała go policja. Był trzy razy badany na zawartość alkoholu i badania, których sposobu przeprowadzenia ani wyników nie kwestionował, wykazały że był nietrzeźwy. Miał przy sobie dokumenty samochodu i prawo jazdy, które mu zatrzymano. Razem z nimi w domu mieszka jego dorosły syn S. z synową. / dowód: wyjaśnienia oskarżonego W.
N. k – 42, 43/. Wyjaśnienia oskarżonego W. N., w części gdzie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wskazał, że spożywał alkohol, oraz podał jak wyglądały czynności policji po jego zatrzymaniu, opisał swoją sytuację zdrowotną, materialną i rodzinną, uprzednią karalność, w świetle pozostałych, korespondujących z nimi dowodów z dokumentów w postaci notatki urzędowej, protokołów z przebiegu badań trzeźwości, z wynikami badań, świadectw wzorcowania, danych o karalności, odpisów wyroków i informacji o stanie majątkowym, sąd ocenił jako wiarygodne.
Nie podzielił natomiast stanowiska oskarżonego, co do jego świadomości odnośnie stanu trzeźwości w jakim znajdował się w chwili podjęcia decyzji o kierowaniu pojazdem mechanicznym, gdyż sprzeciwiają się temu wyniki przeprowadzonych badań zawartości alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu.
Sąd zważył, co następuje
Mając na uwadze poczynione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalenia faktyczne, nie budzi wątpliwości, że oskarżony W. N., który w dniu 14 grudnia 2017 roku w miejscowości S. powiatu (...) przy ul. (...), jadąc po drodze publicznej, kierował w ruchu lądowym samochodem m-ki M. o nr. rej. (...) w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym badaniem na urządzeniu A. I. odpowiednio: I badanie 0,83 mg/l, II badanie 0,86 mg/l, oraz na urządzeniu Alkometr A2.0 odpowiednio: I. badanie 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, zachowaniem swym wyczerpał znamiona występku z art. 178 a § 1 kk.
Stan nietrzeźwości definiuje art. 115 § 16 kk, w który ustawodawca stwierdził, że stan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Oskarżony W. N. kierując samochodem, przewożąc przy tym pasażera, znajdował się w stanie nietrzeźwości, na co wskazują wyniki badań zawartości alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu.
Działał przy tym umyślnie, ze świadomością, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, jak i że w takim właśnie stanie kieruje samochodem w ruchu lądowym, przewożąc przy tym pasażera. Uznając oskarżonego W. N. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178a § 1 kk sąd na mocy powołanego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 10 zł każda, tj. 2 000 złotych. Na mocy art. 39 pkt 3 kk w zw. z art. 42 § 2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, zaliczając na jego poczet na mocy art. 63 § 3 kk okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 grudnia 2017 roku.
Ponadto na mocy art. 39 pkt 7 kk w zw. z art. 43a § 2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł (pięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Wymierzając oskarżonemu wskazaną karę i środki karne sąd uwzględnił to, że stopień nietrzeźwości oskarżonego przekroczył granicę wskazaną w art. 115 § 16 kk trzykrotnie, a oskarżony był uprzednio karany, jednak za rodzajowo inne przestępstwa. Negatywnie oceniono fakt naruszenia przez niego porządku prawnego w okresie próby biegnącym w sprawie IIK 520/16.
Z drugiej strony sąd uznał, że karalność za inne rodzajowo przestępstwa nie wyklucza możliwości wymierzenia oskarżonemu kary innej niż pozbawienie wolności. Z kolei stan zdrowia oskarżonego, zespół chorób na które cierpi, uniemożliwiałby mu wykonanie kary ograniczenia wolności. Sąd miał na uwadze również fakt, że prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości jest jednym z poważniejszych naruszeń zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wskazujący na znaczny stopień zawinienia oskarżonego, a co za tym idzie konieczność wyeliminowania go w całości z ruchu drogowego, dla zabezpieczenia innych uczestników ruchu, a poprzez właściwą represję karną wpływania na tych uczestników i oskarżonego w celu kształtowania ich prawidłowej postawy wobec obowiązujących przepisów.
Z okoliczności sprawy wynika, że oskarżony mając świadomość chorób na które cierpi, pił alkohol, a następnie znajdując się w stanie nietrzeźwości, kierując samochodem i przewożąc nim pasażera, stworzył realne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, które ocenić należy jako znaczne i skutkujące koniecznością orzeczenia obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w rozmiarze czterech lat. Przy ustalaniu wysokości stawki dziennej grzywny Sąd uwzględnił ponadto sytuację materialną oskarżonego, który wprawdzie jest rencistą ale dysponuje majątkiem nieruchomym i ruchomościami w postaci samochodu i ciągnika, które może spieniężyć.
Orzeczona kara i środki karne są proporcjonalne do stopnia winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu, spełnią swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze. Z jednej strony wymuszą na oskarżonym konieczność bezwzględnego przestrzegania zasady, że będąc w stanie nietrzeźwości nie prowadzi się pojazdów mechanicznych, a z drugiej przypomną innym o takim obowiązku i będą dla nich sygnałem, że na tego typu zachowania nie ma przyzwolenia ze strony organów i instytucji państwowych. Sąd na zasadzie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego W.
N. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) na które złożyły się wydatki na uzyskanie danych o karalności, ryczałt za doręczenia, oraz 200 zł (dwieście złotych) tytułem opłaty. Przewodniczący