Plaintiff's claim dismissed due to defendant's lack of standing; insurer is not liable as driver was insured abroad.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for damages and process costs against the insurance company. The plaintiff argued they acquired the right to compensation via assignment, but the defendant contended the driver was insured in Bulgaria, not Poland. The court ruled that the defendant lacked standing because the driver was covered by a foreign policy, making the Polish Bureau of Insurers the proper respondent.
Legislator headnote
AI generatedArt. 123 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych; Art. 98 k.p.c.: The insurer is not liable for damages caused by a vehicle insured abroad, and the proper defendant is the national bureau of insurers, not the foreign correspondent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 223/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Zambrowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący – Karolina Malinowska - Krutul Protokolant – Kinga Klemarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2018r. w Zambrowie sprawy z powództwa K. Ł. przeciwko (...) w S. o zapłatę I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda K. Ł. na rzecz pozwanego (...) SA w S. kwotę 270,00 (dwieście siedemdziesiąt i 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 223/18
UZASADNIENIE
Powód K. Ł. w pozwie wniósł o zapłatę na jego rzecz od pozwanego (...) w S. kwoty 1062,42 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 10 sierpnia 2017 r. do dnia zapłaty z tytułu częściowego odszkodowania za szkodę spowodowaną wypadkiem komunikacyjnym oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu (k2-3). W uzasadnieniu żądania wskazał, że na podstawie umowy przelewu wierzytelności powód nabył całość praw do niniejszego odszkodowania. Nakazem zapłaty wydanym w dniu 5 kwietnia 2018 r. tut. Sąd Rejonowy w Zambrowie zasądził w całości dochodzoną pozwem kwotę wraz z kosztami procesu (k. 28).
Pozwany (...) w S. złożył od w/w nakazu zapłaty sprzeciw. Wnosił w nim o uchylenie nakazu zapłaty i oddalenie powództwa, zasadzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnianiu wskazał na naruszenie przez Sąd art. 123 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152, z późn. zm.). W związku z powyższym podniesiono zarzut braku legitymacji biernej do działania w procesie . Sąd ustalił, co następuje :
Bezspornie w dniu 14 .07.2017 r. w miejscowości K. na drodze krajowej (...) doszło do zdarzenia drogowego , w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd J. Z. marki M. o nr. rej. (...). Nie budzi wątpliwości, iż na podstawie umowy przelewu wierzytelności J. Z. przeniósł na powoda swoją wierzytelność przysługującą mu z tytułu odszkodowania za szkodę komunikacyjną z dnia 14.07.2017 r. przysługującą z OC sprawcy (umowa cesji wierzytelności k. 7- iodwr.). Poza sporem pozostawało, iż pozwane towarzystwo prowadziła postępowanie likwidacyjne pod nr (...)w związku ze szkodą z 14 lipca 2017 r. (akta szkody k.38).
Powód przedstawił pozwanemu fakturę VAT na kwotę 10237,81 zł brutto za naprawę pojazdu (k.8). Pozwane towarzystwo zweryfikowało w/w fakturę , wypłacając jedynie 9101,96 złotych (przyznane przez pozwanego) .
Sąd zważył, co następuje :
Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach szkody (k. 38 choćby ze zgłoszenia szkody, czy tzw. Z. (...)) sprawca wypadku komunikacyjnego był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w B. Spór sprowadzał się zatem do ustalenia, czy (...) w S. ma w ogóle legitymację bierną w sprawie. Tutejszy Sad uznał, że takowej nie ma. Nie ma bowiem podstaw do przyjęcia odpowiedzialności pozwanego zarówno na mocy ustawy, jak i umowy. Odpowiedzialność ubezpieczyciela powstaje na mocy zawartej umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC. Tymczasem sprawca wypadku nie był ubezpieczony w pozwanym towarzystwie.
Zawarł ubezpieczenie u ubezpieczyciela w Bułgarii (Z. (...)w aktach szkody). Posiadał polisę OC w ramach S. w (...), a jedynie którego korespondentem na terenie Polski jest pozwany. Istota S. polega na zapewnieniu, aby poszkodowani w wypadkach komunikacyjnych mogli otrzymać odszkodowanie należne im z tytułu szkód spowodowanych przez pojazdy zarejestrowane za granicą . Kraje członkowskie S. osiągają ten cel poprzez stworzenie w oparciu o uregulowania Rekomendacji Genewskiej ONZ systemu dwustronnych umów na mocy których Międzynarodowy Certyfikat Ubezpieczeniowy (Z.) uznawany jest przez rządy państw, których Biura Narodowe należą do systemu – bez dodatkowych formalności.
W Polsce działa Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Biura Narodowe podpisują umowy z innymi Biurami Narodowymi należącymi do S.. W ramach S. funkcjonuje Porozumienie Wielostronne , zgodnie z nim kierowcy pojazdów zarejestrowanych w państwach mogą poruszać się po terytoriach tych państw bez konieczności posiadania przy sobie Z. (w.).. Nie można także przyjąć, że pozwany zobowiązany był do wypłaty świadczeń na podstawie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003.
Z art. 123 ust. 1 tej ustawy wynika, że kiedy szkoda komunikacyjna spowodowana jest na terytorium RP przez pojazdy zarejestrowane w państwach sygnatariuszach porozumienia między biurami narodowymi – regulaminu wewnętrznego, to podmiotem odpowiedzialnym za szkody jest Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (PBUK). O powyższym ponadto pozwany pouczył powoda wprost w korespondencji prowadzonej na etapie postępowania likwidacyjnego t.j. w piśmie z dnia 26 lipca 2017 r. i 17 listopada 2017 r. (akta szkody). Wskazać też trzeba, iż PBUK może dokonywać likwidacji szkody osobiście lub powierzyć to działanie korespondentowi, jak w niniejszej sprawie.
Takim korespondentem jest właśnie (...) S.A. Korespondent, prowadząc postępowanie likwidacyjne, nie jest pełnomocnikiem ubezpieczyciela, działa jedynie w jego interesie. Z tych samych względów odpowiedzialności pozwanego nie można wywodzić z likwidowania przez niego szkody i częściowej wypłaty roszczeń, gdyż czynił to tylko jako korespondent wykonujący te zadania powierzone mu przez biuro. Uprawnienie do bycia pozywanym w procesie sądowym ma natomiast PBUK. Rolą sądu w procesie jest dokonanie oceny istnienia legitymacji procesowej strony w chwili orzekania co do istoty sprawy, a w wypadku stwierdzenia braku legitymacji procesowej (zarówno czynnej, jak i biernej), na sądzie spoczywa obowiązek zamknięcia rozprawy i wydania wyroku oddalającego powództwo.
Z uwagi więc na brak legitymacji biernej po stronie pozwanej Sąd oddalił powództwo jak w punkcie I. W punkcie II orzeczono o kosztach zastępstwa procesowego obciążając nimi zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w art. 98 kpc stronę powodową jako przegrywającą spór. Wysokość kosztów ustalono na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1870 i 2400 oraz z 2018 poz. 138).