Court sentenced defendant to six months imprisonment for aggravated assault, rejecting alternative penalty due to high social harm.

Sygn. akt V K 1331/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, w V Wydziale Karnym: w składzie: Przewodniczący: Joanna Kasicka Protokolant: Hanna Zielska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2018 roku sprawy P. G. syna Z. i H. z domu P. urodzonego (...) w S. oskarżonego o to, że: W dniu 15 lipca 2017 roku w S., działając publicznie z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi nieustalonymi mężczyznami, dokonał pobicia J.

T., poprzez uderzanie pokrzywdzonego pięściami w okolice głowy oraz korpusu, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 KK lub art. 157 § 1 KK, powodując u pokrzywdzonego obrażenia w postaci krwiaka w okolicy oczodołu lewego, guza okolicy czołowej po stronie lewej, złamania podstawy paliczka środkowego palca V ręki prawej ze zwichnięciem w tym stawie oraz otarć naskórka, tj. o przestępstwo z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk I. P. G. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za przestępstwo to, na podstawie art.158§1 kk, wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności II. na podstawie art.624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego P. G. od ponoszenia kosztów sądowych V K 1331/17

UZASADNIENIE

Sporządzone na podstawie art. 423 § 1 a kpk w części odnoszącej się do rozstrzygnięcia o karze Sąd nie dostrzegł okoliczności wyłączających winę oskarżonego lub bezprawność czynu, a karę kształtował na zasadach określonych w art. 53 kk. Dotychczasowa postawa życiowa oskarżonego wskazuje, iż P. G. jest osobą zdemoralizowaną. Świadczy o tym jego wielokrotna karalność, w tym za przestępstwa podobne. W postawie oskarżonego można doszukać się też rażącego lekceważenia podstawowych zasad porządku prawnego, w tym łamanie orzeczeń sądowych.

To wszystko przesądza o znacznej demoralizacji P. G.. P. G. jest osobą pozbawioną wolności od dnia 3 lutego 2018 r., przed zatrzymaniem był na utrzymaniu matki. Sam nie ma nikogo na utrzymaniu, nie był leczony psychiatrycznie ani leczony odwykowo. Wielokrotnie karany. Jako okoliczności wpływające na zaostrzenie kary, sąd uznał wielokrotną uprzednią karalność, znaczny stopień demoralizacji oraz znaczną determinację w popełnieniu przestępstw – dążenie do ich popełnienia. Sąd w zasadzie nie dostrzegł okoliczności wpływających na złagodzenie kary z wyjątkiem, że oskarżony nie utrudniał prowadzonego postępowania sądowego.

Przedmiotem ochrony w art. 158 § 1 kk jest życie i zdrowie człowieka. Nie ma zatem wątpliwości, iż przestępstwo z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk nosi cechy wysokiego stopnia społecznej szkodliwości i wymaga surowej represji. W tej sytuacji, biorąc też pod uwagę okoliczności osobopoznawcze, sąd uznał za konieczne wymierzenie kary, za ten czyn w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności zwłaszcza, że ustawodawca przewidział za to przestępstwo karę do 3 lat pozbawienia wolności. W tym miejscu warto podkreślić, że przestępstwo z art. 158 § 1 kk nie jest zagrożone innymi karami, jak tylko karą pozbawienia wolności.

Innymi słowy ustawodawca nie przewidział kary alternatywnej, a więc nie pozostawił sądowi możliwości wyboru rodzaju kary. Wprawdzie taką możliwość dał w przepisie art. 37a kk, ale biorąc pod uwagę okoliczności odnoszące się bezpośrednio do osoby oskarżonego, o których mowa wyżej, sąd uznał, za nieuzasadnione skorzystanie z niej. Zdaniem sądu rejonowego wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności za czyn z art. 158 § 1 kk jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia oraz uwzględnia cele kary w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej.

Dotychczasowa postawa oskarżonego, a zwłaszcza jego uprzednia karalność, jego stosunek do obowiązujących norm społecznych, przemawiają za przyjęciem przez sąd poglądu, że wobec P. G. nie zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna. Po myśli art. 57a § 2 kk, w niniejszej sprawie sąd zobligowany był do orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego. Sąd omyłkowo jednak nie orzekł o jej nałożeniu. Sąd biorąc pod uwagę art. 624 § 1 kpk, ze względu na sytuacje osobistą i majątkową oskarżonego zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych, gdyż istnieją podstawy do uznania, iż nie będzie on w stanie ich ponieść.

Tak argumentując Sąd Rejonowy orzekł jak w wyroku.