Legislator Case Law & Legislation
V W 43/18 AI generated

Court convicts driver for speeding and passenger failure to use seatbelts, correcting a calculation error in court costs.

Case Number V W 43/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of speeding and failing to ensure the passenger used seatbelts, rejecting his defense that the speed measurement was invalid or applied to a different vehicle. The court found the police officers' testimony credible and noted the defendant's prior record for similar traffic violations. Although the conviction was upheld, the court corrected a clerical error in the court costs, reducing the amount from 220 to 160 zloty.

Legislator headnote

AI generated

Art. 92a § 1 kw; Art. 97 kw; Art. 39 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym; Art. 45 ust. 2 pkt 3 kw; Art. 119 § 1 k.pw. The court established that a driver is liable for a passenger's failure to use seatbelts and confirmed the validity of speed measurements within built-up areas, while noting the possibility of correcting clerical errors in cost assessments.

Keywords

AI generated
speeding violation seatbelt obligation driver liability court costs correction traffic law criminal conviction clerical error

Cited Legislation

AI generated
Art. 92a § 1 kw
uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 92a§1 kw w zw.
Art. 97 kw
o czyn z art. 97 kw w zw.
Art. 39 ust. 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowym
z art. 39 ust. 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowym 1.
Art. 45 ust. 2 pkt 3 kw
Podstawę do pociągnięcia do odpowiedzialności w omawianym wyżej wypadku kierującego pojazdem stanowi przepis art. 45 ust.
Art. 119 § 1 k.pw
Na podstawie art. 119§1 kpw zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 220 (dwieście dwadzieścia) złotych tytułem opłaty sądowej i zryczałtowanych kosztów postępowania.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V W 43/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie w składzie: Przewodniczący SSR Lidia Merska Protokolant Marta Kornacka w obecności oskarżyciela publicznego mł. aspirant A. F. po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018r. na rozprawie sprawy przeciwko K. D. synowi K. i B. z d. P. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: I. W dniu 16 lutego 2018 roku około godziny 8:15 w miejscowości P. na terenie zabudowanym prowadząc samochód osobowy marki S. o nr rej. (...) przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 20 km/h, jadąc z prędkością 70 km/h, tj. o czyn z art. 92a kw II.

W dniu 16 lutego 2018 roku około godziny 8:15 w miejscowości P. prowadząc samochód osobowy marki S. o nr rej. (...) przewoził pasażera, który nie korzystał z pasów bezpieczeństwa, tj. o czyn z art. 97 kw w zw. z art. 39 ust. 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowym 1. Obwinionego K. D. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 92a§1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw i art. 24§1 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 400 (czterysta) złotych.

2. Na podstawie art. 119§1 kpw zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 220 (dwieście dwadzieścia) złotych tytułem opłaty sądowej i zryczałtowanych kosztów postępowania. Sygn. akt V W 43/18

UZASADNIENIE

Dnia 16 lutego 2018r około godziny 8.00 patrol policji w składzie: P. D. i K. J. dokonywali pomiaru prędkości pojazdów na drodze krajowej nr (...) – między P. a K.. Policjanci znajdowali się na wjeździe na parking za miejscowością P., w odległości 208m od znaku D43 – teren zabudowany. Około godziny 8.15 policjant – P. D. dokonał pomiaru prędkości pojazdu jadącego w miejscowości P. – pomiar z odległości 292m – pojazd marki S. o nr rej. (...). Urządzenie U. – laserowy miernik prędkości – wskazał pomiar prędkości o wartości 70 km/h w obszarze zabudowanym.

P. D. zatrzymał do kontroli pojazd, w którym oprócz kierowcy znajdował się pasażer – M. P.. Pasażer nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa, za co został ukarany mandatem karnym. Kierowcą auta był K. D., który twierdził iż w momencie pomiaru był poza terenem zabudowanym, a poza tym jest to prędkość auta, które jechało przed nim, zaś pasażer miał zapięte pasy bezpieczeństwa. Kierowca odmówił przyjęcia mandatu. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: notatki urzędowej k. 1, zeznań świadków – P. D. k. 27v – 28, M.

P. k. 28, K. J. k. 28, świadectwa legalizacji k. 7, a także czesiowo wyjaśnień obwinionego k. 27v. Obwiniony K. D. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że nie poruszał się z prędkością podaną przez policjanta, a pomiar dotyczy innego pojazdu, zaś pasażera pouczał o konieczności zapięcia pasów bezpieczeństwa. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, ponieważ przeczą im zeznania świadków – policjantów P. D. i K. J. oraz pasażera – M. P.. Policjant opisał jak i gdzie wykonał pomiar prędkości pojazdu, którym kierował obwiniony, podał iż w pojeździe jechał pasażer bez zapiętych pasów bezpieczeństwa.

Pasażer – M. P. – potwierdził, że jechał bez zapiętych pasów bezpieczeństwa, dlatego przyjął mandat za popełnione wykroczenie. Podał także, że kierowca nie informował go o obowiązku zapięcia pasów bezpieczeństwa. Urządzenie, którym dokonano pomiaru prędkości było sprawne technicznie i posiadało aktualną legalizację. Zdaniem Sądu wyjaśnienia obwinionego są tylko przyjętą przez niego linią obrony, z tymże w świetle zeznań świadków niewiarygodną. Świadkowie składali zeznania będąc pouczonymi o obowiązku mówienia prawdy, zeznania te wzajemnie się uzupełniają.

Przebieg kontroli policji znajduje się również w notatce urzędowej sporządzonej przez P. D. w dniu 16 lutego 2018r. Reasumując powyższe dowody Sąd doszedł do przekonania, iż obwiniony jest winny popełnienia zarzucanych mu czynów, których dopuścił się z winy umyślnej, w zamiarze bezpośrednim. Obwiniony doskonale zdawał sobie sprawę, że porusza się w terenie zabudowanym, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h, a do tego przewozi pasażera, któremu nie polecił zapięcia pasów bezpieczeństwa, ani tego nie sprawdził przed rozpoczęciem jazdy.

Odpowiedzialności za popełnienie wykroczenia kwalifikowanego z art. 92a kw podlega ten, kto prowadząc pojazd, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym. Miejsce, w którym dokonano pomiaru prędkości pojazdowi prowadzonemu przez obwinionego znajdowało się w miejscu, gdzie z godnie z art.20 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 5.00-23.00 wynosi 50 km/h (t.j. Dz. U. z 2012r poz. 1137 z późn. zm.). Odpowiedzialności za czyn z art. 97kw podlega uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisom ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.

U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) lub przepisom wydanym na jej podstawie. Artykuł 39 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, iż kierujący pojazdem samochodowym oraz osoba przewożona takim pojazdem wyposażonym w pasy bezpieczeństwa są obowiązani korzystać z tych pasów podczas jazdy, z zastrzeżeniem ust. 3, 3b i 3c (wyjątki te nie dotyczą przedmiotowej sprawy). Jak wynika z poczynionych ustaleń faktycznych, obwiniony w dniu 16.02.2018r przewoził pasażera, który nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa, nie korzystał z pasów bezpieczeństwa podczas jazdy.

Naruszenie obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa stanowi wykroczenie określone w art. 97 k.w. Wykroczenia tego dopuszcza się zarówno kierujący pojazdem samochodowym, jak i osoba przewożona takim pojazdem, jeśli nie korzystają z pasów bezpieczeństwa. Ponadto kierujący pojazdem, który ma zapięte pasy bezpieczeństwa, ponosi odpowiedzialność za to wykroczenie, gdy pasażer nie korzysta z nich, niezależnie od odpowiedzialności pasażera. Odpowiedzialność pasażera wynika z niedostosowania się do nakazu płynącego z art. 39 ust. 1, który wyraźnie stanowi, że pasażer jest obowiązany korzystać z pasów bezpieczeństwa.

Podstawę do pociągnięcia do odpowiedzialności w omawianym wyżej wypadku kierującego pojazdem stanowi przepis art. 45 ust. 2 pkt 3, zabraniający kierującemu pojazdem przewożenia pasażera w sposób niezgodny z art. 39, tj. niekorzystającego z pasów bezpieczeństwa, w sytuacji gdy jest to nakazane (R.A. Stefański, Pasy bezpieczeństwa, Kierowca i Prawo 1992, nr 6, s. 3). Zdaniem Sądu kara grzywny w kwocie 400zł nie jest karą nadmiernie wygórowaną bądź szczególnie dotkliwą. Zaznaczyć należy, iż obwiniony był już kilkakrotnie karany za popełnianie wykroczeń drogowych – k. 5 -6, wyroki tut.

Sądu k. 25, 26, w tym za przekroczenie prędkości i jazdę bez korzystania z pasów bezpieczeństwa. Obwiniony utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania oparto na treści art. 119§1kpw, zaś ich wysokość wynika z ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r (Dz. U. nr 49 poz. 223 z 1983r z późn. zm.) - art. 21 ust. 2 w zw. z art. 3 ust.1 oraz § 3 pkt 1 i §2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.12.2017r w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.

U. poz. 2467). Z tymże Sąd dopuścił się omyłki rachunkowej, ponieważ wysokość należnych kosztów wyniosła – 160zł, a nie jak wskazano w wyroku 220zł.