Court dismissed appeal against civil judgment regarding car damage repair costs and insurance liability. The court rejected claims that the plaintiff's repair choice violated legal obligations. The decision upheld the original ruling on damages and procedural costs.

poczatektekstu [Sędzia sprawozdawca 00:00:00.268] Pisemne. Początek uzasadnienia. Zaskarżonym wyrokiem w sprawie z powództwa M. S. przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę Sąd Rejonowy w dniu 21 września 2017 roku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.934 złote 48 groszy z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 kwietnia 2017 do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałym zakresie, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.218 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.217 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, nakazał pobrać od Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi kwotę 30 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty od rozszerzonego powództwa i kwotę 314 złotych 54 grosze tytułem niepokrytych wydatków na wynagrodzenie biegłego sądowego.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się strona pozwana zaskarżając wyrok w części, to jest w zakresie punktu 1 co do kwoty 1.221 złotych 68 groszy wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, to jest ponad kwotę 712 złotych 80 groszy oraz punktu 3-go wyroku w całości i punktu 4-go wyroku w całości. Wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów artykułu 233 paragraf 1 kpc przez niewłaściwe zastosowanie w postaci zaniechania wszechstronnego rozważenia zebranego materiału oraz pominięcia ustalonych w postępowaniu dowodowych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, a mianowicie, że powód dokonał restytucji pojazdu za kwotę niższą niż maksymalna ustalona przez biegłego, przywracjąc walory użytkowe, techniczne i wizualne.

Naruszenie artykułu 16 ustęp 1 punkt 2 Ustawy z 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, w związku z artykułem 354 paragraf 2 kc przez błędną interpretację i w konsekwencji wadliwe przyjęcie, że poszkodowany nie ma obowiązku minimalizacji szkody, czy też ma prawo wybrać najdroższy wariant naprawy, mimo że usunął skutki szkody wedle własnego wyboru w inny adekwatny, ale i tańszy sposób. Naruszenie przepisu 822 kc, w związku z artykułem 361 paragraf 2 kc poprzez błędną interpretację i w konsekwencji zasądzenia świadczenia w wysokości zawyżonej nieadekwatnej do wyników postępowania dowodowego i obowiązków strony pozwanej.

Naruszenie 363 paragraf 1 kc przez błędną interpretację i w konsekwencji pominięcie, że poszkodowany miał prawo dokonać wyboru naprawienia szkody i w istocie wybrał wariant restytucji z naprawą błotnika, a nie jego wymianą. I w oparciu o te zarzuty wnosi się o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie zaskarżenia przez oddalenie powództwa oraz rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja jest bezzasadna. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w wyniku prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, które to ustalenia Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne, jak również następnie bezbłędnie zastosowanych przepisów prawa materialnego.

W pierwszej kolejności za całkowicie chybione należało uznać podniesiony przez apelującego zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa procesowego, to jest artykułu 233 paragraf 1 kpc poprzez zaniechanie dokonania wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. W istocie apelujący nie neguje ustaleń Sądu Rejonowego, a wywiedziony na gruncie tych ustaleń wniosek co do zakresu naprawienia szkody, co sprowadza się w istocie do zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego artykułu 363 Kodeksu cywilnego. Zakres uszkodzeń, jak i zakres i sposób naprawy, w tym również błotnika, nie był kwestionowany.

Spornym było, czy podjęte czynności naprawcze przez powoda doprowadziły do naprawy zgodnie z dyrektywami artykułu 363 Kodeksu cywilnego. Sąd Okręgowy podziela poczynione przez Sąd I Instancji ustalenia faktyczne uznając za zbędne powielanie ich w treści uzasadnienia. Szkoda objęta odpowiedzialnością ubezpieczyciela podlega naprawieniu według zasad określonych w artykule 363 paragraf 2 kc. Obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje z chwilą wyrządzenia szkody i nie jest uzależnione od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza ją naprawić.

Stanowisko takie jest powszechnie akceptowane w orzecznictwie sądowym, między innymi w Uchwale Sądu Najwyższego z 15 listopada 2001 sygnatura akt III CZP 68/01. Poszkodowany jest zatem uprawniony do odszkodowania w pełni pokrywającego szkodę, dlatego też koszty naprawy uszkodzonego pojazdu powinny być wyliczone przy uwzględnieniu cen oryginalnych części z logo producenta. Oceny tej nie zmienia, na co zwraca uwagę Sąd Rejonowy, że doszło do naprawienia przez powoda we własnym zakresie błotnika. Zauważyć trzeba, że, co wynika wprost z niekwestionowanej opinii biegłego z dnia 18 marca 2017 roku, strona 4-ta, że naprawa błotnika nie przywróciła jego stanu sprzed szkody, bowiem naprawiono go z użyciem grubej warstwy szpachlu.

Wskazać bowiem trzeba, że wysokość szkody została ustalona w sposób obiektywny w oparciu o niekwestionowaną opinię biegłego. Podniesione przez apelującego zarzuty naruszenia przepisów pozostałych Kodeksu cywilnego, jak i artykułu 16-go ustęp 1 punkt 2 Ustawy z 22 maja 2003 o ubezpieczeniach obowiązkowych, w związku z artykułem 354 paragraf 2 Kodeksu cywilnego, jak też artykuł 822 kc, w związku z 361 paragraf 2 Kodeksu cywilnego w kontekście powyższych uwag i stwierdzeń uznać należy za całkowicie bezzasadne. Stwierdzić należy, że współdziałanie nie może oznaczać rezygnacji z ustawowo gwarantowanego obowiązku naprawienia szkody i dlatego też nie można podzielić stanowiska strony apelującej, że współdziałanie ma sprowadzać się do naprawienia szkody w sposób nieodpowiadający przywróceniu pojazdu do stanu sprzed szkody.

Dlatego też Sąd Okręgowy z mocy artykułu 385 kpc apelację oddalił. O kosztach procesu postępowania za II Instancję Sąd Okręgowy orzekł na podstawie artykułu 98 paragraf 1, w związku z artykułem 391 paragraf 1 kpc oraz przepisami Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, paragrafu 2-go punktu 2-go w zakresie ustalenia kosztów zastępstwa w postępowaniu przed Sądem II Instancji. Koniec uzasadnienia. [koniec 00:09:10.000]