Legislator Case Law & Legislation
III Ca 126/18 AI generated

Court dismissed appeal against transport company's claim for fare payment and costs due to lack of evidence.

Case Number III Ca 126/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against a first-instance judgment ordering the payment of a fare and process costs. The defendant argued that the ticket was cancelled immediately upon boarding, citing a notice stating 'cancelled during control,' but offered no documentary evidence to support this claim. The court rejected the appeal because the plaintiff's claim was fully supported by the submitted documents and the defendant failed to provide any proof for their assertions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 505 § 13 pkt 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; A claim based on documentary evidence is upheld when the opposing party fails to substantiate contrary allegations with proof in an appeal proceeding.

Keywords

AI generated
public transport fare ticket cancellation appeal dismissal burden of proof process costs simplified procedure documentary evidence

Cited Legislation

AI generated
Art. 505 § 13 pkt 2 k.p.c.
Stosownie do treści art. 505 13 § 2 k.p.c., uzasadnienie Sądu drugiej instancji w postępowaniu uproszczonym powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, jeżeli nie przeprowadzano postępowania dowodowego.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że w postępowaniu apelacyjnym nie ujawniono okoliczności, które Sąd drugiej instancji winien wziąć pod uwagę z urzędu, apelacja podlegała oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w oparciu o art.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w oparciu o art. 98 k.p.c. oraz § 2 pkt 1 w zw.
§ 2 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych
oraz § 2 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że w postępowaniu apelacyjnym nie ujawniono okoliczności, które Sąd drugiej instancji winien wziąć pod uwagę z urzędu, apelacja podlegała oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c.
art. 98 k.p.c
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w oparciu o art. 98 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 126/18

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 listopada 2017 roku w sprawie z powództwa Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. przeciwko P. P. o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zasądził od pozwanego P. P. na rzecz powoda Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 203,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 10 grudnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty (pkt 1) oraz zasądził od pozwanego P. P. na rzecz powoda Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 137 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w całości.

Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany, zaskarżając go w całości , wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku. W uzasadnieniu wskazał, że z załącznika w postaci kserokopii wezwania do opłaty dodatkowej, w polu (...) jest napisane „bilet skasowany podczas kontroli”, a polu obok (po prawej) „waga” zaznaczono „inne” mimo, że istnieje pole „brak biletu”. Skoro zatem skasował bilet o czym świadczy kserokopia wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej, to nie mógł podróżować bez biletu. Podniósł, że bilet został przez niego skasowany niezwłocznie, tj. po wejściu przez niego do pojazdu i wyjęciu biletu z portfela.

W odpowiedzi na apelację, powód wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Stosownie do treści art. 505 13 § 2 k.p.c., uzasadnienie Sądu drugiej instancji w postępowaniu uproszczonym powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, jeżeli nie przeprowadzano postępowania dowodowego. Sytuacja opisana w cytowanym przepisie miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w wyniku prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, które to ustalenia Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne, jak również w następstwie bezbłędnie zastosowanych przepisów prawa materialnego.

Już na wstępie stwierdzić należy, iż apelacja pozwanego stanowi jedynie niczym nieuzasadnioną i gołosłowną polemikę z całkowicie trafnym rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji. W szczególności Sąd ten trafnie ocenił, iż dochodzone pozwem roszczenie znajduje pełne oparcie w załączonych do pozwu dokumentach, zwłaszcza w postaci wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej wystawionego przez MPK w Ł.. Z dokumentu tego w sposób jasny i zrozumiały wynika wysokość kwot dochodzonych niniejszym pozwem, jak również fakt przejazdu pozwanego środkiem komunikacji miejskiej bez ważnego biletu.

Zważyć należy ponadto, iż pozwany kwestionując powyższe okoliczności, wskazując, iż skasował bilet bezzwłocznie po wejściu do pojazdu, twierdzeń swych nie poparł jakimkolwiek dowodem, co powoduje, że podniesione okoliczności nie mogły skutkować uwzględnieniem apelacji. Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że w postępowaniu apelacyjnym nie ujawniono okoliczności, które Sąd drugiej instancji winien wziąć pod uwagę z urzędu, apelacja podlegała oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w oparciu o art. 98 k.p.c. oraz § 2 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. 2015.1804 z późn. zm.).