Social Security Court grants pension rights by recognizing unpaid farm work as contributory service period.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the ZUS decision denying M. K. early retirement due to insufficient service years. The insured claimed unpaid farm work between 1973 and 1981, supported by witness testimonies and documents, while ZUS argued this period was not contributory. The court found the witness accounts credible and determined the farm work constituted continuous, significant labor, thereby legally recognizing the missing service years and granting the pension.
Legislator headnote
AI generatedArt. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 k.p.c.: The court may recognize periods of unpaid agricultural work as contributory service if witness testimony and documents prove continuous, significant labor essential to the farm's operation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 108/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2018 r. w S. odwołania M. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 6 grudnia 2017 r. Nr (...) w sprawie M. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do emerytury I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala M. K. prawo do emerytury od dnia 16 września 2017 roku; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. na rzecz M. K. kwotę 678,00 (sześćset siedemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt IV U 108/18
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 grudnia (...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017r. poz. 1383 ze zm.) w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983r. Nr 8 poz. 43 ze zm.), odmówił M. K. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. nie osiągnął okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego 25 lat.
Odwołanie od w/w decyzji złożył M. K., który wnosił o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury. Ubezpieczony zarzucił Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na uznaniu, że jego oświadczenie, a także zeznania świadków nie są wiarygodne. Ubezpieczony wskazał, iż w spornym okresie pracował w gospodarstwie rolnym rodziców (odwołanie ubezpieczonego k. 1-2 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie powołując się na argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.
Nadto, organ rentowy wskazał, iż ubezpieczony w okresie od 16 grudnia 1975r. do 30 marca 1977r. był zatrudniony w (...) na podstawie umowy o pracę (odpowiedź organu rentowego k. 5-7 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony M. K., urodzony w dniu (...), złożył w dniu 20 września 2017 r. wniosek o przyznanie prawa do emerytury (wniosek k. 1-3v akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych dokumentów, organ rentowy uznał za udowodniony na dzień 1 stycznia 1999r. staż ubezpieczeniowy M. K. w wymiarze 19 lat, 2 miesięcy i 14 dni, z czego 15 lat, 7 miesięcy i 7 dni stanowi okres pracy w warunkach szczególnych.
Do ogólnego stażu ubezpieczenia nie został uwzględniony okres od dnia 15 lipca 1973 r. do dnia 1 lutego 1981 r., kiedy to ubezpieczony pracował w gospodarstwie rolnym rodziców. Z uwagi na nieosiągnięcie, wg stanu na dzień 1 stycznia 1999r., 25 letniego stażu ubezpieczeniowego, zaskarżoną decyzją z dnia 6 grudnia 2017 r., ZUS odmówił przyznania M. K. prawa do emerytury w wieku obniżonym (k. 20 akt emerytalnych ). Rodzice ubezpieczonego, H. i J. małż. K., byli właścicielami gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodziły grunty o powierzchni 7,92 ha, położone w miejscowości P. (gm.
T.). Ubezpieczony był zameldowany i zamieszkiwał w miejscowości P. w okresie od 14 lipca 1957r. do 7 lipca 1979r. Od 21 grudnia 1983r. do chwili obecnej M. K. jest zameldowany i zamieszkuje w miejscowości P.. W gospodarstwie rolnym małżonków K. uprawiane było zboże, ziemniaki oraz hodowany był inwentarz, tj. kilka sztuk krów, trzoda chlewna, koń, owce oraz drób (kury, kaczki, gęsi). W okresie od 15 lipca 1973 r. (tj. od ukończenia przez ubezpieczonego 16-tego roku życia) do 1 lutego 1981r. M. K. pracował w rodzinnym gospodarstwie rolnym.
W okresie do 30 czerwca 1975 r., ubezpieczony łączył naukę w oddalonej od domu rodzinnego o ok. 19 km Dwuletniej Szkole Przysposabiającej do Zawodu w R. (duplikat świadectwa ukończenia szkoły k. 11-11v akt emerytalnych). Ubezpieczony będąc już w szkole podstawowej zajmował się pracą w gospodarstwie. Gdy M. K. ukończył 12 lat zmarł jego ojciec H. K.. Od tamtego czasu wszystkie obowiązki związane z prowadzeniem gospodarstwa spadły na ubezpieczonego i jego matkę. W trakcie nauki szkole w R., M. K. poświęcał codziennie co najmniej 4 godziny na pracę w rolnictwie.
Wstawał o godzinie 4.00 i zajmował się porannym obrządkiem. M. K. wracał ze szkoły około godziny 15 i ponownie, do wieczora, w tym nawet do godziny 22 poświęcał czas na pełnienie obowiązków związanych z prowadzeniem gospodarstwa, w tym na obrządek zwierząt. Do stałych obowiązków ubezpieczonego należała praca przy obrządku zwierząt. M. K. rżnął sieczkę, parował ziemniaki w parniku, pasł i doił krowy, ścielił pod trzodę chlewną. Oprócz powyższego, ubezpieczony wykonywał sezonowe prace polowe, między innymi: siał ręcznie zboże, kosił kosą trawę i zboże, a także orał konno.
W okresach wakacyjnych ubezpieczony nigdzie nie wyjeżdżał i pracował z matką w gospodarstwie rolnym. Zimą do obowiązków ubezpieczonego należały prace związane z obrządkiem zwierząt. W spornym okresie ubezpieczony mieszkał z matką oraz dwiema młodszymi siostrami. Matka przez wiele lat chorowała na cukrzycę, dlatego też nie wykonywała cięższych prac fizycznych. Siostry ubezpieczonego głównie wykonywały prace związane z utrzymaniem domu oraz w sezonie letnim lżejsze prace rolnicze. W tej sytuacji wykonywanie ciężkich prac w rolnictwie spoczywało głównie na ubezpieczonym.
M. K. w 1979r. zawarł związek małżeński i zamieszkał u żony, dlatego też od 7 lipca 1979r. do 21 grudnia 1983r. był zameldowany w miejscowości K. (oddalonej o 5 km od domu rodzinnego). W tym okresie ubezpieczony zajmował się prowadzeniem gospodarstwa rolnego żony B. K.. Jednakże, nadal prowadził gospodarstwo rolne z matką J. K.. Dodatkowo ubezpieczony w okresie od 16 grudnia 1975r. do 30 marca 1977r. pracował zawodowo poza rolnictwem, tj. na kolei i w związku z tym dojeżdżał pociągiem do pracy do W.. Pracował w trybie zmianowym.
Między innymi po nocnej zmianie przysługiwało mu 48 godzin wolnego. Pozostały czas poświęcał na pracę w gospodarstwie rolnym matki. Bardzo często pracował do późnych godzin nocnych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonego (k. 23v-24 akt sprawy), zeznania świadków B. O. (k. 22v akt sprawy), B. K. (k. 23-23v akt sprawy) oraz J. Ś. (k. 22v-23), poświadczenie o adresach i okresach zameldowania wydane przez Urząd Gminy w T. (k. 10 akt emerytalnych), zaświadczenie wydane przez Starostwo Powiatowe w G. (k. 9 akt emerytalnych).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 887 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. Z kolei w art. 27 ust. 1 pkt 2 przywołanej ustawy wskazano, iż okres składkowy i nieskładkowy powinien dla mężczyzn wynieść co najmniej 25 lat. W § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. nr 8 poz.
43) uregulowano, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W myśl § 3 tego rozporządzenia, okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury wynosi w przypadku mężczyzn 25 lat. Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, przy ustalaniu prawa do emerytury uwzględnia się również, traktując je, jak okresy składkowe, przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 r., okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone na zasadach określonych w art. 5-7, są krótsze od okresu wymaganego do przyznania emerytury, w zakresie niezbędnym do uzupełnienia tego okresu.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy M. K. legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999 r. okresami składkowymi i nieskładkowymi w wymiarze 25 lat. W ocenie organu rentowego, staż ubezpieczeniowy M. K. wynosi 19 lat, 2 miesiące i 14 dni. Na podstawie przekonujących i zasługujących na wiarę zeznań naocznych świadków B. O., J. Ś. i B. K. oraz spójnych i logicznych zeznań ubezpieczonego jak również dokumentów zgromadzonych w aktach emerytalnych (poświadczenie i zaświadczenie wydane przez Urząd Gminy w T. oraz Starostwo Powiatowe w G.), Sąd Okręgowy ustalił, iż w spornym okresie od ukończenia 16-tego roku życia, tj. od 15 lipca 1973r. do 1 lutego 1981 r., z wyłączeniem okresu od 16 grudnia 1975r. do 30 marca 1977r.
M. K. pracował w niespełna 8- hektarowym gospodarstwie rolnym jego rodziców. Z zeznań przywołanych osób wyłania się obraz, zgodnie z którym, to na ubezpieczonym i jego matce, a po jej wypadku wyłącznie na M. K. spoczywał ciężar stałej pracy w gospodarstwie rolnym. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż podczas nauki w Dwuletniej Szkole Przysposabiającej do Zawodu w R. ubezpieczony w wymiarze 4 godzin dziennie pracował w rodzinnym gospodarstwie rolnym, głównie wykonując czynności związane z obrządkiem zwierząt oraz pracami polowymi.
Korespondujące ze sobą zeznania ubezpieczonego oraz świadków pozwalają na ustalenie, iż ubezpieczony powracał do domu około godziny 15 i do wieczora wykonywał prace rolnicze, w tym wieczorny obrządek oraz przygotowywał pokarm dla zwierząt na następny dzień. Ubezpieczony brał czynny udział również w porannym obrządku, gdyż jak wskazał, wstawał wcześnie. Mając na uwadze realia pracy w rolnictwie w latach 70-tych XX wieku, kiedy to większość prac wykonywana była ręcznie, stwierdzić należy, iż utrzymanie gospodarstwa rodziny K. oraz opieka nad hodowanym w tym gospodarstwie inwentarzem, wymagały znacznej ilości pracy.
Dlatego też uznać należy, iż praca ubezpieczonego miała istotny wpływ na funkcjonowanie gospodarstwa. Należy ją określić jako stałą i wykonywaną w wymiarze co najmniej 4 godzin dziennie, przez okres całego roku. Tym samym, sporny okres od 15 lipca 1973 r. do 1 lutego 1981 r., z wyłączeniem okresu od 16 grudnia 1975r. do 30 marca 1977, w którym to ubezpieczony pracował w (...) na podstawie umowy o pracę należy zaliczyć uzupełniająco jako okres składkowy, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, do stażu ubezpieczeniowego M.
K., co powoduje, iż legitymuje się on na dzień 1 stycznia 1999r. okresami składkowymi i nieskładkowymi w wymiarze 25 lat. Należy wskazać, iż okres zatrudnienia w (...) został przez organ rentowy uwzględniony przy wyliczeniu ogólnego stażu ubezpieczeniowego, tj. 19 lat, 2 miesięcy i 14 dni. A zatem, M. K. spełnił wszystkie warunki, wyrażone w przywołanych wyżej przepisach, by zostać uprawnionym do pobierania emerytury w wieku obniżonym, począwszy od 16 września 2017 r., tj. od początku miesiąca, w którym złożył wniosek o nabycie spornego prawa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 § 2 kpc, orzekł jak w pkt I wyroku. W konsekwencji, podstawę rozstrzygnięcia o kosztach stanowić powinna zasada odpowiedzialności za wynik procesu. Dlatego też, w nawiązaniu do regulacji wyrażonych w art. 98 § 1 i § 3 kpc w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.), Sąd orzekł jak w pkt II wyroku.