Court allows appeal against dismissal of coal subsidy claim due to unclear formal defect notice.
Legislator summary
AI generatedThe court overturned the lower court's decision to dismiss the plaintiff's lawsuit regarding a coal subsidy claim. The plaintiff argued that the formal defect notice was insufficient because the statutory amount was fixed by law, making the dispute value obvious. The appellate court agreed, ruling that the first-instance president failed to provide a clear opportunity to cure the defect before dismissing the case.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 12.10.2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla; art. 467 par. 3 k.p.c.: When the subject value is statutorily fixed, a formal defect notice must be precise and understandable to allow the party to cure the defect.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IX Pz 17/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2018r. Sąd Okręgowy w Gliwicach- Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący SSO Mariola Łącka /spr/ Sędziowie: SSO Maria Olszowska del SSR Renata Stańczak Protokolant: Dagmara Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. B. przeciwko (...) S.A. Kopalni (...) w P. o rekompensatę z tytułu utraty prawa do deputatu węglowego na skutek zażalenia powódki J. B. na zarządzenie przewodniczącego Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 28 maja 2018 r. sygn. akt IV P 202/18 p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone zarządzenie Sędzia Przewodniczący Sędzia SSO Maria Olszowska SSO Mariola Łącka del. SSR Renata Stańczak
UZASADNIENIE
Powódka w pozwie z dnia 15.01.2018r. zatytułowanym odwołanie domagała się przyznania od pozwanej rekompensaty z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla , powołując się na przepisy ustawy z dnia 12.10.2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla ( Dz. U. z 2017r., poz. 1971). Zarządzeniem z dnia 14.03.2018r. wezwano ją do usunięcia braków formalnych pozwu poprzez: - podanie wartości przedmiotu sporu, - podanie informacji, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku, gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem zwrotu pozwu.
W odpowiedzi na wezwanie powódka w wyznaczonym jej terminie złożyła pismo , w którym wyjaśniła, że domagała się rekompensaty z tytułu utraty prawa do deputatu węglowego a strona pozwana odmówiła jej przyznania rekompensaty jako osobie nieuprawnionej, nie proponowano jej żadnych negocjacji w tej sprawie. Wyjaśniła, że jeśli nie jest osobą uprawnioną to wnioskuje o wypłatę należnego a nie wypłaconego mężowi deputatu węglowego. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 28.05.2018r. sygn. akt IV P 202/18 przewodniczący zarządził zwrot pozwu, gdyż powódka w terminie 7 dni nie podała wartości przedmiotu sporu.
Powódka wniosła zażalenie na to zarządzenie zarzucając, że następnego dnia po otrzymaniu wezwania złożyła pismo, że domaga się rekompensaty, której jej odmówiono, a gdyby były przeszkody prawne to domaga się wypłaty wstrzymanego mężowi deputatu węglowego za 2015r. z odsetkami tj. około 1500 zł.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Z pozwu złożonego przez powódkę w ocenie Sądu II instancji jasno wynika, że domaga się wypłaty rekompensaty na podstawie ustawy z dnia 12.10.2017r. ( Dz. U. 2017r., poz.1971) o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla. W art.4 ust.1 tej ustawy wskazano, że wysokość rekompensaty wynosi 10.000 zł. Zatem dla Sądu Rejonowego wartość przedmiotu sporu powinna być znana, bo wynika z treści powołanego wyżej przepisu. Jeżeli zaś Sąd I instancji uznał, że istnieje taki brak formalny to wezwanie do uzupełnienia braków formalnych powinno być precyzyjne i zrozumiałe dla strony niereprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika poprzez wskazanie , co stanowi wartość przedmiotu sporu czyli Sąd winien wezwać o podanie kwoty jakiej z tytułu dochodzonej rekompensaty się domaga.
Ponadto zważywszy na treść art.467 par.3 kpc przewodniczący wzywa do usunięcia braków formalnych pisma tylko wówczas, gdy braki te nie dadzą się usunąć w toku czynności wyjaśniających. Przewodniczący żadnych takich czynności nie zarządził i nie podjął mimo, że uznał, że powódka nie wskazała wartości przedmiotu sporu. W tej sytuacji zdaniem Sądu Okręgowego nie było podstaw do zwrotu pozwu na podstawie art.130 par.2 kpc. Na marginesie zauważyć należy, że w sytuacji kiedy kwota rekompensaty jest określona w ustawie o której mowa wcześniej i powódka domaga się wypłaty , to nie zachodzi taka sytuacja, że pozew nie może otrzymać prawidłowego biegu bo i dla strony pozwanej jest oczywiste jakiej kwoty domaga się powódka.
Ponadto zwrócić należy uwagę, że ustawodawca w art.5 ust.10 ustawy z dnia 12.10.2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla mówi o „ odwołaniu do Sądu” . Tym bardziej więc w sposób zrozumiały, bez zbędnego formalizmu należy wzywać o braki jeżeli złożone odwołanie nie spełnia warunków pozwu z art.187 kpc. Sędzia Przewodniczący Sędzia SSO Maria Olszowska SSO Mariola Łącka del. SSR Renata Stańczak