Social Security Court dismissed appeal against Social Security Office decision on unpaid social insurance contributions.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal against the Social Security Office's decision ordering payment of unpaid social insurance contributions. The appellant argued she was not liable due to employment under a labor contract in Slovakia, but the court found no merit in this claim. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible and ordered the appellant to bear the litigation costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 46 ust. 1, art. 32 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; The court established that failure to pay social insurance contributions within the statutory deadline obliges the payer to pay the assessed amounts plus interest and fines.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 181/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2017 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Marzena Górczyńska-Bebłot Protokolant: Oliwia Rajewska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 roku w Częstochowie sprawy J. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C. o składki na skutek odwołania J. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. z dnia 7 grudnia 2016 roku Nr (...) 1. oddala odwołanie;
2. zasądza od odwołującej J. C. na rzecz pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV U 181/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 grudnia 2016 roku, nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. stwierdził, że J. C. jest dłużniczką Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Zadłużenie wraz z należnymi odsetkami na dzień wydania decyzji wynosi 66.510,60 zł, w tym: z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od lutego 2012 roku do sierpnia 2016 roku 36.555,34 zł plus odsetki za zwłokę 7.768,00 zł plus koszty upomnienia 11,60 zł; z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od lutego 2012 roku do sierpnia 2016 roku 15.203,89 zł plus odsetki za zwłokę 3.322,00 zł plus koszty upomnienia 11,60 zł; z tytułu składek na Fundusz Pracy w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od lutego 2012 roku do sierpnia 2016 roku 3.045,17 zł plus odsetki 593,00 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy powołał się na treść przepisów art. 46 ust. 1 i art. 32 ustawy systemie ubezpieczeń społecznych i wskazał, że zawiadomił J. C. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy, wzywając ją jednocześnie do złożenia pisemnych wyjaśnień w sprawie przyczyn nieopłacenia składek, pod rygorem wydania decyzji w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na postawie dotychczas zgromadzonych dowodów.
Płatnik składek nie dopełnił obowiązku określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, z związku z czym organ rentowy, działając na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy systemowej, określił wysokość zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. C., domagając się jej uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez ustalenie, że od dnia 1 lutego 2012 roku do nadal nie jest zobowiązana do opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, z uwagi na zatrudnienie na postawie umowy o pracę na Słowacji.
W uzasadnieniu odwołania odwołująca podniosła, że prowadzi działalność gospodarczą na własny rachunek i odprowadzała z jej tytułu składki na rzecz organu rentowego. W dniu 1 lutego 2012 roku zawarła ona jednak umowę o pracę z firmą (...) s.r.o., której siedziba znajduje się na Słowacji i od tego dnia podlega ustawodawstwu słowackiemu, a składki na ubezpieczenie odprowadzane są do instytucji właściwych na Słowacji przez płatnika, którym jest jej pracodawca. Jednocześnie odwołująca podniosła, że zaskarżona decyzja określająca wysokość należności z tytułu składek jest przedwczesna, gdyż w dalszym ciągu ZUS nie przeprowadził należycie postępowania w przedmiocie ustalenia ustawodawstwa właściwego zgodnie z przepisami rozporządzeń unijnych o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.
W dalszej części uzasadnienia odwołania J. C. szeroko opisała okoliczności faktyczne związane z wykonywaniem przez nią pracy na rzecz pracodawcy słowackiego oraz naruszenia przepisów prawa, jakich jej zdaniem dopuścił się organ rentowy, ustalając że w spornym okresie podlega ona obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie na jego rzecz od ubezpieczonej kosztów postępowania sądowego zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Decyzją z dnia 3 marca 2016 roku, nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. stwierdził, że od dnia 1 lutego 2012 roku J. C., jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu. Od powyżej decyzji J. C. złożyła odwołanie, jednakże postanowieniem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 12 lipca 2016 roku, IV U 662/16 odwołanie to zostało odrzucone z uwagi na wniesienie go po upływie przepisanego terminu.
Powyższe postanowienie uprawomocniło się w dniu 20 lipca 2016 roku, a w konsekwencji ostateczna stała się również decyzja ZUS z dnia 3 marca 2016 roku, nr (...). (v. akta rentowe, akta sprawy IV U 662/16 Sądu Okręgowego w C.)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że kwestia podlegania przez J. C. w okresie od dnia 1 lutego 2012 roku do nadal obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu z tytułu prowadzenia na terytorium Polski pozarolniczej działalności gospodarczej, jest już prawomocnie przesądzona ostateczną decyzją organu rentowego z dnia 3 marca 2016 roku, nr (...) i jako taka nie podlega dalszemu badaniu w sprawie niniejszej. W konsekwencji zarzuty podniesione przez ubezpieczoną w odwołaniu od decyzji ZUS z dnia 7 grudnia 2016 roku, nr (...), którymi starała się wykazać, że w w/w okresie w zakresie ubezpieczeń społecznych winna podlegać ustawodawstwu słowackiemu, pozostają bezprzedmiotowe i nie mają żadnego wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Zarzuty te mogłyby być podnoszone w odwołaniu od decyzji organu rentowego z dnia 3 marca 2016 roku. Istotą niniejszej sprawy jest jednak wyłącznie ocena, czy organ rentowy ustalając wysokość zadłużenia odwołującej z tytułu składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy z tytułu prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej, prawidłowo zastosował przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 963) w zakresie wysokości składek.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy na mocy art. 227 k.p.c. a contrario oddalił wnioski dowodowe J. C. zawarte w odwołaniu, albowiem wszystkie one zostały zgłoszone na okoliczność podlegania przez nią w spornym okresie w zakresie ubezpieczeń społecznych ustawodawstwu słowackiemu, co jak już powyżej wskazano nie jest objęte istotą sporu w sprawie niniejszej. Zgodnie z art. 46 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy.
Z powyższego obowiązku odwołująca w spornym okresie od dnia 1 lutego 2012 roku nie wywiązywała się, w związku z czym po jej stronie powstały zaległości składkowe, których wysokość określona została zaskarżoną decyzją z dnia 7 grudnia 2016 roku. Zgodnie z art.15 ust. 1 ustawy systemowej wysokości składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe wyrażone są w formie stopy procentowej, jednakowej dla wszystkich ubezpieczonych. Składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe osób prowadzących pozarolniczą działalność finansują w całości, z własnych środków, sami ubezpieczeni (art.16 ust.4 pkt 1).
Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 (osoby prowadzące pozarolniczą działalność oraz osoby z nimi współpracujące), stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek, ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10 na dany rok kalendarzowy. Składka w nowej wysokości obowiązuje od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku (art.18 ust.8).
Stopy procentowe składek wynoszą 19,52% podstawy wymiaru - na ubezpieczenie emerytalne oraz 8,00% podstawy wymiaru - na ubezpieczenia rentowe (art.22 ust.1). Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosi 9% podstawy wymiaru składki, z zastrzeżeniem art. 82 i 242. Składka jest miesięczna i niepodzielna (ust. 2). W myśl art. 81 ust. 1 ustawy, do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a, d-i i pkt 3, 11 i 35, stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10.
Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c, stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 75% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego, włącznie z wypłatami z zysku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Składka w nowej wysokości obowiązuje od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku (ust. 2). Zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.
Dz. U. z 2016 roku, poz. 645), obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, wynoszących w przeliczeniu na okres miesiąca, co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę opłacają pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne za osoby pozostające w stosunku pracy lub stosunku służbowym. Składki na Fundusz Pracy opłaca się za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych w trybie i na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne (art. 107 ust. 1).
W myśl art.23 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych od nieopłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2013 roku, poz. 613, z późn. zm.). Do składek na Fundusz Pracy oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne (art.32) Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie odwołująca w żaden sposób nie kwestionowała samej wysokości zaległości składkowych ustalonych przez organ rentowy, a których wysokość nie budzi również wątpliwości Sądu Okręgowego.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy, na mocy art. 47714 § 1 k.p.c. oraz przepisów powołanych w treści uzasadnienia, oddalił odwołanie J. C. jako bezzasadne. Dodatkowo odwołującą, jako stronę przegrywającą sprawę, na mocy art. 98 § 1, 3 i 4 k.p.c. należało obciążyć obowiązkiem zwrotu organowi rentowemu kosztów procesu, których wysokość w niniejszej sprawie, liczona od wartości przedmiotu sporu wynoszącej 54.827,60 zł (należności składkowe bez odsetek oraz koszty upomnienia), wynosi 5.400,00 zł (§ 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz.
U. z 2015 roku, poz. 1804).