Social security appeal dismissed; business activity deemed continuous due to lack of official deregistration evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal partially overturned the lower court's decision regarding mandatory social security coverage for a specific business period. The appellant argued that their business was suspended and thus exempt from insurance, but failed to provide official deregistration records or proof of suspension. The court ruled that the legal presumption of continuous activity based on business registry entries stands unless formally rebutted by documentary evidence.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 17 listopada 1991 r.; Ustawa o działalności gospodarczej z dnia 19 listopada 1999 r.: The court held that mandatory social security obligations for business activities persist unless the entrepreneur formally deregisters the activity and provides proof of suspension to the relevant authorities, as the registry entry creates a legal presumption of continuity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: III AUa 495/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Guderska (spr.) Sędziowie: SSA Ewa Naze SSA Jolanta Wolska Protokolant: st.sekr.sądowy Kamila Tomasik po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. w Łodzi sprawy P. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w Ł. o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt: VIII U 2311/12, 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej podlegania przez P. C. obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 1 lutego 2006 roku do 30 września 2007 roku i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego;
2. oddala apelację w pozostałej części. Sygn. akt III AUa 495/13
UZASADNIENIE
Decyzją z 12 kwietnia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. stwierdził, że P. C. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, tj. emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresach: 1.01.1999 r. – 18.02.1999 r., 1.05.1999 r. – 31.08.1999 r., 30.12.1999 r. – 6.04.2000 r., 1.05.2000 r. – 31.08.2002 r. 15.11.2003 r. – 31.07.2007 r., 1.02.2008 r. – 30.11.2009 r., 6.01.2010 r. – 20.01.2010 r., 3.02.2010 r. – 16.02.2010 r., 22.03.2010 r. – 26.03.2010 r., 8.04.2010 r.
– 14.04.2010 r., 10.05.2010 r. – 14.05.2010 r. 7.06.2010 r. – 25.06.2010 r., 29.06.2010 r. – 9.10.2010 r., 2.04.2011 r. – 19.04.2011 r.; nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, tj. emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresach: 1.09.1999 r. – 29.12.1999 r., 1.09.2002 r. – 14.11.2003 r., 1.08.2007 r. – 31.01.2008 r., 1.12.2009 r. – 5.01.2010 r., 21.01.2010 r. – 2.02.2010 r., 17.02.2010 r. – 21.03.2010 r., 27.03.2010 r. – 7.04.2010 r., 15.04.2010 r. – 9.05.2010 r., 15.05.2010 r. – 6.06.2010 r., 26.06.2010 r.
– 28.06.2010 r. oraz ustalił miesięczne podstawy wymiaru składek za wyżej wymienione okresy na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy i ubezpieczenie zdrowotne. W odwołaniu od powyższej decyzji P. C. wniósł o jej zmianę, podnosząc, że za okres do kwietnia 2002 r. nastąpiło przedawnienie należności. Odwołujący wskazał, że działalność gospodarczą, z tytułu wykonywania której podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom, prowadził w okresach: od 1.01.1999 r. – 18.02.1999 r., 1.05.1999 r. – 6.04.2000 r., 09.2002 r. – 01.2004 r., 04.2004 r.
– 09.2004 r., 12.2004 r. – 11.2005 r. i od 1.10.2007 r., przy czym w okresach: 7.04.2000 r. – 31.08.2002 r., 02.2004 r. – 03.2004 r., 10.2004 r. – 11.2004 r. oraz 12.2005 r. – 01.2006 r. – działalność była zawieszona, a z dniem 31.01.2006 r. – nastąpiła likwidacja działalności, po czym następnie wykonywana była od 1.10.2007 r. Ubezpieczony podniósł, że są to okresy podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym lub tylko zdrowotnym, a szczegółowe okresy podlegania ubezpieczeniom wykazują sporządzone korekty w deklaracji (...) stanowiące załącznik do odwołania.
W związku z powyższym, P. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji przy jednoczesnym uwzględnieniu zmian, które wynikają z załączonych korekt. Ostatecznie w piśmie procesowym z 24 stycznia 2013 r. P. C. wskazał, że w okresach: 19.02.1999 r. – 31.03.1999 r., 06.01.2000 r. – 23.03.2000 r., 07.04.2000 r. – 26.06.2000 r., 12.07.2000 r. – 22.09.2000 r., 05.10.2000 r. – 30.08.2002 r., 01.02.2004 r. – 31.03.2004 r., 1.10.2004 r. – 30.11.2004 r., 1.12.2005 r. – 1.10.2007 r. nie podlegał ubezpieczeniom z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.
Zaskarżonym wyrokiem z 31 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił odwołanie. Sąd I instancji ustalił, że P. C. prowadził działalność gospodarczą od 1 stycznia 1999 r. do 19 kwietnia 2011 r. Na dzień 12 kwietnia 2012 r. zarejestrowano w (...) dokument wyrejestrowujący (...) od 7 kwietnia 2000 r. – jednakże dokument ten organ rentowy uznał za błędny z uwagi na niepoprawny schemat wyrejestrowania z ubezpieczeń – wyrejestrowania dokonano tylko z ubezpieczeń społecznych, a nie z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego.
P. C. nie informował organu rentowego o zmianach w stosunku do danych wykazanych z zgłoszeniu – brak informacji o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej tj. na druku (...), brak informacji o zmianach adresu prowadzonej działalności. Z dniem 31 stycznia 2006 r. dokonano wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Ł. wpisu o nr (...) dla P. C.. Od 1 maja 1999 r. P. C. zgłosił prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie zezwolenia nr (...) wydanego 31 marca 1999 r. przez Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń.
W dniu 2 września 2009 r. P. C. wystąpił z pismem do ZUS o zestawienie wpłaconych i zaksięgowanych przez ZUS składek z lat 1999 – 2003. Wykaz wpłat otrzymał w dniu 7 września 2009 r. wraz z prośbą o kontakt w celu wyjaśnienia nieprawidłowości w podleganiu ubezpieczeniom. Płatnik nie skontaktował się i nie wyjaśnił okresów podlegania ubezpieczeniom. Od 20 kwietnia 2011 r. P. C. zgłosił w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej zawieszenie wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
Odwołujący w okresie od 1 lutego 2006 r. do 30 września 2007 r. posiadał jedynie uprawnienia zawodowe wydane przez Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń. Dokumenty zgłoszeniowe i wyrejestrowujące złożone przez P. C. mają datę wypełnienia 29 października 2009 r., ale faktycznie zostały wysłane drogą elektroniczną do ZUS 7 maja 2012 r. – czyli po otrzymaniu przez płatnika zaskarżonej decyzji. Pomimo wykreślenia w ewidencji działalności gospodarczej od 31 stycznia 2006 r. i ponownego zgłoszenia od 20 kwietnia 2011 r. płatnik składek zgłosił się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych od 1 lipca 2007 r.
W okresie od 1 grudnia 2004 r. do 30 września 2010 r. odwołujący miał zgłoszonego do ubezpieczeń społecznych pracownika – D. B. (1) i pomimo braku poszczególnych raportów rozliczeniowych za tego pracownika nie wyjaśnił kwestii polegania ubezpieczeniom D. B.. W Urzędzie Skarbowym odwołujący wykazywał przychód za miesiące kwiecień 2004 – listopad 2005 r., a za luty 2005 r. i styczeń 2006 r. złożył miesięczne deklaracje PIT – 5. Sąd dokonał powyższych ustaleń w oparciu o dokumentację z akt organu rentowego i akt sprawy, uznając ją za wiarygodną i wystarczającą.
Sąd poczynił ustalenia także w oparciu o zeznania odwołującego się, dając im wiarę w takim zakresie, w jakim ich treść znalazła potwierdzenie w materiale dokumentarnym. W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie jest nieuzasadnione. Przywołując treść art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 13 pkt 4 oraz art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Sąd wskazał, że osoby prowadzące pozarolniczą działalność obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom emerytalno – rentowym i wypadkowemu w okresie od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, przy czym osobą prowadzącą działalność gospodarczą jest osoba prowadząca działalność na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych.
Podkreślił, że obowiązkowe ubezpieczenia społeczne nie występują, kiedy osoba prowadząca pozarolniczą działalność jednocześnie podlega ubezpieczeniom np. z tytułu zatrudnienia (art. 9 ust 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), pod warunkiem osiągania z tytułu zatrudnienia dochodu w kwocie minimalnego wynagrodzenia w przeliczeniu na okres miesiąca. W takiej sytuacji, osoba prowadząca pozarolniczą działalność podlega z tego tytułu tylko ubezpieczeniu zdrowotnemu zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Sąd podkreślił również, że w myśl przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych płatnik jest zobowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, rozliczać oraz opłacać za każdy miesiąc kalendarzowy należne składki. Informacje o podstawie wymiaru składek i kwocie należnych składek na własne ubezpieczenie płatnik przekazuje w formie deklaracji rozliczeniowej. Sąd zgodził się z organem rentowym, że analiza dokumentacji rozliczeniowej wskazuje na brak dokumentów rozliczeniowych za miesiące wskazane w zaskarżonej decyzji.
Zauważył przy tym, że przed 20 września 2008 r. nie było możliwości skutecznego, wynikającego z regulacji prawnych zawieszenia działalności, powodującego ustanie obowiązku ubezpieczenia społecznego. Dopóki nie wykreślono danej działalności z ewidencji działalności istniało domniemanie, że działalność jest nadal prowadzona. Dopiero od 20 września 2009 r., zgodnie z ustawą z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej pojawiła się możliwość zawieszenia przez przedsiębiorcę wykonywania działalności. Stosownie do art. 36a ustawy systemowej wraz z zawieszeniem działalności następuje ustanie obowiązku ubezpieczeń społecznych od dnia, w którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności gospodarczej.
Za niezasadny uznał Sąd I instancji podniesiony przez odwołującego zarzut przedawnienia, wskazując że w objętej sporem decyzji ZUS nie ustalał wysokości faktycznego zadłużenia, a jedynie określił okres podlegania przez P. C. obowiązkowym ubezpieczeniom i podstawę wymiaru składek z uwagi na nie złożenie przez płatnika wymaganych dokumentów rozliczeniowych. Sąd podkreślił, że organ rentowy wydał decyzję na podstawie danych zaewidencjonowanych w Kompleksowym Systemie Informatycznym ZUS, tj. dokumentów złożonych przez płatnika składek i dokonanych przez niego wpłat składek na ubezpieczenia oraz materiału dowodowego zebranego w trakcie postępowania wyjaśniającego z płatnikiem składek i instytucjami zewnętrznymi.
P. C. nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 44 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, tj. nie informował o zmianach w stosunku do danych wykazanych w zgłoszeniu (brak informacji o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej tj. na druku (...), brak informacji o zmianach adresu prowadzonej działalności). Płatnik składek P. C. w okresie od 1 lutego 2006 r. do 30 września 2007 r. posiadał jedynie uprawnienia zawodowe wydane przez Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń nr zezwolenia (...). Zauważył, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 7 ustawy z 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym agentem ubezpieczeniowym jest przedsiębiorca wykonujący działalność agencyjną na podstawie umowy agencyjnej zawartej z zakładem ubezpieczeń i wpisany do rejestru agentów ubezpieczeniowych.
Powyższe oznacza, że agent ubezpieczeniowy musi posiadać zezwolenie zawodowe – tj. wpis do rejestru agentów ubezpieczeniowych, a dodatkowo jako przedsiębiorca uzyskać wpis do rejestru przedsiębiorców. Ponadto podkreślił, że dokumenty zgłoszeniowe i wyrejestrowujące złożone przez P. C. mają datę wypełnienia 29 października 2009 r., ale faktycznie zostały wysłane drogą elektroniczną do zakładu 7 maja 2012 r. – czyli po otrzymaniu zaskarżonej decyzji, podczas gdy – zgodnie z art. 36 ust 4 i 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – płatnik składek zobowiązany jest do przekazania dokumentów zgłoszeniowych i wyrejestrowania w ciągu 7 dni od daty zaistnienia tego faktu.
Pomimo wykreślenia w ewidencji działalności gospodarczej od 31 stycznia 2006 r. i ponownego zgłoszenia od 20 kwietnia 2011 r. odwołujący zgłosił się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych od 1 lipca 2007 r., zaś w okresie od 1 grudnia 2004 r. do 30 września 2010 r. miał zgłoszonego do ubezpieczeń społecznych pracownika – D. B. (1) i pomimo braku poszczególnych raportów rozliczeniowych za ubezpieczoną nie wyjaśnił kwestii podlegania D. B.. W Urzędzie Skarbowym odwołujący wykazywał przychód za kwiecień 2004 – listopad 2005 r., a za luty 2005 r. i styczeń 2006 r. złożył miesięczne deklaracje PIT – 5.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył P. C. wnosząc o jego zmianę i wyłączenie następujących okresów z podlegania ubezpieczeniom z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej: 19.02.1999 – 31.03.1999; 06.01.2000 – 23.03.2000; 07.04.2000 – 26.06.2000; 12.07.2000 – 22.09.2000; 5.10.2000 – 30.08.2002; 31.01.2006 – 1.10.2007. Jednocześnie skarżący wskazał, że nie kwestionuje wysokości składek naliczonych przez ZUS w okresach, w których podlegał ubezpieczeniom z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
Skarżący podniósł, że przedstawił dowód zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej od 31 stycznia 2006 r. w postaci dokumentu o wykreśleniu z ewidencji. Podkreślił, że na zmianie wpisu do ewidencji w dniu 17.03.2004 r. (nr wpisu (...)) nie figurowało pośrednictwo ubezpieczeniowe i od tego momentu nie zajmował się ubezpieczeniami. Zaznaczył nadto, że D. B. (1) była zatrudniona od 1.12.2004 r. do 8.12.2005 r., a następnie od 2008 r. w nowej firmie. Odnośnie okresu dotyczącego lat 2000 – 2002, to skarżący podniósł, że organ rentowy nie poinformował go, że złożony dokument (...) o wyrejestrowaniu od dnia 7.04.2000 r. jest niepoprawny, ale i tak świadczy o nie prowadzeniu od tej daty działalności gospodarczej.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej okresu od 1 lutego 2006 r. do 30 września 2007 r. Zgodnie z art. 13 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowym podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
W orzecznictwie sądów dotyczącym rozważanej kwestii przyjmuje się, że dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej rodzi jedynie domniemanie faktyczne podjęcia działalności i wykonywania jej do czasu wykreślenia z ewidencji. Innymi słowy, obowiązek ubezpieczenia osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą wynika z faktycznego prowadzenia tej działalności, a zatem o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, powodującej wyłączenie z tego ubezpieczenia, decyduje faktyczne zaprzestanie wykonywania tej działalności.
Natomiast kwestie związane z formalnym zarejestrowaniem, wyrejestrowaniem, czy zgłaszaniem przerw w tej działalności mają ewentualne znaczenie w sferze dowodowej, nie przesądzają same w sobie o podleganiu obowiązkowi ubezpieczenia społecznego (por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2005 r., I UK 105/04, OSNP 2005/13/198). Przepis art. 13 pkt 3 ustawy systemowej łączą bowiem obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym z prowadzeniem działalności gospodarczej, a nie jedynie z deklaratywnym wpisem do ewidencji działalności gospodarczej, czy też posiadaniem numeru NIP, REGON lub posiadaniem innych wymaganych przepisami pozwoleń.
Wbrew ustaleniom Sądu I instancji nie jest okolicznością bezsporną, że P. C. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 19 kwietnia 2011 r. Przeciwnie, już w odwołaniu płatnik kwestionował powyższą okoliczność, załączając m.in. decyzję Prezydenta Miasta Ł. z 31 stycznia 2006 r. o wykreśleniu z dniem 31 stycznia 2006 r. z ewidencji działalności gospodarczej wpisu o działalności gospodarczej prowadzonej od 31 marca 1999 r. przez P. C. (k.
3) oraz zaświadczenie Prezydenta Miasta Ł. z 18 kwietnia 2011 r. o rejestracji działalności gospodarczej przez P. C. (...) ze wskazaniem, jako daty rozpoczęcia działalności, 1 października 2007 r. (k. 4). Tym samym nie istnieje nawet faktyczne domniemanie o prowadzeniu przez P. C. pozarolniczej działalności w okresie od 1 lutego 2006 r. do 30 września 2007 r. Wykreślenie wpisu pozarolniczej działalności gospodarczej lub odnotowanie przerwy w jej prowadzeniu powoduje zawsze – na stałe lub okresowo – ustanie obowiązku ubezpieczenia.
Z powyższych względów za co najmniej przedwczesne należy uznać stanowisko Sądu I instancji, iż P. C. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej również w okresie po 31 stycznia 2006 r., tj. po wykreśleniu swojej działalności z ewidencji, do 1 października 2007 r., tj. do rejestracji działalności pod firmą (...). Dlatego też na mocy art. 396 § 4 kpc Sąd Apelacyjny orzekł, jak w punkcie pierwszym wyroku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy powinien przede wszystkim dokonać, w oparciu o inicjatywę dowodową stron, dokładnych ustaleń, czy istotnie – jak twierdzi organ rentowy – w okresie 1.02.2006 r. 30.09.2007 r. odwołujący prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą, w szczególności na podstawie zezwolenia nr (...) wydanego przez Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń.
Sąd winien przy tym wziąć pod uwagę, że z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z 5 marca 2012 r. (k. 19 akt ZUS) wynika, że P. C. figurował w latach 2004 – 2007 jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Rzeczą Sądu będzie również wyjaśnienie, czy skarżący zatrudniał w w/w okresie pracowników, w szczególności p. D. B. (1). Dopiero wówczas, po ustaleniu, czy rzeczywiście w w/w okresie skarżący prowadził pozarolniczą działalność, możliwe będzie określenie, czy z tego tytułu i w jakich okresach podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tego tytułu.
W pozostałym zakresie apelacja, jako bezzasadna, podlega oddaleniu na podstawie art. 385 kpc. Rozpoczęcie prowadzenia pozarolniczej działalności, jak również jej zaprzestanie, wymaga podjęcia czynności określonych stosownymi przepisami. Skarżący w pozostałym objętym apelacją okresie, tj. od 19.02.1999 r. do 31.03.1999 r., od 6.01.2000 r. do 23.03.2000 r., od 7.04.2000 r. do 26.06.2000 r., od 12.07.2000 r. do 22.09.2000 r. i od 5.10.2000 r. do 30.08.2002 r., prowadził działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązującej wówczas ustawy z 19 listopada 1999 r.
Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.). Według art. 2 ust. 1 tej ustawy, działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, handlowa, budowlana, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i eksploatacja zasobów naturalnych, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Działalność taka podlegała obowiązkowemu zgłoszeniu organowi ewidencyjnemu (art. 88b), w tym również w zakresie zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszącego się do przedsiębiorcy i wykonywanej przez niego działalności gospodarczej (…) powstałe po dniu dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.
Tym samym na przedsiębiorcę nałożony został obowiązek zgłaszania w ewidencji zmian nie tylko prawnych, ale i faktycznych. Skoro tak, to okresowe zaprzestanie prowadzenia działalności z różnych przyczyn (choroby, wyjazdu itp.) powinno być do ewidencji zgłoszone i tam wpisane. Tymczasem z decyzji Prezydenta Miasta Ł. z 31 stycznia 2006 r. nie wynika, by P. C. do tej daty zgłaszał fakt zaprzestania prowadzenia działalności. Skarżący nie informował też ZUS ani Urzędu Skarbowego o zawieszeniu działalności gospodarczej w okresach objętych apelacją.
Złożenie przez płatnika dokumentu (...) i to błędnie wypełnionego, nie daje – zdaniem Sądu Apelacyjnego – podstaw do przyjęcia, że od 7 kwietnia 2000 r. działalność ta nie była przezeń prowadzona. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarżący nie przedstawił dowodu, by zgłosił fakt przerwy (zawieszenia) działalności w organie prowadzącym ewidencję działalności gospodarczej, czy też w urzędzie skarbowym. Zresztą samo zgłoszenie „wyrejestrowania z ubezpieczenia” nie jest dla organu rentowego bezwzględnie wiążące i podlega jego kontroli, w wyniku której może być ono skutecznie podważone.
O obowiązku ubezpieczenia przesądzają bowiem przepisy prawa, a nie wola ubezpieczonego. W celu uzyskania wyłączenia z ubezpieczeń społecznych we wskazanych przez odwołującego okresach, powinien on był wyrejestrować działalność gospodarczą w organie ewidencji, a następnie zgłosić powyższą okoliczność w urzędzie skarbowym oraz ZUS przedkładając stosowne dokumenty. Tymczasem skarżący, poza gołosłownym twierdzeniem, że w okresie od 5.10.2000 r. do 30 sierpnia 2002 r. nie prowadził działalności, nie przedstawił jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie tej okoliczności, ani też nie złożył stosownych wniosków dowodowych w tym zakresie.
Dlatego też zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że – wobec nie obalenia przez skarżącego domniemania prawnego wynikającego z wpisu do rejestru ewidencji działalności gospodarczej o prowadzeniu takiej działalności – należy przyjąć, że P. C. działalność taką rzeczywiście do 31 stycznia 2006 r. wykonywał, a zatem z mocy art. 13 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, podlegał wówczas obowiązkowi ubezpieczeń społecznych z tego tytułu. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w punkcie drugim wyroku.