Court dismissed appeal and complaint for late filing, ruling strict one-week deadline for enforcement objections applies.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Bydgoszcz dismissed the appellant's appeal against a lower court decision rejecting a debtor's complaint regarding a bailiff's seizure of her pension. The debtor argued she was unaware of the seizure until late 2014, yet the court found she had knowledge in September 2014 when she contacted the Social Insurance Institution. Consequently, the court held that the complaint was filed well beyond the mandatory one-week deadline, rendering it inadmissible and preventing any substantive review of the seizure's legality.
Legislator headnote
AI generatedArt. 767 § 4 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: A complaint against a bailiff's act must be filed within one week of the act; failure to meet this strict deadline renders the complaint inadmissible, barring any substantive examination of the act's merits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn.akt II Cz 305/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2015 r. S ąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Barbara Jankowska -Kocon Sędzia SO Piotr Starosta Sędzia SO Maria Leszczyńska ( spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Funduszu (...) z siedzibą w W. z udziałem dłużniczki M. J. o egzekucję świadczenia pieniężnego na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt. I Co 226/15 postanawia: oddali ć zażalenie. II Cz 305/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Świeciu postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) Fundusz (...)z siedzibą w W. z udziałem dłużniczki M. J. prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Siemianowicach Śląskich sygn, akt Km 5000/13 odrzucił skargę dłużniczki. Wskazał Sąd, że dłużniczka M. J. wystąpiła ze skargą na czynność komornika sądowego - zajęcia jej emerytury dokonanego w dniu 19 września 2014 r. Jak wynika z informacji komornika dłużniczka już w październiku 2014 r. wysłała pismo do komornika, w którym zwróciła się o wyjaśnienie, a na które odpowiedziano jej w dniu 13 października 2014 r.
Nie może być więc wątpliwości, że w październiku 2014 r. dłużniczka wiedziała o zaskarżanym zajęciu. Mimo to pismo potraktowane jako skarga na czynności komornika wniosła dopiero 19 grudnia 2014 r. i to jeszcze nie do Sądu, który jest jedynym organem uprawnionym do rozpoznania skargi. Do Sądu skarga dłużniczki została przesłana dopiero w styczniu 2015 r. Zgodnie zaś z art. 767 § 4 k.p.C. skargę na czynność komornika wnosi się do sądu w terminie tygodniowym od dnia czynności. Nawet jeżeliby traktować jako skuteczne wniesienie skargi przesłanie pisma do Ministerstwa Sprawiedliwości, to nastąpiło to ponad 2 miesiące od daty dowiedzenia się przez dłużniczkę o dokonaniu podważanej czynności.
Wobec powyższego skarga dłużniczki jest spóźniona i Sąd działając na podstawie art. 767 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła dłużniczka. Wskazywała na swoje trudności materialne i kłopoty ze zdrowiem. Z treści zażalenia wynikało, że domagała się zmiany zaskarżonego postanowienia i uwzględnienia skargi. S ąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie dłużniczki nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że dłużniczka złożyła przedmiotową skargę zbyt późno. Zasadą jest w postępowaniu egzekucyjnym, że skargę na czynność komornika wnosi się do sądu w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności.
W przedmiotowej sprawie skarga dłużniczki dotyczyła czynności komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Siemianowicach Śląskich z dnia 19 września 2014 r. W tym dniu komornik skierował zajęcie do ZUS celem wyegzekwowania kosztów egzekucji w kwocie 184,15 zł. Taka kwota została na rzecz komornika wypłacona. Dłużniczka M. J. o zaistniałej sytuacji wiedziała już we wrześniu 2014 r. Pisała w tej sprawie do ZUS i w piśmie z dnia 27 października 2014 r. otrzymała od komornika wyjaśnienie, jaka była przyczyna wyegzekwowania kwoty 184,15 zł.
Do Sądu Rejonowego M. J. ze swoją skargą zwróciła się dopiero w grudniu 2014 r., przekroczyła zatem termin do wniesienia skargi, który wynosił 7 dni od dokonania zajęcia. W tej sytuacji słusznie postąpił Sąd I instancji odrzucając skargę jako spóźnioną. Oznacza to, że zarówno Sąd I instancji, jak i rozpoznający przedmiotowe zażalenie Sąd II instancji nie mogły rozpoznać skargi merytorycznie i wypowiedzieć się w przedmiocie dokonanej przez komornika zaskarżonej czynności. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy oddalił bezzasadne zażalenie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.