Court dismisses insurance claim due to statute of limitations expiration under Civil Code and Insurance Law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of insurance premiums and interest, ruling that the debt was time-barred. The plaintiff argued they acquired the debt via assignment and insurance contract, while the defendant raised the statute of limitations defense. The court found the claim expired three years after the insurance premium due dates passed, as insurance claims are governed by a strict three-year limitation period that cannot be altered by contract.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 1 k.c.; Art. 819 § 1 k.c.: Claims arising from insurance contracts expire after three years, and this limitation period is a mandatory rule that parties cannot modify through agreement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 108/15 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: SSR Inga Kukla Protokolant: stażysta Renata Schurgacz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015 r. na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W. przeciwko A. K. o zapłatę 1. oddala powództwo;
2. zasądza od powoda (...)z siedzibą w W.na rzecz pozwanej A. K.kwotę 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 108/15
UZASADNIENIE
Powód (...)z siedzibą w W.wystąpił przeciwko pozwanej A. K.z powództwem o zapłatę kwoty 797 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 796,43 zł od dnia 28.10.2010 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. Powód argumentował, iż na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 27.01.2009r. nabył wierzytelność przysługującą (...) S.A. względem pozwanego, a wynikającą wprost z tytułu łączącej strony umowy ubezpieczenia OC pojazdów komunikacyjnych w kwocie 797 zł. Pozwana złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym przez referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w Lublinie z dnia 26.11.2010r. (sygn.
XVI Nc-e 500988/10), zaskarżający ww. orzeczenie w całości. Na rozprawie w dniu 24.11.2015. pełnomocnik pozwanej podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 2.06.2006r. pomiędzy (...) S.A. w S. a A. K. doszło do zawarcia umowy ubezpieczenia OC ze składką ubezpieczenia równą kwocie 731,18 zł (1 rata – 182,82 zł, 2 rata -182,78 złotych, 3 rata - 182,79 zł, 4 rata – 182,79 zł). (dowody: polisa – k35) W dniu 30.01.2008r., pomiędzy (...) S.A.w S., jako cedentem, a (...)z siedzibą w W., jako cesjonariuszem, doszło do zawarcia umowy przelewu wierzytelności. (dowody: umowa przelewu wierzytelności – k34) Pismem z dnia 9.04.2008r. strona powodowa wezwała A.
K. do zapłaty kwoty zadłużenia w wysokości 609,35 zł do dnia 19.04.2008r. (dowody: wezwanie przedprocesowe – k36) Zadłużenie A. K. wobec strony powodowej równe jest kwocie 776,77 zł i obejmuje: należność główną w kwocie 696,40 zł, należności z tytułu poniesionych kosztów w kwocie 30 zł i należność z tytułu odsetek naliczonych do dnia 12.08.2014r. w wysokości 50,37 zł. (fakt bezsporny a ponadto dowody: wyciąg z Ksiąg Rachunkowych (...) – k33)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo należało oddalić. W sprawie bezspornymi były okoliczności zawarcia przez strony (...) S.A.w S.i A. K.umowy ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego, nieuiszczenia przez pozwaną na rzecz ubezpieczyciela składki rocznej w należnej wysokości, zawarcia przez (...) S.A.w S.i (...) z siedzibą w W.umowy przelewu wierzytelności i powstania po stronie A. K.wymagalnego zadłużenia wobec strony powodowej w łącznej wysokości 776,77 zł. W ocenie sądu, zarzut przedawnienia roszczenia zgłoszony przez pełnomocnika pozwanej uznać należało za zasadny.
W myśl art. 117 § 1 k.c., z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne (§2). Wedle zaś treści art. 819 § 1 k.p.c., roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech. Wskazany przepis ma charakter normy ius cogens, co skutkuje tym, iż strony nie mogą ani w umowie ubezpieczenia, ani w ogólnych warunkach ubezpieczenia wprowadzać odmiennych regulacji w zakresie przedawnienia roszczeń ubezpieczającego czy też uprawnionego w umowie ubezpieczenia (zob.
F. Małysz, Przedawnienie roszczeń z umowy ubezpieczenia, PUG 1996, nr 4, s. 5). Na podstawie treści polisy ubezpieczenia OC z dnia 2.06.2006r., sąd ustalił, iż terminy płatności poszczególnych rat składki ubezpieczeniowej należnej od pozwanej upływały w następujących dniach: 16.08.2006r. (druga rata w kwocie 182,78 zł), 16.11.2006r. (trzecia rata w kwocie 182,79 zł) oraz dnia 16.02.2007r. (czwarta rata w kwocie 182,79 zł). Ponad wszelką wątpliwość uznać zatem należało, iż roszczenie strony powodowej uległo przedawnieniu, albowiem pozew w przedmiotowej sprawie został wniesiony do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie w dniu 29.10.2010r.
Jednocześnie wskazać należy, iż roszczenie o odsetki ulega przedawnieniu najpóźniej w chwili przedawnienia roszczenia głównego (por. uchwała SN z dnia 2005.01.26, III CZP 42/04, OSNC 2005/9/149). Mając powyższe na uwadze, powództwo w sprawie należało oddalić. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 98 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. 2002r. Nr 163, poz.1348) .