Appeal dismissed; lower court correctly granted security measure based on probable claim and legal interest.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal filed by a party against a lower court's decision to grant security measures in a joint property division case. The appellant argued that the first-instance court erred in finding the claim probable, yet the court noted the applicant had submitted tax returns and invoices to establish the existence of assets. The appellate court upheld the decision because the applicant successfully met the threshold of proving the claim was probable, which is the only prerequisite for granting security under the relevant civil procedure code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 730 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Security measures may be granted when the claim is probable and a legal interest exists, without requiring full proof of the claim's merits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 512/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr StarostaSędziowie: SO Wojciech Borodziuk SO Tomasz Adamski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. F. z udziałem H. F. o podział majątku wspólnego na skutek zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 2 czerwca 2014 roku sygn. akt I Ns 1149/12 postanawia: oddalić zażalenie. Na oryginale właściwe podpisy. Sygn. akt II Cz 512/14
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni M. F. w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Inowrocławiu o podział majątku z udziałem H. F. (sygn. I Ns 1149/12) złożyła wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez ustanowienie zakazu zbywania i obciążania nieruchomości położonej w I. przy ul. (...), dla której to nieruchomości Sąd ten prowadzi księgę wieczystą (...) i wpisanie tego zakazu w przedmiotowej księdze wieczystej, zajęcie rachunku finansowego i papierów wartościowych o numerze (...) prowadzonego na nazwisko uczestnika przez (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w K., zajęcie rachunków uczestnika, dotyczących jego uczestnictwa w Funduszach Inwestycyjnych, zarządzanych przez (...) S.A. tj. funduszy: (...) o numerze konta (...).
Subfundusz (...)o numerze konta (...), Subfundusz A. I. (...) o numerze konta (...), zajęcie rachunku uczestnika z tytułu uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym (numer umowy ubezpieczenia grupowego (...)), prowadzonym przez A. Towarzystwo (...) S.A. i poprzez zajęcie samochodu marki M. o numerze rejestracyjnym (...). W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż istnieje ryzyko, że uczestnik w toku postępowania sprzeda ww. nieruchomość, bądź ją obciąży w inny sposób, co uniemożliwi wykonanie ewentualnego orzeczenia. Dotyczy to również ruchomości w postaci samochodu, jak również środków finansowych zgromadzonych w funduszach inwestycyjnych i na rachunku papierów wartościowych.
Ryzyko jest o tyle realne, iż uczestnik wypłacił pieniądze z rachunków bankowych znanych wnioskodawczym, kiedy dowiedział się o wystąpieniu przez wnioskodawczynię z wnioskiem o podział majątku wspólnego. Wskazano nadto, iż w postępowaniu o podział majątku wspólnego nie występują nieruchomości, a podział dotyczy w przeważającej mierze środków finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych i rachunkach funduszy inwestycyjnych oraz rachunkach papierów wartościowych. Nadto podniesiono, iż wnioskodawczyni domaga się spłaty znacznej kwoty, która przekracza milion złotych i która przekracza obecnie możliwości zarobkowe uczestnika i istniej duże ryzyko, w sytuacji zbycia nieruchomości lub zlikwidowania istniejących wkładów zgromadzonych na funduszach inwestycyjnych i zainwestowanych na giełdzie papierów wartościowych, że uczestnik ukryje pieniądze i wnioskodawczym nie będzie miała z czego zaspokoić swoich roszczeń.
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu uwzględnił wniosek w całości. W ocenie Sądu wnioskodawczym spełniła przesłanki wynikające z art. 730 1 § 1 k.p.c, tj. uprawdopodobniła swoje roszczenie, jak również wykazała interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia - wynikający z charakteru sprawy. Jednocześnie Sąd podkreślił, że uprawdopodobnienie jest jedynie surogatem dowodu, a zatem nie wymaga spełnienia analogicznych wymogów. Zażalenie na postanowienie złożył uczestnik H. F., który domagał się jego zmiany poprzez odrzucenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia, ewentualnie poprzez oddalenie tego wniosku.
Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj. art. 132 § 1 1 k.p.c, poprzez jego niezastosowanie oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że roszczenie wnioskodawczym zostało uprawdopodobnione.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego odpowiada prawu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia art. 132 § 1 1 k.p.c. Z treści protokołu rozprawy z dnia 20 maja 2014 r. wynika bowiem, że odpis wniosku o udzielenie zabezpieczenia został doręczony pełnomocnikowi uczestnika właśnie na tej rozprawie i za pośrednictwem Sądu (k. 997 akt I Ns 1149/12). Drugi jego egzemplarz został złożony do akt sprawy i znajduje się na kartach 989-991. W tym stanie rzeczy zarzut skarżącego był nieuzasadniony.
Przechodząc do drugiego z zarzutów zważyć należy, iż na gruncie przepisów art. 730 i nast. k.p.c, celem udzielenia zabezpieczenia jest zwiększenie skuteczności postępowania cywilnego poprzez zapewnienie, że pomimo upływu czasu koniecznego dla rozstrzygnięcia sprawy możliwym będzie osiągnięcie zamierzonych przez stronę celów tego postępowania. W tym też szeroko pojmowanym zakresie dokonywać należy oceny łącznego zaistnienia przesłanek określonych w art. 730 1 § 1 k.p.c, a warunkujących udzielenie zabezpieczenia w postaci uprawdopodobnienia roszczenia i interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia, zdefiniowanego w § 2 tego przepisu.
Sposób zabezpieczenia musi uwzględniać interesy stron, tak by uprawnionemu zapewnić należytą ochronę, a obowiązanego nie obciążać ponad miarę (art. 730' § 3 k.p.c.). Pamiętać należy, że zabezpieczenie udzielane jest w chwili, gdy kwestia zasadności roszczenia nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta. Skarżący nie kwestionował interesu prawnego wnioskodawczym w udzieleniu zabezpieczenia (poza stwierdzeniem, że brak zabezpieczenia nie utrudni wykonania orzeczenia), rozważyć zatem należało, czy Sąd Rejonowy słusznie uznał jej roszczenie za uprawdopodobnione.
Wymóg uprawdopodobnienia roszczenia oznacza konieczność uprawdopodobnienia faktów, z których jest ono wywodzone. Jak słusznie podkreślił Sąd Rejonowy, uprawdopodobnienie nie oznacza udowodnienia roszczenia, W niniejszej sprawie wnioskodawczym domaga się ustalenia, że w skład majątku wspólnego jej i byłego małżonka - uczestnika postępowania wchodzą m.in. samochody osobowe, środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych czy w ramach III filaru emerytalnego oraz dokonania podziału tego majątku. Dla wykazania zasadności złożonego wniosku wnioskodawczym zgłosiła szereg dowodów w postaci dokumentów takich, jak m.in.: faktury VAT, zeznania podatkowe uczestnika.
W tym celu wnioskowała również o zwrócenie się przez Sąd do szeregu instytucji finansowych, co też Sąd pierwszej instancji uczynił. Uczestnik natomiast wdał się w spór co do istoty sprawy w ten sposób, że zakwestionował niektóre składniki majątku wspólnego i wskazał na inne, które jego zdaniem wchodziły w jego skład. W ocenie Sądu Okręgowego powyższe wskazuje na to, że powódka uprawdopodobniła swoje roszczenie, czyli spełniła przesłankę z art. 730 1 § 1 k.p.c. Udowodnić swoje roszczenie i wykazać, jakie składników wchodziły do majątku wspólnego oraz jaka była ich wartość wnioskodawczym będzie musiała w trakcie postępowania.
Reasumując, Sąd Rejonowy prawidłowo w oparciu o art. 730 1 § 1 k.p.c. zabezpieczył roszczenie wnioskodawczym. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie uczestnika na podstawie art. 385 k.p.c, w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Na oryginale właściwe podpisy.