Court dismissed defendant's appeal because the lower court's decision lacked a judge's signature and thus did not legally exist.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the Regional Court's decision to accept the defendant's objection. The Regional Court had previously accepted the defendant's objection because the court order was not properly served, but the appealed decision itself lacked a judge's signature. The appellate court ruled that a decision without a signature is legally non-existent, meaning the defendant's objection was inadmissible as there was no valid decision to appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 370 k.p.c.; Art. 395 § 2 k.p.c.: A court decision lacking a judge's signature is legally non-existent and cannot be the subject of an appeal, rendering any objection filed against it inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 200/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Starosta Sędziowie: SO Bogumił Goraj SO Janusz Kasnowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. przeciwko K. K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 5 maja 2014 r. w sprawie o sygn. akt I Co 1101/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że odrzucić zażalenie pozwanego K. K. z dnia 8 kwietnia 2014r. Sygn. akt II Cz 200/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu – na podstawie art.395 § 2 kpc - uwzględnił zażalenie pozwanego K. K. na uprzednie postanowienie tego Sądu z dnia 9 września 2013r. o stwierdzeniu prawomocności nakazu zapłaty z dnia 16 kwietnia 2013r. w sprawie I Nc 1101/13 oraz o nadaniu klauzuli wykonalności temu nakazowi zapłaty. Sąd Rejonowy uznał, że wydany w sprawie nakaz zapłaty nie został doręczony pozwanemu w sposób prawidłowy. Odpis nakazu zapłaty został przesłany na adres w W. przy ul. (...), pod którym pozwany K.
K. nie zamieszkuje, a jedynie prowadzi działalność gospodarczą. Na stałe, jak wykazał, zamieszkuje w P. przy ul. (...). Przesyłka zawierająca nakaz zapłaty nie została podjęta, a skoro została skierowana na nieprawidłowy adres, to nie można było – zdaniem Sądu – uznać, że podwójne jej awizowanie doprowadziło do skutecznego doręczenia przesyłki. W tych okolicznościach Sąd Rejonowy stwierdził, że nakaz zapłaty wydany w dniu 16 kwietnia 2013r. nie uprawomocnił się, bo pozwanemu nie zaczął biec termin do jego zaskarżenia.
Dlatego też uznał zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9 września 2013r. za oczywiście uzasadnione (na podstawie art.395 § 2 kpc) i je uchylił w całości (zaskarżone postanowienie wraz z uzasadnieniem – k.77 oraz k.113 – 114). Z treści zażalenia powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 5 maja 2014r. wnosić należy, że domagał się jego zmiany poprzez oddalenie zażalenia pozwanego na postanowienie tego Sądu z dnia 9 września 2013r.
Skarżący wywodził, że przepis art.135 § 1 kpc przewiduje możliwość doręczenia osobie fizycznej pisma sądowego także w jej miejscu pracy, a w przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą (przedsiębiorcy), będzie to miejsce, w którym tę działalność prowadzi. Nie ma – zdaniem powoda – uzasadnionych przyczyn, dla których przepis art.139 § 1 kpc dotyczący doręczenia zastępczego należałoby stosować jedynie w przypadku braku możliwości doręczenia przesyłki adresatowi w jego miejscu zamieszkania (zażalenie powoda – k.117 -118).
W odpowiedzi na zażalenie pozwany domagał się jego oddalenia. (k.125 – 126).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie powoda podlegało uwzględnieniu, aczkolwiek z innych przyczyn niż zostały w nim podniesione i z innym skutkiem prawnoprocesowym. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zażalenie pozwanego z dnia 8 kwietnia 2014r., które Sąd Rejonowy uwzględnił jako oczywiście uzasadnione (w ramach podstawy przewidzianej w art.395 § 2 kpc) dotyczyło postanowienia, które w sensie prawnoprocesowym nie istnieje. Zarówno w orzecznictwie, jak i piśmiennictwie prawniczym utrwalonym poglądem jest, przez co nie wymaga on szerszego uzasadnienia, że brak podpisu sędziego pod sentencją orzeczenia niesie ten skutek, że takie orzeczenie w sensie formalnoprawnym nie istnieje.
W sprawie postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 9 września 2013r. stwierdzające prawomocność uprzednio wydanego nakazu zapłaty oraz nadające nakazowi zapłaty klauzulę wykonalności nie tylko nie zawiera podpisu sędziego pod jego sentencją, ale i pod jego uzasadnieniem (por. k.26). Stanowiło ono zatem jedynie projekt przygotowywanego orzeczenia, co znajduje także potwierdzenie w wyjaśnieniach sędziego wskazanego w projekcie (k.112). Zwrócił na to uwagę także Sąd Rejonowy w uzasadnieniu innego postanowienia z dnia 11 sierpnia 2014r. (por. k.109).
W tym stanie rzeczy, skoro nie istniało postanowienie z dnia 9 września 2013r., a tym samym nie było przedmiotu zaskarżenia, to zażalenie pozwanego K. K. z dnia 8 kwietnia 2014r. (k.30 -31) powinno było spotkać się z odrzuceniem przez Sąd Rejonowy, jako niedopuszczalne (na podstawie art.370 kpc), a nie z jego uwzględnieniem, jako oczywiście uzasadnione (na podstawie art.395 § 2 kpc). Zatem Sąd Okręgowy rozpoznając przedmiotowe zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 5 maja 2014r. (k.77) zmienił to postanowienie poprzez odrzucenie zażalenia pozwanego z dnia 8 kwietnia 2014r. (k.30 - 31).
W konsekwencji oznacza to tyle, że Sąd Rejonowy będzie musiał jeszcze raz rozważyć i ocenić, czy przesłanie pozwanemu odpisu nakazu zapłaty z dnia 16 kwietnia 2013r. na adres w W. przy ul. (...) i podwójnie awizowanie przesyłki sądowej (k.22) doprowadziło do skutecznego jej doręczenia (w szczegolnosci w rozumieniu art.135 § 1 kpc i art.139 § 1 i 3 kpc), a tym samym do uprawomocnienia się nakazu zapłaty, czy też nie, a w konsekwencji, czy sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty (k.37 i n.) został złożony z zachowaniem wymaganego ustawowo terminu i winien otrzymać stosowny bieg procesowy, jeżeli nie zachodzą ku temu inne przeszkody formalnoprawne.
Z tych zasadniczych przyczyn Sąd odwoławczy orzekł jak w sentencji (stosując odpowiednio art.386 § 3 kpc poprzez art.397 § 2 kpc i art.13 § 2 kpc).