Appeal dismissed; court held no mandatory legal counsel needed for debtors in simple enforcement proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the debtors' appeal against the lower court's refusal to appoint mandatory legal counsel. The debtors argued that one party's advanced age and sensory impairments necessitated professional assistance, while the opposing bank contended the case was straightforward. The appellate court agreed with the lower court, ruling that the debtors' own legal submissions were clear and the underlying enforcement matter did not require specialized representation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 1, 5 k.p.c.; Art. 385, 397 § 2 k.p.c.: Mandatory legal counsel is appointed only if the case complexity exceeds the defense capabilities of an unrepresented or detained party, which was not found to be the case here.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn.akt II Cz 662/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2015 r. S ąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodnicz ący: SSO Tomasz Adamski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko dłużnikom: J. K. (PESEL (...)), A. K. i J. K. (PESEL (...)) o egzekucję świadczenia pieniężnego w przedmiocie wniosku dłużników A. K. i J. K. (PESEL (...)) o ustanowienie pełnomocnika z urzędu na skutek zażalenia dłużników A. K. i J. K. (PESEL (...)) na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2015 roku sygn. akt XII Co 16491/10 (punkt 2) postanawia: oddalić zażalenie. II Cz 662/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 maja 2015 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek dłużników A. K. i J. K. (PESEL (...)) o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 117§1 kpc strona, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu. W myśl natomiast art. 117 § 5 kpc sąd uwzględni wniosek, jeżeli udział adwokata lub radcy prawnego w sprawie uzna za potrzebny. Obowiązek taki obarcza sądy tylko wówczas, gdy sprawa jest skomplikowana pod względem faktycznym lub prawnym w stopniu przekraczającym możliwości procesowe i możność obrony swych praw przez stronę nieporadną lub pozbawioną wolności (por. wyrok Sądu Najwyższego z dna 16 września 1998 roku, II UKN 214/98).
W niniejszej sprawie sąd I instancji uznał, że nie zachodzą przesłanki konieczne do uznania za potrzebny udziału fachowego pełnomocnika. Dłużnicy rozumieją kierowane do nich pouczenia, korzystają z przysługujących im środków odwoławczych, żądanie skargi przedstawili w sposób jasny, co pozwala uznać, że niniejsza sprawa nie przekracza możliwości samodzielnej obrony dłużników. Sama zaś sprawa ze skargi na czynności komornika jest sprawa typową, nie jest skomplikowana ani pod względem faktycznym, ani prawnym. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli dłużnicy A.
K. i J. K. domagając się jego zmiany i ustanowienia dla nich pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wskazali, że J. K. liczy 92 lata, nie widzi i niedosłyszy, pomaga jej syn A. K., ale pomoc ta jest niewystarczająca. S ąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Podstawy do ustanowienia pełnomocnika z urzędu zostały wskazane prawidłowo przez sąd I instancji. Sąd odwoławczy w pełni podziela stanowisko i argumentację zaprezentowaną przez sąd I instancji co do konieczności udziału adwokata lub radcy prawnego w postępowaniu w realiach niniejszej sprawy.
Dłużnicy (będący dłużnikami solidarnymi) zaprezentowali już swoją argumentację składając skargę na czynności komornika w postaci opisu i oszacowania nieruchomości, wskazując na naruszenie, w ich ocenie, konkretnych przepisów przez komornika. Pisma składane przez A. K. działającego zarówno we własnym imieniu, jak i w imieniu jego matki J. K., pozwalają na stwierdzenie, iż w sposób czytelny, poprawny i logiczny formułuje on swe stanowisko. Udział kolejnego pełnomocnika J. K. nie jest zatem konieczny. Wobec powyższego - uznając że udział adwokata lub radcy prawnego jako pełnomocnika dłużników nie jest konieczny w badanej sprawie - Sąd Okręgowy zażalenie uznał za bezzasadne i na podstawie przepisów art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc je oddalił.