Legislator Case Law & Legislation
I C 944/15 AI generated

Court dismissed claim for compensation for unauthorized use of land after landowner acquired easement by prescription.

Case Number I C 944/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiffs' claim for compensation regarding the unauthorized use of their land by the military administration. The administration had utilized the property for decades to build and maintain a military access road, and a prior final ruling established that they acquired a legal easement through prescription. Consequently, the court held that the former owners no longer had a right to claim compensation for the period preceding the acquisition of this easement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 224 § 2 k.c.; Art. 225 k.c.: A former owner of land does not have a claim for compensation against a possessor who acquired ownership through prescription for the period preceding the date of acquisition.

Keywords

AI generated
prescription easement unauthorized use compensation claim military land final ruling land ownership

Cited Legislation

AI generated
Art. 224 § 2 k.c.
Podzielając stanowisko wyrażone w powołanym orzeczeniu na mocy art. 224 § 2 k.c. i art.
Art. 225 k.c.
i art. 225 k.c. orzeczono jak w sentencji.
Art. 98 k.p.c.
art. 224 § 2 k.c
Podzielając stanowisko wyrażone w powołanym orzeczeniu na mocy art. 224 § 2 k.c.
art. 225 k.c
art.98 k.p.c
O kosztach procesu orzeczono na mocy art.98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. I C 944/15

UZASADNIENIE

Powodowie M. D. i E. K. wnieśli o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa (...) Zarządu (...) w O. kwoty po 2.500 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia zapłaty i orzeczenie o kosztach procesu. W uzasadnieniu podnieśli, że są współwłaścicielami nieruchomości składającej się z działki nr (...) położonej w L.. Pozwany od ponad 15 lat korzysta z tej nieruchomości użytkując ją, jako drogę dojazdową do kompleksy wojskowego położonego w L. bez tytułu prawnego. Dochodzona kwota jest z tytułu częściowego odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości.

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, że faktycznie korzysta z działki nr (...), która wchodzi w skład nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...), w ten sposób, że korzysta z wybudowanej przez siebie drogi dojazdowej. Korzysta w ten sposób z nieruchomości od lat 60 - tych ubiegłego wieku. Właściciele działki nr (...) przez cały ten okres nie kwestionowali takiego sposobu korzystania z nieruchomości przez pozwanego. W ocenie pozwanego doszło do zasiedzenia przez niego służebności gruntowej polegającej na prawie przejścia i przejazdu przez działkę nr (...).

Na rozprawie w dniu 22 maja 2018 r. pełnomocnika powoda M. D. cofnął pozew w sprawie i wniósł o nieobciążanie powoda kosztami procesu na rzecz pozwanego. Pełnomocnik pozwanego wyraził na to zgodę. (płyta CD k. 152) Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie umorzył postępowanie w części, tj. z powództwa M. D. przeciwko Skarbowi Państwa – (...) Zarząd (...) w O.. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany Skarb Państwa jest właścicielem nieruchomości składających się z działek nr (...) o pow. 15,8621 ha położonej w L. gm.

S.. Nieruchomość ta została oddana w trwały zarząd (...) który wykonuje (...) Zarząd (...) w O.. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Działka nr (...) stanowi drogę dojazdową do obiektów jednostki wojskowej w L.. W 1974 r. została wykonana droga prowadząca do obiektów jednostki wojskowej w L.. Droga została wykonana metodą wylewki betonowej z dylatacją. Droga ta została poprowadzona przez działkę pozwanego Skarbu Państwa w trwałym zarządzie (...) (...). Pod budowę tej drogi została zajęta także część działki nr (...) położonej w L. stanowiącej obecnie współwłasność powodów M.

D. i E. D. (obecnie K.) po ½ części. Dla działki tej prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Powodowie M. D. i E. D. (obecnie K.) własność tej działki nabyli na podstawie umowy darowizny z dnia 12.11.2002 r. zawartej z rodzicami J. i K. D.. Część działki nr (...) pod drogę została zajęta przez pozwanego Skarbu Państwa (...) w 1973 r. wówczas, gdy była budowana droga przez działkę nr (...). Od momentu wybudowania drogi dojazdowej do jednostki wojskowej, pozwany Skarb Państwa (...), korzystał z niej, w tym także z tej części drogi znajdującej się na działce nr (...), do przemarszu wojska, przejazdu jednostek wojskowych.

W ten sposób korzysta z działki nr (...) do chwili obecnej w sposób niezakłócony. Pozwany Skarb Państwa (...)wykonywał remonty tej drogi. Podczas czynności związanych z odnowieniem granic w 2012 r. powodowie M. D. i E. K., powzięli informacje, że część ich działki nr (...) zajęta jest przez drogę prowadzącą do jednostki wojskowej w L.. Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie w sprawie sygn. akt I Ns 646/15 stwierdził, że Skarb Państwa (...)działające przez (...) Zarządu (...) w O., właściciel nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta (...) nabył przez zasiedzenie z dniem 1.01.2004 r. służebność gruntową przejazdu i przechodu o pow. 0,0949 ha przebiegającą zgodnie z pisemną opinią biegłego geodety M.

W. z dnia 21.07.2017 r. i mapą stanowiącą załącznik do opinii k. 95-97 akt sprawy, przez działkę nr (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) stanowiącą współwłasność M. D. i E. K. po ½ części. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów: odpisów ksiąg wieczystych k. 6, 43- 53 mapy k.8 -9, wezwanie k.10 -11, 13, zdjęć k.55-56, zeznań świadków K. D. k.102 odwr., P. N. k. 102 odwr. – 103, K. S. k. 103, M. U. k. 103, K. A. k. 103, A. W. k. 103 odwr., zeznań powodów M. D. k.104, E. K. k. 104, za pozwanego P. C. k.104 )

Sąd zważył, co następuje:

Zdaniem sądu, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, roszczenie powódki E. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Z materiału dowodowego wynika bowiem, że prawomocnym postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. w sprawie sygn. akt I Ns 646/15, Sąd Rejonowy w (...) stwierdził, że Skarb Państwa (...)działające przez (...) Zarządu (...) w O., właściciel nieruchomości dla której prowadzona jest księga wieczysta (...) nabył przez zasiedzenie z dniem 1.01.2004 r. służebność gruntową przejazdu i przechodu o pow. 0,0949 ha przebiegającą zgodnie z pisemną opinią biegłego geodety M.

W. z dnia 21.07.2017 r. i mapą stanowiącą załącznik do opinii k. 95-97 akt sprawy, przez działkę nr (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) stanowiącą współwłasność M. D. i E. K. po ½ części, a więc za korzystanie, z której powódka dochodziła od pozwanego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w Wyroku z dnia 12.01.2012 r. w sprawie II CSK 258/11, byłemu właścicielowi nie przysługują wobec posiadacza, który nabył własność nieruchomości przez zasiedzenie roszczenia uzupełniające za okres poprzedzający datę zasiedzenia.

Podzielając stanowisko wyrażone w powołanym orzeczeniu na mocy art. 224 § 2 k.c. i art. 225 k.c. orzeczono jak w sentencji. O kosztach procesu orzeczono na mocy art.98 k.p.c. na które składają koszty wynagrodzenia pełnomocnika ustalone zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat ta czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)