Social security appeal dismissed because plaintiff failed to object to doctor's ruling before the medical commission.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court rejected the appeal filed by W. N. against the Social Insurance Institution's decision to deny rehabilitation benefits. The plaintiff argued against the medical doctor's assessment of work capacity but failed to submit a formal objection to the Social Insurance Institution's medical commission within the statutory deadline. The court ruled that since the benefit entitlement depended on the doctor's ruling and no prior objection was lodged, the appeal based solely on that ruling was procedurally inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 9 3 pkt 1 k.p.c.; Art. 477 § 9 3 pkt 2 k.p.c.: An appeal against a social security decision based on a medical doctor's ruling is inadmissible if the interested party did not file an objection to the medical commission within the prescribed period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 311/13 POSTANOWIENIE Dnia 31 października 2013 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe, VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Agnieszka Stachurska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy W. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. o świadczenie rehabilitacyjne na skutek odwołania W. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 16 września 2013r., znak (...) postanawia: odrzucić odwołanie.
UZASADNIENIE
W. N. skierował do Sądu odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 16 września 2013r., znak (...) odmawiającej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego z powodu uznania przez lekarza orzecznika za osobę zdolną do pracy.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Odwołanie W. N. podlegało odrzuceniu. Art. 477 9 § 3 1 k.p.c. stanowi, że sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia.
Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W przedmiotowej sprawie W. N. występował do organu rentowego o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego, do którego prawo wiąże się ze stwierdzeniem niezdolności do pracy.
Z tego względu ubezpieczony był badany przez lekarza orzecznika ZUS, a potem miał możliwość złożenia sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS. O takiej możliwości był zresztą bardzo dokładnie pouczony. Stosowne pouczenie dotyczące tej kwestii, jak również odrzucenia odwołania przez sąd w przypadku nie zgłoszenia sprzeciwu, było zawarte na drugiej stronie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Pomimo tego W. N. nie złożył sprzeciwu, a odwołanie od decyzji ZUS oparł wyłącznie na zarzutach odnośnie orzeczenia lekarza orzecznika. Wobec powyższego, na podstawie art. 477 9 § 3 1 i 3 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia.