Court convicted driver of drunk driving, imposing fine, license ban, and civil compensation despite defense arguments.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of drunk driving and imposed a fine, a three-year ban on driving mechanical vehicles, and an obligation to return the driver's license. The prosecution alleged the defendant drove under the influence of alcohol, causing a collision, while the defense argued the vehicle was safely moved off the road and did not pose a threat. The court rejected the defense's claim of safety and emphasized the exceptional danger of drunk driving, ruling that leniency would endanger public safety and discourage responsible behavior.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1 kk; Art. 42 § 2 kk; Art. 43 § 3 kk; Art. 43a § 2 kk; Art. 627 k.p.k. – Drunk driving constitutes a serious offense requiring strict punishment and a ban on driving, regardless of whether the vehicle was subsequently moved, as leniency endangers public safety.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 1049/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Szczepanik Bez udziału Prokuratora - po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 01.03.2018 r, 24.04.2018 r. i 26.06.2018 r. sprawy A. M., syna H. i E. z domu L., urodzonego dnia (...) w Z. oskarżonego o to, że: w dniu 12 sierpnia 2017 roku w miejscowości G., gmina G., woj. (...), prowadził w ruchu lądowym samochód marki V. o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,75 mg/l, 0,66 mg/l alkoholu wydychanym powietrzu tj. o czyn z art. 178a§1 kk 1. oskarżonego A. M. uznaje winnym dokonania zarzucanego mu czynu z art. 178a§1 kk i za to na mocy art. 178a§1 kk wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
2. na mocy art. 42§2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, z wyłączeniem kategorii A, na okres 3 (trzech) lat;
3. na mocy art. 43§3 kk nakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu prawa jazdy ustalając, iż do czasu nie wykonania tego obowiązku, okres na który orzeczono zakaz nie biegnie;
4. na mocy art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej;
5. na mocy art. 627 kpk obciąża oskarżonego kosztami sądowymi w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych tytułem zwrotu wydatków i 500 ( pięciuset) złotych tytułem opłaty. II K 1049/17
UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła A. M. o to, że w dniu 12 sierpnia 2017 roku w miejscowości G., gmina G. województwa (...) prowadził w ruchu lądowym samochód marki V. o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,75 mg/l, 0,66 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 kodeksu karnego. Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje: W dniu 12 sierpnia 2017 roku w miejscowości Ł., gmina J. T. C. kierując samochodem osobowym marki V. o nr rej. (...) stracił panowanie nad pojazdem, zjechał z drogi i uderzył w ogrodzenie posesji.
Pasażerem samochodu był wówczas jego właściciel A. M., który postanowił odprowadzić samochód w bezpieczne miejsce. Gdy prowadził samochód w miejscowości G. został zatrzymany przez patrol policji w składzie: P. S. i C. N., który to patrol został powiadomiony wcześniej o zaistniałej kolizji i oddaleniu się z jej miejsca. Po zatrzymaniu A. M. został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem 0,75 mg/l, a następnie został przewieziony do budynku Komisariatu Policji w Niemcach, gdzie został ponownie poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z dwukrotnymi wynikami 0,66 mg/l.
A. M. nie był dotychczas karany, posiada prawo jazdy kategorii A i B, ma wyższe wykształcenie prawnicze, prowadzi działalność gospodarczą związaną z koniecznością częstego przemieszczania się i użytkowania pojazdów, jest żonaty, posiada nieruchomości i pięć samochodów. Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków: C. N. – k. 80-80v, 16-17, T. C. – k. 80v-81, 21-22, M. W. – k. 81v, 43-44, S. W. – k. 81v-82, 41-42, P. S. – k. 95-95v, 11-12, ponieważ zeznania tych świadków logiczne, konsekwentne i znajdują potwierdzenie w pozostałych dowodach, a ponadto świadkowie C.
N. i P. S. nie są osobiście zainteresowani treścią rozstrzygnięcia, gdyż jako policjanci wykonywali swoje obowiązki zawodowe. Sąd obdarzył wiarą również dowody w postaci: protokołu badania trzeźwości – k. 2, 4, 6, świadectwa wzorcowania – k. 3, 5, 7, danych z Krajowego Rejestru Karnego – k. 15, 31, 84, danych osobo poznawczych – k. 32, danych z (...) k. 34, odpisu wyroku – k. 88, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała ich prawdziwości.
Oskarżony A. M. przyznał się do winy i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną. Zarzucany oskarżonemu czyn polegający na kierowaniu pojazdem mechanicznym, a takim jest samochód, w ruchu lądowym, w stanie nietrzeźwości czyli przy stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu przekraczającym 0,25 mg/l stanowi przestępstwo określone w art. 178a § 1 kodeksu karnego.
Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające sąd uwzględnił nagminność tego typu przestępstw w rejonie sądu (...) oraz ponad dwukrotne przekroczenie stężenia alkoholu, od którego występuje stan nietrzeźwości, a jako okoliczności łagodzące – dotychczasową niekaralność oskarżonego i pracowity pożyteczny tryb życia. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę sąd wymierzył karę oraz środki karne adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, które spowodują, że oskarżony nie popełni więcej podobnego czynu, a dla innych będą stanowić przestrogę.
Skoro oskarżony nie daje rękojmi bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym jako kierowca pojazdów kategorii B i taki też jest sens obligatoryjnego orzekania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, to tej kategorii powinien dotyczyć zakaz prowadzenia pojazdów, natomiast biorąc pod uwagę w/w okoliczności łagodzące oraz fakt, że dla prowadzonej przez oskarżonego działalności gospodarczej częste przemieszczanie się jest niezbędne, należało mu dać szansę i umożliwić jej dalsze prowadzenie zostawiając możliwość korzystania z pojazdów kategorii A.
Już samo pozbawienie oskarżonego możliwości kierowania samochodem będzie dla niego dużym problemem, podroży koszty prowadzenia działalności gospodarczej i będzie dostateczną dolegliwością. Sąd nie uwzględnił wniosku o warunkowe umorzenie postepowania karnego, ponieważ taka decyzja byłaby niebezpieczna i mogłaby wpłynąć demoralizująco na innych uczestników ruchu. Prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości jest zachowaniem wyjątkowo niebezpiecznym dla zdrowia i życia ludzkiego i jest niestety prawdziwą plagą, więc żaden z kierowców, który znajduje się w stanie nietrzeźwości nie powinien kalkulować, że skutkiem jego zachowania może być warunkowe umorzenie postępowania karnego, co mogłoby zostać odebrane jako przyzwolenie.
Każdy kierowca powinien mieć świadomość, że wybór kierowania samochodem w stanie nietrzeźwości musi skończyć się poważnymi konsekwencjami. Pobłażanie to narażanie ludzkiego życia, a na to nie może być przyzwolenia. Oskarżony twierdził, że musiał przestawić samochód w bezpieczne miejsce, ale w sytuacji, gdy samochód już zjechał z drogi w ogrodzenie, nie zagrażał bezpieczeństwu. Wystarczyło go tam zostawić nie uciekając z miejsca kolizji oraz włączyć światła awaryjne. Można też było zepchnąć samochód w inne miejsce, ale jazda nim nie była wcale niezbędna dla bezpieczeństwa ani oskarżonego ani innych uczestników ruchu.
Jeżeli ktoś prowadzi działalność gospodarczą to tym bardziej powinien przewidywać skutki swoich czynów i tak zachowywać się, żeby nie komplikować sobie życia, a nie liczyć na nie uzasadnioną pobłażliwość. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych oraz art. 616 § 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 1 i 10 k.p.k., w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym i w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego.