Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V Cz 3887/12 AI generated

Appeal dismissed; court upheld lower court ruling on mandatory service of writs to bailiffs under Polish law.

Case Number V Cz 3887/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the debtor's appeal against the bailiff's service of a writ copy, ruling that the lower court correctly applied the law. The debtor argued the bailiff should not be served, but the court found statutory basis in the Code of Civil Procedure requiring service to all interested parties. Consequently, the appeal failed because the bailiff is legally considered an interested party and the court properly exercised its supervisory discretion.

Legislator headnote

AI generated

Art. 128 k.p.c.; Art. 767 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 759 § 2 k.p.c.: The bailiff is an interested party subject to service of writs under the Code of Civil Procedure, and the court's discretion to utilize or not utilize specific procedural remedies does not constitute a legal error.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure bailiff service interested parties procedural remedy court discretion appeal dismissal writ copy

Cited Legislation

AI generated
Art. 128 k.p.c.
Podstawę taką stanowi art. 128 k.p.c. w powiązaniu z treścią art.
Art. 767 k.p.c.
w powiązaniu z treścią art. 767 k.p.c. Wprawdzie komornik nie jest stroną niniejszego postępowania, ale pierwszy z przywołanych przepisów wcale nie traktuje o stronach postępowania, ale o „uczestniczących w sprawie osobach”.
Art. 385 k.p.c.
Z tych wszystkich powodów na podstawie art. 385 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.
Art. 759 § 2 k.p.c.
Podnosząc zarzut naruszenia art. 759 § 2 k.p.c. autor zażalenia zapomina, że jest to środek pozostawiony do dyspozycji sądu, wobec czego nie można sądowi czynić wyrzutu z tego, że nie uczynił z niego użytku.
art. 128 k.p.c
Podstawę taką stanowi art. 128 k.p.c.
art. 767 k.p.c
w powiązaniu z treścią art. 767 k.p.c.
art. 759 § 2 k.p.c
Podnosząc zarzut naruszenia art. 759 § 2 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Cz 3887/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2012 roku Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział V Cywilny – Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Wojtysiak Sędziowie: SO Oskar Rudziński SR (del.) Tomasz Pałdyna po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym skargi dłużniczki R. W. na czynność M. P. – Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (...) w Warszawie, podjęte w sprawie (...) z udziałem wierzyciela Banku (...) S.A. na skutek zażalenia dłużniczki od postanowienia Sądu Rejonowego (...) w Warszawie z dnia 28 czerwca 2012 roku, sygn. akt I Co 774/12 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt V Cz 3887/12

UZASADNIENIE

Zażalenie nie może wywrzeć zamierzonych skutków prawnych. Stanowisko sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Wbrew wywodom żalącej istnieje podstawa normatywna do tego, by domagać się od autora skargi na czynności komornika złożenia dodatkowego jej odpisu. Podstawę taką stanowi art. 128 k.p.c. w powiązaniu z treścią art. 767 k.p.c. Wprawdzie komornik nie jest stroną niniejszego postępowania, ale pierwszy z przywołanych przepisów wcale nie traktuje o stronach postępowania, ale o „uczestniczących w sprawie osobach”. Do osób takich należy z pewnością komornik, skoro ustawodawca każe mu doręczyć odpis skargi.

Podnosząc zarzut naruszenia art. 759 § 2 k.p.c. autor zażalenia zapomina, że jest to środek pozostawiony do dyspozycji sądu, wobec czego nie można sądowi czynić wyrzutu z tego, że nie uczynił z niego użytku. Jest to bowiem element systemu prawa sędziowskiego, w tym przypadku powiązany z nadzorczą rolą sądów nad działalnością komorników. Z tych wszystkich powodów na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.