Legislator Case Law & Legislation
I C 944/17 AI generated

Plaintiff dismissed for lack of standing due to unproven assignment of debt in Polish civil case.

Case Number I C 944/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment of a debt owed by the defendant. The plaintiff alleged a valid assignment of the debt from a previous creditor to the plaintiff, but the court found the assignment agreement lacked necessary formalities and failed to prove the legal succession of rights. Consequently, the plaintiff was deemed to lack active standing under the Civil Procedure Code, resulting in the dismissal of the entire lawsuit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 509 § 1 k.p.c.; Art. 339 § 2 k.p.c.: A creditor cannot enforce a debt without proving a valid assignment; failure to demonstrate legal succession or proper execution of the assignment agreement deprives the assignee of active standing to sue.

Keywords

AI generated
assignment of debt active standing civil procedure code lack of evidence succession of rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 509 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 509 § 1 k.p.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Art. 339 § 2 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 339 § 2 k.p.c. sąd wydaje wyrok zaoczny przyjmując za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach orzeczono w punkcie II wyroku zaocznego, na podstawie art. 98 k.p.c. (...) ZARZĄDZENIE 1.
art. 509 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 509 § 1 k.p.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
art. 339 § 2 k.p.c
Zgodnie z treścią art. 339 § 2 k.p.c.
art. 98 k.p.c
O kosztach orzeczono w punkcie II wyroku zaocznego, na podstawie art. 98 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 944/17 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2017r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grażyna Poręba Protokolant: prot. sąd. Paulina Polecka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 roku w Nowym Sączu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Ltd. z siedzibą w L. (Cypr) przeciwko A. P. o zapłatę I. oddala powództwo, II. kosztami procesu obciąża powoda. Z: - (...) - (...) - (...) (...) Sygn. akt I C 944/17

UZASADNIENIE

wyroku zaocznego z dnia 27.10.2017 r. Powód (...) Ltd. Z siedzibą w L. (Cypr), w pozwie wniesionym w dniu 12.05.2017 r., w trybie elektronicznego postępowania upominawczego, domagał się zasądzenia od pozwanego A. P. kwoty 674,77 zł z odsetkami ustawowymi od szczegółowo wskazanych w pozwie kwot, a także zasądzenia kosztów procesu na jego rzecz (k. 1-4 i 19). W uzasadnieniu żądania pozwu wskazano, że w dniu 20.02.2013 r. została zawarta umowa ramowa pożyczki pomiędzy (...) S.A. z siedzibą W., a pozwanym A. P., z której postanowień pozwany się nie wywiązał, co doprowadziło do jej wypowiedzenia.

W dniu 04.07.2016 r. powód nabył przedmiotową wierzytelność w drodze umowy cesji z poprzednikiem prawnym. Postanowieniem z dnia 19.05.2017 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania tut. Sądowi, z uwagi na brak podstaw do wydania nakazu zapłaty (k. 4/2). Pozwany A. P., pomimo zakreślenia mu odpowiedniego terminu, nie ustosunkował się do żądana pozwu w żadnym zakresie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy: W dniu 19.02.2013 r. została zawarta umowa o limit pożyczkowy, pomiędzy (...) S.A. z siedzibą w O., a A.

P., na mocy której został mu przyznany limit pożyczkowy w kwocie 549 zł. Dowód: umowa z dnia 19.02.2013 r. – k. 20 Pismem z dnia 16.06.2014 r. (...) S.A. wypowiedział pozwanemu umowę o limit pożyczkowy, wzywając go do zapłaty kwoty 762 zł. Dowód: wypowiedzenie umowy – k. 27 Pismami z dnia 22.07.2016 r. (...) Sp. z o.o., działając imieniem (...) Ltd., poinformował A. P. o przelewie wierzytelności z dnia 04.07.2016 r., wzywając go do zapłaty kwoty 684,54 zł. Dowód: informacja o zaległości – k. 28, zawiadomienie o cesji – k. 29 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przedłożonych do sprawy dowodów w postaci dokumentów.

Powód przedłożył również umowę cesji wierzytelności z dnia 04.07.2016 r., zawartą pomiędzy S. C. (...) z siedzibą w L. (Cypr) – „nabywcą”, a (...) Sp. z o.o. Wierzytelności Sp. k. – „zbywcą” oraz (...) S.A. z siedzibą w O. – „poprzednikiem prawnym”. Wskazać jednak należy, że umowa ta nie stanowi dowodu na przelew wierzytelności objętej pozwem na rzecz powoda. Po pierwsze, w umowie tej, jako „zbywcę” wskazano (...) Sp. z o.o. Wierzytelności Sp. k., a (...) S.A. z siedzibą w O. (który zawarł umowę pożyczki z pozwanym), jako „poprzednika prawnego”, natomiast nie wykazano żadnym dokumentem tego następstwa prawnego.

Ponadto, nie zostało też wykazane, by osoby podpisane pod umową przelewu wierzytelności były do tego uprawnione, a podpisy tych osób nie zostały notarialnie poświadczone (brak dowodów w tym przedmiocie). Powyższe powoduje, że umowa ta nie stanowi dowodu na przelew wierzytelności objętej pozwem na rzecz powoda.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości, z uwagi na brak legitymacji czynnej powoda. Zgodnie z art. 509 § 1 k.p.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. W niniejszej sprawie nie wykazano, by doszło do skutecznego zawarcia umowy cesji wierzytelności, na mocy której na rzecz powoda zostałaby przeniesiona wierzytelność dochodzona od pozwanego – o czym szczerzej wskazano w ocenie dowodów i nie ma potrzeby ponawiania tych samych argumentów.

Powyższe powoduje, że powód nie ma legitymacji czynnej w niniejszym procesie. Zgodnie z treścią art. 339 § 2 k.p.c. sąd wydaje wyrok zaoczny przyjmując za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W sytuacji braku legitymacji czynnej powoda, powództwo należało oddalić, pomimo wydania wyroku w trybie zaocznym, o czym orzeczono jak w punkcie I wyroku zaocznego. O kosztach orzeczono w punkcie II wyroku zaocznego, na podstawie art. 98 k.p.c. (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...) (...)