Legislator Case Law & Legislation
II Cz 892/13 AI generated

Court allows appeal against district court rejection of debtor's complaint due to unpaid fee, citing procedural law changes.

Case Number II Cz 892/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The District Court rejected the debtor's appeal against the bailiff's seizure due to an unpaid fee, but the Regional Court overturned this decision. The debtor argued that a 2009 amendment to the Civil Procedure Code removed the requirement to pay fees before filing appeals, a rule the lower court incorrectly applied. The appellate court agreed, ruling that the statutory change meant the lower court violated procedural law by rejecting the appeal without prior notice to pay.

Legislator headnote

AI generated

Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 767 k.p.c.; The Civil Procedure Code amendment of 2009 abolished the requirement to pay appeal fees before filing, meaning courts cannot reject appeals solely for non-payment without prior notice.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code appeal fee payment bailiff seizure professional representative procedural violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 130 § 1 k.p.c.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu art. 130 § 1 k.p.c., polegające na jego zastosowaniu i nie wezwaniu pełnomocnika dłużnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty od skargi.
Art. 767 k.p.c.
z dnia 10 października 2013 r., polegającą na dokonaniu zajęcia ruchomości dłużnika, z powodu braku jednoczesnego uiszczenia opłaty od skargi (art. 767 3 k.p.c.).
Art. 386 § 4 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art.13 § 2 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.
Art. 13 § 2 k.p.c.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu art. 130 § 1 k.p.c., polegające na jego zastosowaniu i nie wezwaniu pełnomocnika dłużnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty od skargi.
art. 130 § 1 k.p.c
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu art. 130 § 1 k.p.c., polegające na jego zastosowaniu i nie wezwaniu pełnomocnika dłużnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty od skargi.
art. 386 § 4 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art.13 § 2 k.p.c
oraz art.13 § 2 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
post. SN z 09.02.2011 r., V CZ 95/10
post. SN z 09.02.2011 r., V CZ 95/10, LEX nr 1102888; post.
post. SN z 24.05.2012 r., II CZ 12/12
wyr. SN z 29.06.2012 r., I CSK 532/11
uchwała SN z 07.12.2006 r., III CZP
uchwała SN z 07.12.2006 r., III CZP, OSNC z 2007 r., Nr 9, poz.
uzasadnienie uchwały SN z 18.07.2012 r., III CZP 32/12
133; uzasadnienie uchwały SN z 18.07.2012 r., III CZP 32/12, OSNC z 2013, Nr 2, poz.
I CSK 532/11
Supreme Court partially allows cassation appeal regarding civil court fees and procedural defects in a defamation case.
III CZP 32/12
Supreme Court dismisses unpaid bailiff complaint under old Civil Procedure Code Article 7673.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 892/13 POSTANOWIENIE K., dnia 20 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Henryk Haak Sędziowie: SSO Paweł Szwedowski – spr. SSO Marian Raszewski po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika A. P. z udziałem wierzyciela A. D. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu J. K. z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt Km 4888/13 w przedmiocie zażalenia dłużnika A. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 28 października 2013 r., sygn. akt I Co 3694/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Sygn. akt II Cz 892/13

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 października 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I Co 3694/13, Sąd Rejonowy w Kaliszu odrzucił skargę dłużnika A. P., wniesioną przez profesjonalnego pełnomocnika, na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu J. K. z dnia 10 października 2013 r., polegającą na dokonaniu zajęcia ruchomości dłużnika, z powodu braku jednoczesnego uiszczenia opłaty od skargi (art. 767 3 k.p.c.). Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł dłużnik A. P. zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i nadania sprawie dalszego biegu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu art. 130 § 1 k.p.c., polegające na jego zastosowaniu i nie wezwaniu pełnomocnika dłużnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty od skargi.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Rację ma skarżący, że wobec uchylenia - z dniem 1 lipca 2009 r. - § 3 art. 130 2 k.p.c. ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r., Nr 234, poz. 1571), nie ma podstaw prawnych do odrzucenia nieopłaconego środka zaskarżenia wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika bez wcześniejszego wezwania do uiszczenia należnej opłaty w trybie art. 130 § 1 k.p.c. (por. m.in. post. SN z 09.02.2011 r., V CZ 95/10, LEX nr 1102888; post.

SN z 24.05.2012 r., II CZ 12/12, LEX nr 1243013; wyr. SN z 29.06.2012 r. , I CSK 532/11, LEX nr 1228767). Należy uznać, że reguła ta znajduje zastosowanie także do skargi na czynności komornika, uregulowanej w art. 767 i nast. k.p.c. Pomimo bowiem braku wyraźnego wskazania w treści przepisu § 3 art. 130 2 k.p.c., że dotyczył on także środka zaskarżenia w postaci skargi na czynności komornika, judykatura stoi na stanowisku, że przedmiotowy przepis obejmował swoją dyspozycją także ten środek zaskarżenia (por. uchwała SN z 07.12.2006 r., III CZP, OSNC z 2007 r., Nr 9, poz. 133; uzasadnienie uchwały SN z 18.07.2012 r., III CZP 32/12, OSNC z 2013, Nr 2, poz. 13).

W tym stanie rzeczy należy podzielić argumentację skarżącego, że Sąd I instancji naruszył przepis art. 130 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i bezzasadnie nie wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia opłaty od skargi na czynność komornika, a w konsekwencji bezzasadnie odrzucił przedmiotową skargę wobec jej nieopłacenia, co implikowało Sąd Okręgowy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art.13 § 2 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.