Civil claim dismissed due to statute of limitations expiration and failure to interrupt the limitation period. The court ruled that the debt was time-barred and the plaintiff failed to interrupt the limitation period. The defendant successfully raised the statute of limitations defense. The court dismissed the claim because the debt was time-barred and the plaintiff failed to interrupt the limitation period. The defendant successfully raised the statute of limitations defense. The court dismissed the claim because the debt was time-barred and the plaintiff failed to interrupt the limitation period.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment in its entirety, ruling that the debt had expired under the statute of limitations. The plaintiff, acting as an assignee, sought payment based on telecommunications service invoices, while the defendant raised a defense of expiration. The court determined that the three-year limitation period applicable to business-related claims had lapsed and found no evidence that the limitation period was interrupted or suspended.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 k.c.; Art. 118 k.c.; Art. 207 § 3 k.p.c.: If a claim is time-barred and the defendant raises the defense of expiration, the court must dismiss the claim unless the plaintiff proves an interruption or suspension of the limitation period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 759/18 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: ASR Marcin Borodziuk Protokolant: p.o. sekretarz sądowy Hubert Tomaszewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2018 r. w S. sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko J. K. o zapłatę oddala powództwo w całości. Sygn. akt I C 759/18 upr.
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 6 czerwca 2018 roku Powód (...) Spółka Akcyjna w W. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego J. K. kwoty 2.537,07 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazał, że dochodzi zapłaty jako cesjonariusz wierzytelności (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz kary umownej naliczonej przez poprzedniego wierzyciela. Powód wskazał na tytuły zobowiązań pozwanego, wynikające z dokumentów księgowych, których daty wymagalności przypadać miały na 9 listopada 2007 roku, 10 grudnia 2007 roku, 26 grudnia 2007 roku oraz 2 lutego 2008 roku.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu. Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia: J. K. zawarł z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych. W ramach tej umowy, w związku ze świadczonymi przez siebie usługami wymieniona spółka wystawiła następujące dokumenty księgowe, o numerach: - (...), opiewający na kwotę 81,13 złotych, wskazujący jako termin wymagalności 9 listopada 2007 roku; - (...), opiewający na kwotę 109,80 złotych, wskazujący jako termin wymagalności 10 grudnia 2007 roku; - (...), opiewający na kwotę 1,23 złotych, wskazujący jako termin wymagalności 26 grudnia 2007 roku; - (...), opiewający na kwotę 1.000 złotych, wskazujący jako termin wymagalności 2 lutego 2008 roku.
Pozwany J. K. nie uregulował kwot wskazanych w powyższych dokumentach księgowych. (...) Spółka Akcyjna w W. zawarł z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością przelewu z dnia 11 grudnia 2008 roku, która obejmowała wierzytelność wobec J. K.. (bezsporne) Wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku: Powództwo podlegało oddaleniu w całości. Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
Nie budzi wątpliwości w niniejszej sprawie, że roszczenie które nabył powód było związane z prowadzeniem działalności gospodarczej cedenta – fachowego podmiotu świadczącego usługi w branży usług telekomunikacyjnych (zob. uchwała Sądu Najwyższego z 7 maja 2009 roku, III CZP 20/09, LEX nr 493968). Tym samym zastosowanie znajduje 3-letni termin przedawnienia roszczenia. Zgodnie z art. 117 § 2 zdanie pierwsze k.c., po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.
Pozwany w odpowiedzi na pozew podniósł zarzut przedawnienia. Zobowiązania wynikające ze wskazanych w pozwie dokumentów księgowych uległo przedawnieniu odpowiednio 9 listopada 2010 r., 10 grudnia 2010 r., 26 grudnia 2010 r. oraz 2 lutego 2011 roku. Zauważyć należy, że odpowiedź na pozew, w której został podniesiony zarzut przedawnienia, wpłynęła do tutejszego Sądu 6 dni przed wyznaczonym terminem rozprawy. Zawiera ona oświadczenie, że jej odpis został nadany pełnomocnikowi powoda listem poleconym. Pełnomocnik powoda został przy tym prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, i miał możliwość ustosunkowania się do podniesionego zarzutu.
Postępowanie cywilne nie ma charakteru pisemnego, lecz jego istotą jest rozprawa, której przebieg jest ustny. Art. 207 § 3 k.p.c. daje przewodniczącemu możliwość zarządzenia wymiany pism procesowych, ale nie statuuje w tym zakresie obowiązku. Powód nie stawił się na rozprawie i nie odniósł się do podniesionego zarzutu przedawnienia. W tych warunkach brak podstaw, aby przyjąć że nastąpiło jakiekolwiek zdarzenie, w wyniku którego miałoby dojść do przerwania biegu przedawnienia. Nieprawomocnym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 roku Sąd uzupełnił wyrok o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu, zasądzając z tego tytułu od powoda na rzecz pozwanego kwotę 919 złotych.