Legislator Case Law & Legislation
IV U 553/17 AI generated

Social security court allows debt forgiveness appeal by finding the 12-month payment deadline was merely instructional.

Case Number IV U 553/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Institution refused debt forgiveness, claiming the applicant failed to pay non-forgivable enforcement costs within the 12-month statutory period. The applicant argued they had settled all such debts before the forgiveness decision was issued. The court ruled in favor of the applicant, holding that the deadline for paying non-forgivable debts is instructional rather than mandatory, and that the debt was paid prior to the forgiveness decision. Consequently, the court ordered the Social Security Institution to grant the requested debt forgiveness.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1 ust. 10 ustawy o umorzeniu należności; Art. 1 ust. 11 ustawy o umorzeniu należności: The 12-month deadline for settling non-forgivable debts is instructional, and failure to pay within this period does not preclude debt forgiveness if all such debts were paid before the forgiveness decision was made.

Keywords

AI generated
social security debt forgiveness enforcement costs payment deadline instructional time limit non-forgivable debts settlement Social Security Institution decision

Cited Legislation

AI generated
art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.
art. 1 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność
z art. 1 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz.
art. 1 ust. 10 ustawy o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność
Okoliczność ta, w myśl art. 1 ust.
art. 1 ust. 11 ustawy o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność
Okoliczność ta, w myśl art. 1 ust.

Cited Case Law

AI generated
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, wyrok z dnia 18 kwietnia 2018 r. III AUa 100/18
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 553/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2018 r. w S. odwołania P. Ł. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 1 czerwca 2017 r. Nr (...)- (...) w sprawie P. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o należności z tytułu składek zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za miesiąc czerwiec 2008 roku, za miesiąc lipiec 2008 roku, za okres od miesiąca września 2008 roku do miesiąca lutego 2009 roku w łącznej kwocie 1.338,50 (jeden tysiąc trzysta trzydzieści osiem 50/100) zł, w tym z tytułu składek – 762,90 (siedemset sześćdziesiąt dwa 90/100) zł, odsetek – 528,00 (pięćset dwadzieścia osiem) zł, kosztów upomnienia – 47,60 (czterdzieści siedem 60/100) zł oraz ubezpieczenie zdrowotne za miesiąc czerwiec 2008 roku, za miesiąc lipiec 2008 roku, za okres od miesiąca września 2008 roku do miesiąca lutego 2009 roku w łącznej kwocie 2.943,53 (dwa tysiące dziewięćset czterdzieści trzy 53/100) zł, w tym z tytułu składek – 1.696,13 (jeden tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt sześć 13/100) zł, odsetek – 1.177,00 (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt siedem) zł, kosztów upomnienia – 70,40 (siedemdziesiąt 40/100) zł podlegają umorzeniu.

Sygn. akt IV U 553/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 1 czerwca 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 963 ze zm.) w zw. z art. 1 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 r. poz. 1551)- zwaną dalej ustawą abolicyjną- odmówił ubezpieczonemu P. Ł. umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za czerwiec 2008 r., lipiec 2008 r., za okres od września 2008 r. do lutego 2009 r. w łącznej kwocie 1.338,50 zł, w tym z tytułu składek 762,90 zł, odsetek 528 zł, kosztów upomnienia 47,60 zł oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne w tych samych okresach w łącznej kwocie 2.943,53 zł, w tym z tytułu składek 1.696,13 zł, odsetek 1.177 zł oraz kosztów upomnienia 70,40 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ rentowy stwierdził, iż w obowiązującym 12-miesięcznym terminie, upływającym z dniem 11 stycznia 2016 r., P. Ł. nie uiścił należności z tytułu kosztów egzekucyjnych naliczonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Okoliczność ta, w myśl art. 1 ust. 10 ustawy abolicyjnej wyklucza umorzenie spornych należności. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony, który podnosił, iż zgodnie z zawartym z ZUS układem ratalnym, spłacił w terminie (tj. w drugiej połowie października 2016 r.) wszystkie uzgodnione raty.

P. Ł. wskazał, iż uiścił również należności z tytułu kosztów postępowania egzekucyjnego, co zostało potwierdzone w rozmowie telefonicznej z pracownikami ZUS oraz urzędu skarbowego. Ubezpieczony utrzymywał, iż nie był informowany o konieczności zapłacenia kosztów postępowania egzekucyjnego w urzędzie skarbowym w terminie podanym przez organ rentowy, tj. do 11 stycznia 2016 r. Gdyby bowiem posiadał wiedzę o powyższym obowiązku, to należność tę uregulowałby w terminie. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wnosił o jego oddalenie.

Powołując się na brzmienie art. 1 ust. 8 ustawy abolicyjnej organ rentowy argumentował, iż nie ma obowiązku wskazywania konkretnych kwot należności niepodlegających umorzeniu. Powinien natomiast wskazać, jakie są warunki umorzenia, a ZUS wypełnił powyższy obowiązek. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Ubezpieczony P. Ł. w dniu 28 października 2014 r. złożył do (...) Oddział w S. wniosek o umorzenie należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek w związku z prowadzoną przez niego do dnia 31 stycznia 2012 r. pozarolniczą działalnością.

Rozpoznając ten wniosek, organ rentowy wydał w dniu 8 grudnia 2014 r. decyzję, w której określił wysokość należności na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne. Jednocześnie ZUS wskazał, iż warunkiem umorzenia powstałych należności jest spłata należności niepodlegających umorzeniu w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienie się przedmiotowej decyzji. Decyzja ta została doręczona ubezpieczonemu w dniu 10 grudnia 2014 r. i stała się prawomocna z dniem 11 stycznia 2015 r. Decyzją z dnia 2 grudnia 2016 r. organ rentowy umorzył należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za czerwiec 2008 r., lipiec 2008 r., za okres od września 2008 r. do lutego 2009 r. w łącznej kwocie 1.338,50 zł, w tym z tytułu składek 762,90 zł, odsetek 528 zł, kosztów upomnienia 47,60 zł oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne w tych samych okresach w łącznej kwocie 2.943,53 zł, w tym z tytułu składek 1.696,13 zł, odsetek 1.177 zł oraz kosztów upomnienia 70,40 zł.

W uzasadnieniu ZUS podał, iż ubezpieczony w dniu 10 października 2016 r. opłacił należności niepodlegające umorzeniu i na dzień wydania tej decyzji nie posiada on innych należności niepodlegających umorzeniu. Następnie, organ rentowy z urzędu wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 2 grudnia 2016 r. Postępowanie to zakończyło się wydaniem w dniu 31 marca 2017 r. decyzji stwierdzającej nieważności decyzji z 2 grudnia 2016 r. ZUS wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonej ponownej analizy stwierdził, iż w aktach sprawy znajduje się pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z 8 listopada 2016 r. zawierające informację, że koszty egzekucyjne naliczone od należności niepodlegających umorzeniu zostały uiszczone przez ubezpieczonego 13 października 2016 r., a zatem z przekroczeniem 12-miesięcznego terminu liczącego od uprawomocnienia się decyzji z 8 grudnia 2014 r., który upływał z dniem 11 stycznia 2016 r.

Zaskarżoną decyzją z dnia 1 czerwca 2017 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne (akta ZUS).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Stanowisko organu rentowego jest błędne, co z kolei powoduje zmianę zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy zauważa, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, warunkiem koniecznym odmowy umorzenia należności na podstawie ustawy abolicyjnej jest wskazanie w decyzji określającej wysokość należności na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne (tj. w decyzji z dnia 8 grudnia 2014 r.) zarówno kwoty składek podlegających umorzeniu jak i należności niepodlegających umorzeniu, które ubezpieczony powinien spłacić w terminie 12 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji.

Taki pogląd wyraził m. in. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w uzasadnieniu do wyroku z dnia 18 kwietnia 2018 r. III AUa 100/18 LEX nr 2488753. Niezależnie od powyższego stwierdzenia wymaga, iż ubezpieczony spełnił warunek wynikający z art. 1 ust. 10 ustawy abolicyjnej, a mianowicie uregulował wszystkie należności niepodlegające umorzeniu. Sporne koszty egzekucyjne naliczone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. zostały bowiem uregulowane w dniu 13 października 2016 r. (informacja z dnia 8 listopada 2016 r.- akta ZUS), czyli jeszcze przed wydaniem decyzji z dnia 2 grudnia 2016 r. o umorzeniu należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne.

Tymczasem wynikający z art. 1 ust. 11 ustawy abolicyjnej 12-miesięczny termin na spłatę należności niepodlegających umorzeniu, ma instrukcyjny charakter. A zatem, okoliczność jego przekroczenia nie przekreśla zasadności roszczenia ubezpieczonego, który przed wydaniem decyzji umarzającej należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne opłacił wszystkie należności niepodlegające umorzeniu. Na marginesie jedynie nadmienić należy o wątpliwościach Sądu co do prawidłowości wydania przez, działającego z upoważnienia Prezesa ZUS, Zastępcę Dyrektora (...) Oddział w S., a zatem organu będącego autorem decyzji z dnia 2 grudnia 2016 r., rozstrzygnięcia z dnia 31 marca 2017 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia 2 grudnia 2016 r.

Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 477 14 § 2 kpc, zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak wyroku.