Legislator Case Law & Legislation
VIII C 119/18 AI generated

Court allows installment payment plan for debt and exempts defendant from full process costs due to poverty.

Case Number VIII C 119/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay the plaintiff's claim in 17 monthly installments rather than a lump sum. The plaintiff argued for full payment based on a telecommunications contract, while the defendant contended his low income and existing debts made immediate payment impossible. The court granted the installment plan and exempted the defendant from most process costs, citing his specific financial hardship under social coexistence principles.

Legislator headnote

AI generated

Art. 57 ust. 6 ustawy Prawo telekomunikacyjne; Art. 102 k.p.c.: When a debtor's financial situation objectively prevents lump-sum payment, the court may order installments to protect the debtor and may exempt them from process costs based on social coexistence principles.

Keywords

AI generated
telecommunications contract installment payment plan process costs exemption social coexistence principles financial hardship assessment poverty-based relief debt restructuring

Cited Legislation

AI generated
Art. 57 ust. 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne
Art. 102 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. Zgodnie z treścią powołanego przepisu w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
art. 481 § 1 k.c
Jeżeli zaś stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe; jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy (art. 481 § 2 k.c.).
art. 481 § 2 k.c
Jeżeli zaś stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe; jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy (art. 481 § 2 k.c.).
art. 320 k.p.c
Zgodnie z przepisem art. 320 k.p.c., w szczególnie uzasadnionych wypadkach Sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie.
art. 102 k.p.c
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
SA w Łodzi z dnia 2013-11-27, sygn. akt I ACa 725/13
wyrok SA w Łodzi z dnia 2013-11-27, sygn. akt I ACa 725/13; postanowienie SN z dnia 2013-10-24, sygn.
postanowienie SN z dnia 2013-10-24, sygn. akt IV CZ 61/13
akt I ACa 725/13; postanowienie SN z dnia 2013-10-24, sygn. akt IV CZ 61/13).
I ACa 725/13
Court dismissed appeal against dismissal of claim for forced declaration of will regarding utility network relocation.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII C 119/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 maja 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Bartek Męcina Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. przeciwko R. W. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego R. W. na rzecz powoda (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. kwotę 1.704,82 zł (jeden tysiąc siedemset cztery złote osiemdziesiąt dwa grosze) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 listopada 2017 roku do dnia 14 maja 2018 r., 2. zasądzoną w punkcie 1 (pierwszym) kwotę 1.704,82 zł (jeden tysiąc siedemset cztery złote osiemdziesiąt dwa grosze) rozkłada na 17 (siedemnaście) miesięcznych rat, w tym: a) 16 (szesnaście) rat po 100 zł (sto złotych) każda, b) ostatnia 17-ta (siedemnasta) rata w wysokości 104,82 (sto cztery złote osiemdziesiąt dwa grosze), płatnych z góry do 15-go (piętnastego) dnia każdego miesiąca z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat, ustalając termin płatności pierwszej raty do 15-go (piętnastego) dnia miesiąca następującego po dniu uprawomocnienia się wyroku;

3. zasądza od pozwanego R. W. na rzecz powoda (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, a w pozostałej części nie obciąża pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII C 119/18

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2017 roku (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. wytoczył przeciwko R. W. powództwo o zapłatę kwoty 1.704,82 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powód podniósł, że jego roszczenie wynika z łączącej pozwanego z P4 spółka z o.o. umowy o nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Zgodnie z art. 57 ust. 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne w przypadku jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem terminu, na jaki umowa została zawarta, dostawcy usług przysługuje żądanie o zwrot ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania.

W dniu 18 września 2017 r. powód nabył od P4 spółka z o.o. wierzytelność dochodzoną pozwem. Na dochodzoną pozwem należność składają się następujące kwoty: 467,88 zł z tytułu zobowiązania wynikającego z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, 1.130,04 zł z tytułu zobowiązania wynikającego z not obciążeniowych i 106,90 zł z tytułu skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie. (pozew k. 3- 4) W dniu 30 listopada 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym nakazał, aby pozwany zapłacił na rzecz powoda dochodzoną pozwem kwotę wraz z ustawowymi odsetkami oraz kosztami procesu. (nakaz zapłaty k.

26) Od powyższego orzeczenia R. W. złożył sprzeciw, wnosząc o rozłożenie należności na raty po 100 zł miesięcznie i umorzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwany wskazał na swoją trudną sytuację rodzinną i majątkową. (sprzeciw k. 32- 33) W piśmie z dnia 16 lutego 2018 r. powód podtrzymał żądanie pozwu. W uzasadnieniu pisma strona powodowa wskazała, że złożenie przez pozwanego wniosku o rozłożenie świadczenia na raty stanowi niewątpliwie uznanie długu. (pismo procesowe powoda k. 40- 42) Na rozprawie w dniu 14 maja 2018 r. pozwany podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, w tym wniosek o rozłożenie należności na raty w kwocie po 100 zł. miesięcznie. (protokół rozprawy k. 47- 48) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 18 września 2017 r. P4 spółka z o.o. w W. zawarła z (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. umowę przelewu wierzytelności, w tym wierzytelności przysługującej wobec pozwanego. (umowa przelewu wierzytelności k. 11- 12, wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy przelewu wierzytelności k.

9) W wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego z dnia 9 października 2017 roku powód określił wysokość zobowiązania pozwanego na łączną kwotę 1.704,82 zł. (wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k.

5) R. W. pracuje przy sprzedaży warzyw na targowisku, z czego osiąga dochód w wysokości 1.400 zł, który stanowi jego jedyne źródło utrzymania. Pozwany prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, która utrzymuje się z renty w wysokości 1.850 zł. R. W. opłaca czynsz za mieszkanie w wysokości 550 zł miesięcznie oraz posiada jeszcze jedno zadłużenie w wysokości ponad 1.000 zł. (zeznania pozwanego k.

48) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, których prawidłowość i rzetelność sporządzenia nie budziła wątpliwości, nie była również kwestionowana przez strony, a także na podstawie zeznań R. W..

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo było zasadne w całości. W przedmiotowej sprawie (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. dochodził od R. W. zapłaty kwoty 1.704,82 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, tytułem zadłużenia wynikającego z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych łączącej pozwanego z P4 spółka z o.o. o nr (...). Pozwany nie kwestionował powództwa zarówno co do zasady, jak i wysokości, wnosząc jedynie o rozłożenie należności na raty. W związku ze stanowiskiem R.

W., które z pewnością stanowi uznanie roszczenia, pomimo nieprzedstawienia dowodów z dokumentów w postaci umowy łączącej pozwanego z pierwotnym wierzyciele, a także faktur VAT i not odsetkowych wystawionych przez P4 spółka z o.o., na które powoływał się powód w uzasadnieniu pozwu, Sąd stwierdził, że powód miał prawo żądać od pozwanego zapłaty kwoty 1.704,82 zł, na którą złożyło się 467,88 zł. z tytułu zobowiązania wynikającego z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, 1.130,04 zł z tytułu zobowiązania wynikającego z not obciążeniowych i 106,90 zł z tytułu skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie.

Podkreślić należy, że strona powodowa miała prawo, oprócz żądania należności głównej, żądać za czas opóźnienia odsetek w umówionej wysokości, jako że zgodnie z treścią przepisu art. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności, przy czym dłużnik jest w opóźnieniu jeżeli nie spełnia świadczenia w określonym terminie.

Jeżeli zaś stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe; jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy (art. 481 § 2 k.c.). R. W. złożył wniosek o rozłożenie dochodzonej w pozwie należności na raty w kwocie po 100 zł. miesięcznie. Zgodnie z przepisem art. 320 k.p.c., w szczególnie uzasadnionych wypadkach Sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie.

Przepis ten daje Sądowi możliwość orzekania o sposobie spełnienia świadczenia w sposób bardziej dogodny dla zobowiązanego, aniżeli wynikałoby to z regulacji prawa materialnego. Uprawnienie do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty przysługuje Sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby go na niepowetowane szkody.

Oczywistym jest przy tym, iż rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty może mieć miejsce li tylko wówczas, gdy jego spełnienie w tej formie jest przez pozwanego obiektywnie możliwe. O ile, bowiem rolą omawianego rozwiązania jest wydłużenie terminu zapłaty świadczenia przez dłużnika, a tym samym, uchronienie go od postępowania egzekucyjnego oraz naliczania kolejnych odsetek, o tyle rozwiązanie to nie może naruszać praw wierzyciela i doprowadzać do jego pokrzywdzenia, co niewątpliwie nastąpiłoby, gdyby sytuacja finansowa dłużnika nie dawała realnych szans na terminową spłatę świadczenia w ratach.

R. W. pracuje przy sprzedaży warzyw na targowisku, z czego osiąga dochód w wysokości 1.400 zł, który stanowi jego jedyne źródło utrzymania. Pozwany prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką, która utrzymuje się z renty w wysokości 1.850 zł. R. W. opłaca czynsz za mieszkanie w wysokości 550 zł miesięcznie oraz posiada jeszcze jedno zadłużenie w wysokości ponad 1.000 zł. Zatem w świetle przytoczonych okoliczności, w ocenie Sądu zachodzą obiektywne podstawy do przyjęcia, że R. W. z jednej strony nie jest w stanie zaspokoić jednorazowo roszczenia powoda, a z drugiej jego rozłożenie na raty umożliwi pozwanemu stopniowe uregulowanie swojego zobowiązania.

Dlatego też zasądzoną kwotę 1.704,82 zł Sąd rozłożył na 17 miesięcznych rat, w tym 16 rat po 100 zł każda, a ostatnia 17-ta rata w wysokości 104,82 zł, płatnych z góry do piętnastego dnia każdego miesiąca z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, ustalając termin płatności pierwszej raty do piętnastego dnia miesiąca następującego po dniu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. Zgodnie z treścią powołanego przepisu w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

W ocenie Sądu taki właśnie szczególny wypadek zachodzi w stosunku do pozwanego. Wskazany przepis pozostawia sądowi orzekającemu swobodę oceny, czy fakty związane z przebiegiem procesu, jak i dotyczące sytuacji życiowej strony, stanowią podstawę do nieobciążania jej kosztami procesu. Do kręgu wypadków szczególnie uzasadnionych należą zarówno okoliczności związane z samym przebiegiem procesu, jak i leżące na zewnątrz. Do pierwszych zaliczane są między innymi sytuacje wynikające z charakteru żądania poddanego rozstrzygnięciu, jego znaczenia dla strony, subiektywne przekonanie strony o zasadności roszczeń.

Drugie natomiast wyznacza sytuacja majątkowa i życiowa strony. Wskazać przy tym należy, że całokształt okoliczności, które mogłyby uzasadniać zastosowanie tego wyjątku, powinien być oceniony z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego (por. wyrok SA w Łodzi z dnia 2013-11-27, sygn. akt I ACa 725/13; postanowienie SN z dnia 2013-10-24, sygn. akt IV CZ 61/13). Okoliczności przytoczone przy okazji uzasadnienia przyczyn uwzględnienia wniosku R. W. o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty, uzasadniają również odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu i przemawiają za odstąpieniem od obciążenia pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów procesu należnych stronie przeciwnej, ponad kwotę 100 zł.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.