Court dismissed contract penalty claim because employment relationship was established, making labor law provisions applicable instead of contract terms.

Sygn. akt IV P 303/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2017 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu IV Wydział Pracy w składzie: Przewodniczący: SSR Lucyna Gurbin Protokolant: stażysta Dominika Janta-Lipińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2017 roku sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. sp. k. w S. przeciwko Ł. B. o zapłatę O R Z E K Ł:

1. Oddalić powództwo.

2. Kosztami procesu obciążyć powoda.

UZASADNIENIE

Powód (...) Sp. z o.o. sp. k. w S. wniósł pozew przeciwko pozwanemu Ł. B. o zapłatę kwoty 12.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu i obciążenia kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód odwołał się do umowy zlecenia świadczonej przez pozwanego na rzecz powoda dotyczącej usług ochrony. W trakcie zatrudnienia pozwany w dniu 18.02.2015r. stawił się do świadczenia zlecenia pod wpływem alkoholu. Następnie powód wskazał na pismo z dnia 20.02.2015r. wypowiadające pozwanemu umowę zlecenia w trybie natychmiastowym.

Wezwaniem z dnia 20.02.2015r. pozwany został wezwany do dobrowolnej zapłaty kwoty 12.000 zł tytułem kary umownej. Pozwany nie dokonał żadnej płatności. W odpowiedzi na pozew pozwany odwołał się do wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu w sprawie sygn. IVP 114/15 i wyjaśniał, że w dniu 8.04.2015r. wniósł do Sądu Rejonowego w Grudziądzu pozew o ustalenie istnienia stosunku pracy, kwestionując umowę zlecenie, na którą powoływał się powód w pozwie. W dniu 4.08.2015r. został wydany wyrok ustalający zatrudnienie pozwanego w ramach stosunku pracy.

Z tych powodów według pozwanego powód nie mógł wywodzić żadnych skutków negatywnych dla pozwanego z zakwestionowanej umowy zlecenie. Ponadto według pozwanego powód składając pozew do Sądu Rejonowego w Szczecinie Wydziału Cywilnego, miał świadomość i wiedzę co do skutków wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu. Z tych względów pozwany podnosił zasadność zawieszenia postępowania w sprawie sygn. I C 1962/15. Pismem z dnia 23.06.2016r. pozwany poinformował Sąd Rejonowy Szczecin Wydział Cywilny o uprawomocnieniu się wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu w związku z oddaleniem apelacji powoda od wyroku w powyższej sprawie.

Dlatego pozwany wniósł o oddalenie pozwu wskazując, iż stosunek jaki łączył powoda z pozwanym miał charakter umowy o pracę. Powód w piśmie procesowym z dnia 21.12.2016r. podniósł, iż składając pozew działał w okolicznościach nieprawomocnego rozstrzygnięcia pozwu złożonego przez pozwanego. Ponadto powód podnosił, iż przedmiotem rozpoznania roszczenia pozwanego nie był sposób rozwiązania tej umowy. W związku z powyższym powód podnosił, że niezależnie od sposobu zatrudnienia pozwanego rozwiązanie umowy nastąpiło w okolicznościach stawienia się pozwanego do świadczenia umowy pod wpływem alkoholu.

Postanowieniem z dnia 2.06.2017r. Sąd Rejonowy Szczecin Wydział Cywilny stwierdził swą niewłaściwość miejscową oraz rzeczową i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Grudziądzu IV Wydziałowi Pracy. Postanowienie uprawomocniło się dnia 17.06.2017r.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Sąd Rejonowy w Grudziądzu w sprawie sygn. IVP 114/15 wyrokiem z dnia 4.08.2015r. w sprawie z powództwa Ł. B. przeciwko (...) Sp. z o.o. sp. k. w S. ustalił, że pozwany Ł. B. od 16.10.2013r. do 18.02.2015r. był pracownikiem powoda w oparciu o umowę o pracę na czas określony, w charakterze pracownika wykonującego czynności związane z ochroną miejsc, w pełnym wymiarze czasu pracy. W postępowaniu w sprawie sygn. IVP 114/15 Sąd Rejonowy w Grudziądzu Wydział Pracy dokonał powyższych ustaleń na podstawie dwóch umów tj. umowy zlecenia z dnia 15.10.2013r. i z 24.06.2014r.

Od powyższego wyroku apelację złożył powód (pozwany w sprawie IVP 114/15). Wyrokiem z dnia 20.11.2015r. Sąd Okręgowy w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację powoda (IVPa 61/15). Powód nie złożył kasacji od powyższego wyroku. W ocenie Sądu powyższe ustalenia mają istotne znaczenia dla oceny roszczenia powoda o zapłatę kwoty 12.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu. Jako podstawę dochodzonego roszczenia w niniejszej sprawie powód wskazał także umowę zlecenie nr (...) z dnia 24.06.2014r.

W pkt 8 niniejszej umowy (ust.

4) strony zastrzegły, że jeżeli przyczyną rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym jest stan po spożycia alkoholu, stan nietrzeźwości lub stan po zażyciu środków odurzających, zleceniobiorca zapłaci zleceniodawcy karę umowną w wysokości 12.000 zł. Nie budzi żadnych wątpliwości, że w związku z wyrokami kolejno Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 4.08.2015r. (IVP 114/15) i wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 20.11.2015r. (IV Pa 61/15) umowy zlecenie między innymi z dnia 24.06.2014r. zostały uznane za umowy o pracę, albowiem na ich podstawie ustalono stosunek pracy, łączący strony tych umów.

To co wykonywał pozwany w związku z przedmiotowymi umowami zlecenia było stosunkiem pracy. Prawomocnie zostało rozstrzygnięte, że pozwany wykonywał pracę odpłatnie na rzecz powoda w miejscu i czasie przez niego wskazanym, zgodnie z harmonogramem wyznaczonym przez powoda. Z kolei art. 29 k.p. szczegółowo określa co zawiera lub co powinna zawierać każda z umów o pracę. Wykluczone jest zastrzeganie w umowach o pracę kar umownych np. za stawienie się do pracy pod wpływem alkoholu, bądź spożywanie go w czasie pracy. Z tego tytułu może pracownik ponosić ewentualną odpowiedzialność w ramach przepisów dotyczących odpowiedzialności materialnej za szkodę wyrządzoną pracodawcy pod warunkiem wykazania związku przyczynowo skutkowego.

Najczęściej to zdarzenie stanowi podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Wówczas jest to jedyna odpowiedzialność i negatywny skutek jaki ponosi pracownik. Powód w niniejszym procesie opierał swoje roszczenie o umowę zlecenie która została oceniona przez Sąd jako umowa o pracę, a jej postanowienia między innymi dotyczące kar umownych stały się bezprzedmiotowe w związku z ustaleniami i odwołaniem się do kodeksu pracy. W tych okolicznościach Sąd uznał roszczenie powoda za całkowicie bezprzedmiotowe. O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c. obciążając powoda kosztami procesu.