Court dismisses claim due to parties reaching a settlement agreement on the hearing date.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment following a settlement agreement reached by both parties during the hearing. The plaintiff sought 5,000 PLN for a failed vehicle order, arguing the defendant failed to deliver a specific truck, while the defendant claimed they offered suitable alternatives that were rejected. The court ruled that the settlement agreement rendered further proceedings unnecessary and lawful, thereby terminating the case under the relevant procedural statutes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 355 § 1 k.p.c.; Art. 223 § 1 k.p.c.: A settlement agreement concluded during court proceedings validly terminates the case as further adjudication becomes superfluous.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V GC 485/16 POSTANOWIENIE Kalisz, dn. 23.03.2018r. Sąd Rejonowy w Kaliszu, V Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jan Matecki po rozpoznaniu w dniu 23.03.2018r. w Kaliszu na rozprawie z powództwa U. M. przeciwko (...) Sp. z o.o. z/s w K. – o zapłatę postanawia: umorzyć postępowanie SSR Jan Matecki Sygn. akt V GC 485/16
UZASADNIENIE
Powódka U. M. wniosła w pozwie z dnia 24 marca 2016 roku o zasądzenie od pozwanego (...) Spółka z o.o. z siedzibą w K. kwoty 5.000,00 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 22 marca 2015 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazała, iż strony zawarły umowę w formie zamówienia na ciężarówkę S. na kwotę netto 26.000,00 euro i umówiły się na formę zaliczki w wysokości 5.000,00 złotych. Strona przyjmująca zamówienie nie wywiązała się z zapisów umowy ustnej jak i pisemnej przez okres roku czasu nie dostarczając pojazdu za umówioną cenę.
Pozwany nigdy nie sprowadził auta do kraju, na które podpisał zamówienie przyjęcia zlecenia, dlatego zwrot pobranej zaliczki w kwocie 5.000,00 złotych był konieczny. W dniu 24 sierpnia 2016 roku pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, iż wywiązał się z umowy, albowiem nie był zobowiązany sprzedać konkretny, oznaczony co do tożsamości, skonkretyzowany pojazd, a jedynie pojazd określonej marki. Pozwany przedłożył powódce szereg ofert, z których ta nie skorzystała.
Powódka nie zakupiła żadnego z oferowanych jej pojazdów, odpowiadających specyfikacji określonej pomiędzy stronami, a następnie oświadczyła, iż nie jest już zainteresowana wykonaniem umowy. Na rozprawie w dniu 23 marca 2018 roku strony zawarły ugodę. Sąd ustalił i zważył, co następuje. Zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew w piśmie procesowym albo gdy strona zawarła ugodę przed mediatorem, którą zatwierdził sąd. (art. 355 § 2 k.p.c.).
Pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku (art. 203 § 1 k.p.c.). Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się roszczenia lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.). W przedmiotowej sprawie strony na rozprawie w dniu 23 marca 2018 roku zawarły ze sobą ugodę.
Zgodnie z jej postanowieniami wniosły o umorzenie postępowania wobec jej zawarcia. W doktrynie dominuje pogląd zgodnie z którym wydanie wyroku będzie zbędne w przypadku skutecznego cofnięcia pozwu przez powoda (art. 355 § 1 KPC), skutecznego zawarcia przez strony ugody sądowej (art. 223 § 1 KPC) lub zatwierdzenia ugody zawartej przez strony przed mediatorem (art. 18315 § 1 KPC). Jednocześnie zdaniem Sądu zawarta ugoda nie zmierzała do obejścia prawa, jest zgodna z prawem i zasadami współżycia społecznego oraz nie narusza interesów żadnej ze stron.
Ugoda sądowa ma dwoisty charakter, łączący elementy materialnoprawne i procesowe. Jest czynnością procesową uprawnionych podmiotów, umożliwiającą wyłączenie dalszego postępowania sądowego co do istoty sprawy i prowadzącą do umorzenia postępowania (art. 223 k.p.c. w związku z art. 203 § 4 k.p.c. i art. 355 § 1 k.p.c.). Jest też czynnością prawną. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/SSR Jan Matecki